Zondag 07/08/2022

Halfbroers

Anderhalf jaar geleden was hij de satan van het voetbal. Op 18 mei 2010 schopte Portsmouthvoetballer Kevin-Prince Boateng zijn Chelseacollega Michael Ballack uit de Cup Final en, zo bleek na nader onderzoek van diens lelijk toegetakelde enkel, ook uit het WK. In Duitsland werd moord en brand geschreeuwd om de roekeloze, haast criminele fout. De dader werd aan de schandpaal genageld, het slachtoffer beweend.

Twee maanden later bleek de ingreep van Boateng bijzonder heilzaam te zijn geweest voor de Mannschaft: zonder de sikkeneurige Ballack voetbalde Duitsland frisser, beter, sneller, en werd het een van de sensaties van de wereldbeker. Een WK waarop ook Kevin-Prince Boateng liet zien dat hij veel meer was dan alleen maar een schoffelend schoffie. Terwijl halfbroer Jérôme mee deel uitmaakte van de swingende Duitse ploeg, raasde de oudste Boateng met Ghana door de Zuid-Afrikaanse stadions. Hij hield er een transfer naar Milan aan over, weg uit de bodemloze put die Portsmouth was.

De halfbroers delen een Ghanese papa, maar hebben elk een andere Duitse mama, en dus ook een andere levensloop. Verdediger Jérôme is salonfähig, keurige jongen, beetje burgerlijk opgegroeid in een leuke buurt van het kosmopolitische Berlijn, onder de beschermende vleugels van moeder, die haar zoon liever zag studeren dan voetballen. Kevin-Prince is The Ghetto Kid, zijn mama resideerde in de probleemwijk Wedding, en every inch a rebel: vandaar ook zijn keuze voor Ghana, want in de Duitse jeugdselecties voelde hij zich een outcast.

Terwijl er toch voornaam Duits voetbalbloed door zijn aderen stroomt: mama Christine is familie van voetballegende Helmut Rahn, die in 1954 voor Duitsland het winnende doelpunt maakte in de WK-finale. Die genen zijn goed doorgegeven, want Kevin-Prince is een betere voetballer dan Jérôme. Wat vooral opvalt, is zijn tomeloze energie. Die vult het stadion, je voelt de siddering als hij opstoomt, er zit een soort ziedende razernij in Boateng, alles gebeurt in overdrive, hart en longen pompen, adrenaline stijgt: een spektakel.

Dat was hij ook op de kampioenenviering van Milan, waar hij een volgelopen San Siro op een vlekkeloze moonwalk trakteerde. Elvis leeft waarschijnlijk niet meer, Michael Jackson heeft inmiddels ook al een autopsie of honderd ondergaan, maar was die dag wis en zeker in Milaan. En in uitstekende vorm.

Vorige zondag stond Milan bij de rust met 3-0 achter op het veld van Lecce. Boateng zat op de bank, hij was uit vorm, het gonsde al een poos van de geruchten over een al te liederlijk uitgaansleven in de hippe clubs van Milaan. Dat was gewoon research, zo bleek in de tweede helft, want The Ghetto Kid viel in en veranderde het amechtige Milan plots weer in een hippe club van Milaan. Hij scoorde drie keer, Milan won met 3-4, en Milanboss Galliani gnuifde vergenoegd: dat hij maar de bloemetjes buitenzet, onze Kevin-Prince.

Diezelfde dag pakte Bayernverdediger Jérôme Boateng op Hannover een rode kaart, duwde zijn ploeg zo in het verlies, en haalde zich daarmee de toorn van het Beierse bestuur op de hals. En dus weet hij nu ook hoe het voelt om de Prince of Darkness te zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234