Dinsdag 09/08/2022

HALINA REIJN

Halina maakt wat mee

Als actrice krijg je vaak de vraag: welke rol zou je nog graag spelen, wat is je droompersonage, je ultieme uitdaging? Ik vind dat een lastige vraag, want vaak zijn de rollen waar ik het minste zin in had de meest interessante gebleken, of degene waar ik me jarenlang op verheugde het slechtst gelukt. Ik geloof niet zo in het plannen en uitstippelen van ambities en verlangens, ik heb alles altijd intuïtief gedaan. Wat betreft mijn toneelwerk heeft mijn intuïtie me altijd de juiste weg doen inslaan. Bovendien zijn het natuurlijk vooral het toneelstuk zelf, de regisseur, zijn idee plus het decor, de kostuums en de collega's die bepalen of een project al dan niet slaagt. Alle rollen die ik hoopte te vertolken -Katharina in Het temmen van de feeks, Ophelia in Hamlet, Lulu van Wedekind, Ibsens Hedda Gabler en Nora en het poppenhuis - heb ik kunnen spelen. Maar er is één karakter uit het beroemde stuk Who's Afraid of Virginia Woolf, van de onlangs overleden, geniale schrijver Edward Albee, waar ik nog over dagdroom.

Als jong meisje zag ik de verfilming met Elizabeth Taylor en Richard Burton in een regie van Mike Nichols. De acteurs, die in die tijd ook in het echte leven samen waren, triomfeerden op het witte doek. De extreme, krachtige manier waarop een huwelijk in beeld werd gebracht, sprak me toen al enorm aan. Terwijl ik, los van de hand van de stoere, Groningse Tjalling die ik op het schoolplein soms een paar minuutjes mocht vasthouden, natuurlijk nog geen idee had wat romantiek precies inhield. Toch was er iets woest aantrekkelijks, bevrijdends en geestigs aan de manier waarop Martha en George elkaar mentaal probeerden af te slachten ten overstaan van de pure hoop en onschuld die, in de vorm van een bevriend, jonger stel, op de bank van de huiskamer van de hoofdpersonages zat. Op de toneelschool analyseerden wij Who's Afraid of Virginia Woolf urenlang tijdens de dramaturgieles. In het eerste jaar maakte ik ijverig een werkstuk over schrijver Albee, en was voorgoed fan.

Nu ik ouder word, dragen mijn eigen ervaringen op het slagveld van de liefde ertoe bij dat de ontroering nog doordringender is.

In mijn optiek is dit het ultieme relatiedrama. Met een tijdloze virtuositeit toont Albee de onmogelijkheid van twee mensen om een leven met elkaar te delen. De dialogen zijn scherp, rauw en geloofwaardig. Twee individuen die niets schuwen om elkaar te raken, die met humor, manipulatie, liefde, woede, fantasie en geweld tot elkaar door willen dringen, is (helaas) herkenbaar.

Of ik de rol ooit zal spelen, is in die zin niet van belang, als het stuk maar opgevoerd blijft worden en de film vertoond.

Als kunst bedoeld is om te confronteren, aan het denken te zetten en te ontroeren, dan is Albee daar glansrijk in geslaagd.

Halina Reijn is actrice bij Toneelgroep Amsterdam en schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234