Woensdag 06/07/2022

DM Magazine

'Het geheim zit 'm in de juiste mix'

null Beeld Bart Kiggen
Beeld Bart Kiggen

Op de koffie bij inspirerende creatievelingen, voor een uitgebreide babbel en een unieke blik in hun huis: wie zou daar niet voor tekenen? Met hun concept 'Coffeeklatch' vonden fotograaf Bart Kiggen en journaliste Magali Elali het perfecte excuus om te doen wat ze het allerliefst doen. En u geniet mee.

MAGALI ELALI

Meubelen maken zit hem in het DNA. Als telg uit de beroemde meubelmakersfamilie Van Hamme had hij een atelier als speeltuin. Lionel Jadot wist zich dan ook al zeer vroeg meester te maken van het ambacht van het meubelmaken. Met de aanpak van totaalprojecten breidde zijn focus verder uit. Nu mag Jadot zichzelf ook architect, interieurarchitect, designer, kunstenaar en filmregisseur noemen: "Mijn job is enorm gevarieerd en ik hou ervan om elke dag een nieuw universum te creëren. Mijn stijl is niet afgelijnd en het is vooral de diversiteit in mijn werk die de mensen aanspreekt. Dromers zijn bij mij aan het juiste adres", aldus Jadot. Voor hem staat werken gelijk aan spelen, recycleren, assembleren, met een knipoog naar andere culturen en het verleden. We ontmoeten elkaar voor koffie in zijn gerenoveerde woning: een oude stal, garage en schuur die hij transformeerde tot een uniek en persoonlijk curiosum. Een wereld vol sferen en objecten.

Het familiebedrijf Vanhamme draait al zes generaties mee. Meubelen maken werd jou met de paplepel ingegoten?

"Mijn ouders zeiden mij altijd: als je iets wil, dan maak je het zelf. Toen ik zes jaar oud was, vroeg ik mijn vader om een stoeltje voor mij te maken. Hij weigerde, omdat hij ervan overtuigd was dat ik het ook zelf kon. Die attitude heeft me geholpen om naast meubelen ook huizen te bouwen en films te maken. Ik ben enorm vrij in wat ik doe. Een stevige dosis passie is belangrijk, maar ook esthetiek en vooral logica. Als je iets doet, moet het goed zijn. Maar je moet ook durven openstaan voor discussie. Een idee op papier of een idee in je hoofd sluit niet altijd aan bij de realiteit. Ontmoetingen met fabrikanten kunnen confronterend zijn en het is pas wanneer je elkaar begrijpt, dat je kunt samenwerken en iets fenomenaals creëren."

Je bent van alle markten thuis. Is er ook iets wat je helemaal niét kunt?

"Koken. (lacht) Ik maak goede pasta, maar dat is het dan wel. Ik ben heel gelukkig met wat ik doe, maar ik koester ook een fascinatie voor de wetenschap. Voor mij zijn wetenschappers de grootste kunstenaars; zij beschikken over de totale vrijheid om alles wat we denken te weten over de aarde en de mensheid in vraag te stellen en gewoon opnieuw te beginnen. Ik vind dat geniaal. Als ik een project opstart, zou ik ook graag van nul willen vertrekken. In een volgend leven kom ik terug als astrofysicus." (lacht)

undefined

null Beeld Bart Kiggen
Beeld Bart Kiggen
null Beeld Bart Kiggen
Beeld Bart Kiggen

Hoe ga je precies te werk, zodra er een opdrachtgever komt aankloppen?

"Mijn hoofd kun je vergelijken met een grote commode. Alles wat ik leuk vind, steek ik erin. Als ik een project opstart, neem ik een blad papier, begin ik na te denken en maak ik een mix van alles wat er in de commode zit. Zo werk ik nieuwe projecten uit. Klanten die met mij werken, kennen mijn werkwijze. Ze laten mij hun huis zien, vertellen over hun levenswijze en ik probeer alle informatie te verwerken in één ontwerp. Ik maak geen decor dat modieus is, maar probeer steeds te achterhalen wat er schuilgaat achter de muren."

Krijg je weleens carte blanche van opdrachtgevers?

"Momenteel werk ik een nieuw vijfsterrenhotelconcept uit in een oude kerk, recht tegenover de Botanique. Als artistiek directeur van het project dacht ik samen met de eigenaar na over gastvrijheid en de praktische uitwerking ervan. België herbergt een enorme diversiteit aan culturen, talen en stijlen, en de rode draad van het project zit 'm in de mix. De kerk is neogotisch. De rest van het gebouw is neoklassiek. Door middel van hedendaagse architectuur zullen we de twee met elkaar verbinden. De opening is gepland voor 2018."

Hoe zou je de hotelcultuur in België omschrijven?

"Enorm statisch. In New York, Parijs en Londen is het de normaalste zaak ter wereld om af te spreken in een hotel. Maar los van een slaapplaats vervult een hotel bij ons zelden een andere functie. Terwijl het de ideale plek vormt om mensen te ontmoeten. Maar je moet je er ook thuis voelen. Om dat gevoel te versterken, heb ik een personage met een baard bedacht. Zijn naam is Maurice en het is zijn verantwoordelijkheid om het haardvuur aan te steken. (lacht) Op zulke momenten komt de filmregisseur in mij naar boven. Een hotel uitwerken, is als een film regisseren. Elk detail is van belang."

Hoe definieer je je eigen stijl? Je vervult immers verschillende rollen.

"Als ik één bepaalde stijl zou hebben, zou mijn job snel saai worden. Eén stijl zou betekenen dat ik een catalogus van deuren, keukens en vloeren had, en mijn assistenten de opdracht kon geven een leuke combinatie te bedenken. Ik geloof echter in maatwerk. Die manier van werken vraagt veel tijd en moeite, vooral omdat ik mezelf elke keer moet heruitvinden, maar dat maakt het net boeiend. Bij elk project is het belangrijk om een verhaal te vertellen en een goede samenhang te vinden tussen materialen, texturen en objecten die ik koop, vind, of zelf creëer. Mijn inspiratie haal ik overal vandaan - mode, film, architectuur, natuur - en ik breng alle elementen samen totdat ik iets heb dat werkelijk uniek is."

Hoe belangrijk is het concept recyclage voor jou?

"Al van jongs af aan schuimde ik het groothuisvuil af en reed ik 's nachts rond op zoek naar alles wat ik kon hergebruiken. Mijn liefde voor recycling en upcycling is ook sterk aanwezig in mijn eigen woning, samengesteld uit een oude schuur, een stal en een garage. Toen we het twintig jaar geleden aantroffen, was er niets aanwezig dat we konden hergebruiken. Niets van wat je ziet is origineel: de plankenvloer is afkomstig van een oude treinwagon. De wenteltrap heb ik zelf ontworpen en de keuken is samengesteld uit houten latjes die mijn houtleverancier wilde weggooien. Verder is het huis gevuld met familiestukken, reissouvenirs en zelf ontworpen meubels."

Je collectie etnische objecten is indrukwekkend.

"Ik reis vaak en hou steeds mijn ogen open om te ontdekken wat mij omringt, zelfs als het aan de zijkant van de weg ligt. Ik hou ervan om antiekzaken af te schuimen en ateliers en huizen op het platteland te bezoeken, omdat de bewoners vaak creatief omgaan met materialen die lokaal voorhanden zijn. En dat inspireert me. Ik neem altijd van alles mee naar huis, zoals textiel waar ik dan een sofa mee bekleed. Zo worden objecten uniek. Achter alles wat je hier ziet, schuilt een verhaal. Vraag me niet wat de namen zijn van de designers en kunstenaars wier stukken aan de muren hangen, want ik heb de neiging ze te vergeten."

Dat staat wel haaks op de huidige trend om meubels van bekende designers of uit bepaalde periodes te verzamelen.

"Ik begrijp dat wel, hoor. Je kunt het goed vergelijken met tendenzen in de modewereld, waarbij bepaalde personen de trend zetten van wat mooi en lelijk is. Een tijdje later wordt dat opgepikt door de grote massa en dan is de trend over zijn hoogtepunt heen. Vervolgens komt er weer een nieuwe rage... Sommige mensen halen designklassiekers in huis, maar meestal zijn dat reproducties en daar heb ik persoonlijk een hekel aan.

Ik reageer niet bepaald uitgelaten bij het zien van een designerstuk. Ik voel er meer voor om objecten in huis te halen van een onbekende designer. Als ik iets zie wat me raakt en wanneer ik echt het gevoel heb dat de ontwerper iets moois en eerlijks wilde maken, pas dan haal ik het in huis. Bekende namen interesseren me niet."

null Beeld Bart Kiggen
Beeld Bart Kiggen
null Beeld Bart Kiggen
Beeld Bart Kiggen

Wat denkt je vader die het familiebedrijf runt van jouw persoonlijke projecten?

"Hij vindt het geweldig. Ik zet de familietraditie verder in de zin dat ik materiaal transformeer tot een afgewerkt product. Ik ontwerp nog regelmatig stukken voor mijn hem en dat gebeurt ook omgekeerd. De laatste tijd breng ik ook mijn eigen objecten in productie. Het zijn geen echte gebruiksvoorwerpen, het bevindt zich meer tussen kunst en design. Ik had het in mijn hoofd en ik wilde het gerealiseerd zien, maar mijn plannen hebben nog geen concrete bestemming gekregen. Ik ga de objecten wellicht tentoonstellen en dan zie ik gewoon wat ermee gebeurt. Niets moet, alles is mogelijk."

www.coffeeklatch.be

http://lioneljadot.com

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234