Maandag 08/08/2022

Het geluid van de straat

De meest gehypete rockband van het afgelopen jaar gaf dinsdagavond in de Brusselse AB de aftrap van zijn allereerste Europese tournee en dat zouden we geweten hebben. Want hoewel The Strokes pas enkele maanden geleden hun debuut-cd uitbrachten, wilde niemand deze nieuwe sensatie aan zich voorbij laten gaan. Het concert, dat al weken van tevoren was uitverkocht, stelde niet teleur: de New Yorkers speelden een strakke, gebalde set, die de aanwezigen de tijd van hun leven bezorgde.

Brussel / Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

In de Britse muziekpers werden ze na twee singles al uitgeroepen tot de ultieme redders van de rock-'n-roll. "Dit is de groep die je leven voorgoed zal veranderen", blokletterde New Musical Express in een van superlatieven stijf staande campagne, die ervoor zorgde dat The Strokes, nog voor ze hun eerste langspeler uit hadden, al als het coolste en hipste gezelschap van deze tijd geboekstaafd stonden. Iedere zaal waar de groep in Groot-Brittannië optrad, werd letterlijk bestormd en uiteindelijk nam de hype zulke absurde proporties aan dat geen mens de muziek van The Strokes nog nuchter kon beoordelen. Zelfs het feit dat de heren net hun veertiende song hadden geschreven, werd door NME begin februari al tot voorpaginanieuws gebombardeerd.

Te midden van al dat mediatumult houden The Strokes hun voeten gelukkig stevig op de grond. Wat hen motiveert, is hun onderlinge vriendschap en hun liefde voor muziek. "We zijn doodnormale mensen die hun sound anderhalf jaar lang hebben geperfectioneerd", verklaarde zanger Julian Casablancas onlangs nog. "Maar met al die persverzinsels hebben we niets te maken. NME is een rock-'n-roddelblad. Punt."

The Strokes zijn jong, amper de twintig voorbij, en ze zien er goed uit: dat helpt. Want wat ze tot dusver op muzikaal vlak hebben uitgericht, kun je bezwaarlijk nieuw noemen. Ze maken energieke en gebalde punkrocknummers waarin alles draait om kregelige gitaren, een snerende stem en een strakke ritmesectie. Dat er op debuut-cd Is This It geen enkel minderwaardig nummer staat, is ook meegenomen. The Strokes, ontstaan in een repetitiekelder in de Lower East Side van Manhattan, maken muziek van de straat, die de nervositeit van het leven in de grootstad perfect weergeeft.

Uiteraard heeft New York terzake een traditie te verdedigen. Wie naar The Strokes luistert, hoort The Velvet Underground, maar dan zonder de grillige invloed van John Cale; Television, maar dan zonder de epische gitaarsolo's van Tom Verlaine; de Ramones, maar dan zonder het hoge cartoongehalte; Richard Hell, maar dan zonder de literaire aspiraties. Op hun plaat wordt trouwens nog veel meer gerecycleerd. The Fall, de Iggy Pop van Lust For Life, de prille Roxy Music, de karakteristieke Motown-beat: The Strokes kennen hun klassieken. Maar tegelijk klinkt hun muziek verfrissend, spontaan, gedreven en direct. De grootste kwaliteit van de groep is dan ook haar vermogen tot synthese.

Hoor je als punkband uit de achterbuurten te komen om aanspraak te kunnen maken op geloofwaardigheid? Blijkbaar niet. De meeste leden van The Strokes zaten immers op een exclusieve privé-school in de Upper West Side en behoren tot welgestelde families. Zo is de vader van voorman Julian Casablancas de oprichter van het befaamde mannequinagentschap Elite Models en is de vader van gitarist Albert Hammond jr. een bekende songwriter die tijdens de jaren zeventig tot in Europa toe hits scoorde met 'It Never Rains in Southern California' en 'Free Electric Band'.

In Brussel hoefden The Strokes niet zoveel moeite te doen om de zaal aan het koken te krijgen. Wie een kaartje had gekocht, was immers al overtuigd en zelfs de stagedivers en crowdsurfers, een uitstervende diersoort, waren voor de gelegenheid present. Wat meteen opviel, was de natuurlijke no-nonsense-uitstraling van de groep, al zullen cynici ze ongetwijfeld bestudeerd noemen. In het centrum stond zanger Casablancas: kettingrokend en met de frasering van een jonge Lou Reed. De graatmagere gitarist Nick Valensi, sigaret losjes in de linkermondhoek, deed dan weer aan Keith Richards denken en bassist Nikolai Faiture, een man die niet links of rechts maar hóóg draagt, manifesteerde zich als de Bill Wyman van het gezelschap. Een spectaculaire podiumact hadden The Strokes niet in petto: muzikanten moeten spélen en dat is precies wat ze deden: franjeloos maar to the point, springerig, op het scherp van de snede en,vooral, zonder pretenties.

In een klein uur tijd passeerden drie nieuwe nummers en alles uit Is This It de revue. Een explosief 'The Modern Age', een stuiterend 'New York City Cops', een knagend 'Is This It', een puntig 'Barely Legal', een superkrokant 'Last Nite' en het nu al onsterfelijke 'Hard to Explain': een muzikale uppercut waar menigeen een geschonden gebit aan overhield. "You guys are fucking cool", riep Casablancas toen hij de pogoënde menigte overzag. Maar voor je het wist, zat de set er, na het toepasselijk getitelde 'Take It Or Leave It', al helemaal op en floepten onverbiddelijk de zaallichten aan. The Strokes doen in principe niet aan toegiften, heet het. De waarheid is dat, na veertien nummers, al het materiaal gewoon was opgesoepeerd en de groep niet in herhaling wilde vervallen.

Wie The Strokes wil nemen voor wat ze zijn, zal het beamen: historisch viel het optreden in de AB beslist niet te noemen. Het was gewoon een uitstekend concert van een getalenteerde band met groeipotentieel. Maar als tegengif voor de prefabsterretjes die dezer dagen de hitlijsten bevolken, kon het zeker tellen.

The Strokes, de meest gehypete rockband van het jaar, haalt energiek en gebald uit in Brusselse ab

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234