Zaterdag 20/08/2022

Het grote blunderboek 2003

Je zag het bij de Musical Awards 2003, waar er, ondanks heel wat nominaties, voor Vlaanderen maar weinig te rapen viel. Dat laatste gold overigens ook voor de premièrefeestjes die een stuk kariger waren dan de voorbije jaren. De buikriem werd aangehaald in de musicalsector, geen dwaze grootse plannen meer, lesje geleerd van al die faillissementen. Zo leek het wel.

Brussel

Eigen berichtgeving

Wilfried Eetezonne

De storm die in de overvolle musicaljaren 2001 en 2002 was opgestoken, ging in 2003 beetje bij beetje luwen. In het verdomhoekje van vorig jaar stonden vooral drie grote namen: de musicalafdeling van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen (KBvV), Music Hall en Tabas&Co.

Voor het KBvV was de kogel door de kerk. Op initiatief van Vlaams cultuurminister Paul van Grembergen (Spirit) werden de klassieke-balletafdeling en de musicalafdeling opgesplitst, met daaraan gekoppeld het ontslag van beide artistieke directeuren, respectievelijk Robert Denvers en Linda Lepomme. Over de musicalafdeling werd daarmee definitief een kruis gezet. Tegenslag nummer één voor de sector en we waren nog maar februari.

Music Hall ging de strijd aan op twee fronten. Het vroeg en kreeg een concordaat van de rechtbank van koophandel. Daarnaast werd gedelegeerd bestuurder Geert Allaert opzijgezet door zijn minderheidsaandeelhouder Mercator, die vond dat er omtrent de boekhouding nogal onduidelijk was gerapporteerd. Music Hall maakte daarbij bekend dat het geen eigen producties meer zal brengen en enkel nog zijn zalen als receptieve theaters zal beheren.

Tabas & Co en Moulinsart werden trouwe abonnees op de Thalys richting Parijs, waar Kuifje, de Zonnetempel in première zou gaan. Ze kwamen op een dood spoor te zitten. De Parijse productie werd niet gerealiseerd en Tabas & Co legde de boeken neer.

Niets dan tegenslag, dus, en algauw klonk het hier en daar weer dat de woorden 'Vlaanderen' en 'musical' maar beter niet meer in één zin gebruikt worden. Meestal het soort stemmen dat je nooit hoort als er wel goed werk geleverd wordt.

Want ondertussen echter wordt er druk gewerkt aan de opvolger voor de musicalafdeling. Gesprekken met het kabinet zijn daarover gaande en een raad van bestuur wordt samengesteld. Grote vraag hier is niet zozeer hoe de toekomstige minister van Cultuur tegenover die plannen zal staan, maar wel of er een overbruggingsperiode komt. De musicalafdeling stoomt immers op naar haar allerlaatste productie en, als alles goed gaat, kan het nieuwe gezelschap pas van start gaan in 2006. Daartussen gaapt een gat. Ondertussen blijft er wel interesse naar KBvV-producties als Portret van een verloren lente (ontegensprekelijk de beste musical van vorig jaar) bestaan. De vraag is er, het aanbod is er, maar er is geen structuur meer om dat aanbod te leveren. Pikant detail: het Flagey-project, een privé-initiatief, kan via Vlaams minister-president Bart Somers (VLD) wél vlotjes een overbruggingskrediet krijgen in afwachting van een structurele subsidie.

Bij Music Hall zit ondertussen Geert Allaert weer in het zadel, als vanouds roepend om subsidie. Maar ondertussen kon de topper Chicago niet verzilverd worden. Het is dus nog maar de vraag wanneer de producent eindelijk opnieuw een zeker elan zal vinden. Zijn claim om niet meer zelf te produceren is wellicht een kwestie van vingers die hard genoeg jeuken om er opnieuw aan te beginnen. Ook hier een pikant detail: 2003 was ook het jaar dat Music Hall in een reclamefolder stelde dat West Side Story zich afspeelt in West End. Dat is zoiets als een cultuurminister die De nachten van Reve leest. Erger was het geblunder bij de avonturen van Kuifje in Parijs. Aan de vooravond van Kuifjes jubileumjaar werden producenten Tabas & Co en Moulinsart flink in de tang genomen door de Parijse producent, die daags voor de première niet genoeg middelen gevonden zou hebben om de productie op te starten en zelfs geen aanstalten had gemaakt om het theater te bouwen dat nodig was. Een jarenlange rechtszaak ligt nu in het verschiet.

Tabas & Co heeft ondertussen de boeken neergelegd, Moulinsart heeft nu de volledige rechten op de musical. Er zou sprake zijn van een herneming in Vlaanderen, maar of Moulinsart nog zin heeft in een buitenlands avontuur is nog maar de vraag. Kuifje was een kwestie van prestige, maar heeft minder te maken met de Vlaamse situatie. De mensen achter Tabas & Co, een onderdeel van Medina Factory, geven toe dat hun musicalplannen voorlopig gedwarsboomd zijn - even ging het gerucht dat in 2004 een Rubens-musical opgezet zou worden- maar Wouter Boits maakt zich sterk dat er nog producties, vergelijkbaar met Kuifje zullen volgen.

Al die kommer en kwel zorgde voor nogal wat neerslachtigheid. Voor een deel terecht, want de werkgelegenheid in de sector krijgt er een flinke knauw door en niet alle BV's zijn opgezet met het feit dat er buitenlandse producties naar Vlaanderen komen, wat bleek uit het off the record-gemor op de première van het nochtans meer dan behoorlijke Chicago.

Er wordt wel eens beweerd dat als je twee gesubsideerde acteurs in Vlaanderen bij elkaar brengt, ze drie gezelschappen oprichten. Daaraan kan rustig toegevoegd worden: zet twee musicalacteurs bij elkaar en er gebeurt eigenlijk niet zoveel. Wat gemor, dat wel.

Eén uitzondering daarop was Lulu Aertgeerts, die aankondigde zelf een gezelschap op te richten. Een eerste productie, de Holiday Love Show, werd op touw gezet om potentiële theaters te interesseren. Hoewel die productie op gemengde gevoelens werd onthaald, is het initiatief zelf lovenswaardig te noemen. Hopelijk kan het doorgroeien.

En Studio 100? Dat bloeit ondertussen rustig verder. De drie biggetjes was beter dan hun vorige productie Doornroosje, die beter was dan al de vorige producties. Bovendien geeft Studio 100 dat ze niet geïnteresseerd zijn in subsidies en timmeren ze succesvol verder aan hun buitenlandse weg. Sneeuwwitje is een succes in Parijs en via een samenwerking met Joop van den Ende is er een opening naar de Duitse markt. Volgend jaar krijgen we meer volwassen musicals te zien van Studio 100. De Vlaamse versie van de zeer geslaagde Joop van den Ende-productie van The Sound Of Music (die er binnenkort aankomt) en Blood Brothers zullen moeten uitwijzen of 2004 het jaar van Studio 100 wordt.

Al de kommer en kwel zorgde voor nogal wat neerslachtigheid, maar dat is slechts voor een deel terecht

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234