Zaterdag 21/05/2022

Bellen metonze Amerikacorrespondent

‘Het is bizar: alsof een reus door het land heeft gestormd en alles op de weg kapot heeft geslingerd’

De ravage in Mayfield. ‘Apocalyptisch’, zegt correspondent Thomas Rueb.  Beeld AFP
De ravage in Mayfield. ‘Apocalyptisch’, zegt correspondent Thomas Rueb.Beeld AFP

Het allereerste artikel voor deze krant van Thomas Rueb, kersverse Amerika-correspondent, was een reportage van het door een natuurramp getroffen Mayfield in Kentucky. Momenteel reist hij het pad van de tornado, de langste ooit aan grond geweest in de Amerikaanse geschiedenis, achterna.

Abel Bormans

Dag Thomas, waar ben je nu precies?

“Ik rij door Kentucky, door dat typische landschap met uitgestrekte graanvelden, op weg naar het getroffen Dawson Springs. Zo rij ik letterlijk in het spoor van de grootste tornado die ooit heeft rondgeraasd in de Amerikaanse geschiedenis. Althans, dat denkt men nu. Deze tornado is zo’n 350 kilometer lang aan de grond geweest.

“Ik zie nu schade. Het landschap is ontwricht. Auto’s liggen op hun kant, bomen zijn als luciferhoutjes geknakt, de vangrails zijn verbogen alsof ze van aluminium zijn. Het is bizar: alsof een reus door het land heeft gestormd en alles op de weg kapot heeft geslingerd.

“Er zijn minstens 19 tornado’s geweest, waarschijnlijk nog veel meer. Tornado’s kunnen niet geregistreerd worden, het hangt dus af van ooggetuigen. Die zijn er in veel dunbevolkte gebieden natuurlijk niet geweest.”

Je beschreef hoezeer Mayfield ‘gedecimeerd’ was. Er zijn tot nu toe in totaal 64 doden gevallen. Hoe was het om daar rond te lopen?

“Apocalyptisch. Dat is niet overdreven. Ik stond midden in wat eerst gewoon een woonwijk was. Maar tientallen meters rondom me stond werkelijk niks meer overeind. De chaos was compleet. Het leger werd ingezet om te helpen. Er was alleen geen logische plek om te beginnen met een wederopbouw. Want alles was gewoon weg. Tragisch, want Mayfield gaat prat op haar geschiedenis. Een mooi, oud kerkgebouw: weg.”

Wat heeft je het meest aangegrepen?

“De totale weerloosheid. Er zijn heus wel instructies geweest: ga weg bij ramen, ga in een stevig deel van het huis zitten. Ook de sirenes zijn op tijd afgegaan. Mensen wisten dat er noodweer kwam. Maar de huizen zijn hier voor het grootste gedeelte van hout. Als die worden weggeblazen, wat ga je dan doen?”

Hoe reageren mensen op jouw komst en vragen?

“Mensen willen echt wel vertellen wat hen overkomen is. Je proeft een zekere acceptatie: dit hoort bij het leven hier. Dit is een oerkracht waar je niks tegen kan beginnen. De woede richt zich ook niet op autoriteiten, of zo.

“Er zijn hier aan het einde van de zomer veel tornado’s. Bij warmer weer zijn de omstandigheden daarvoor gunstiger. Dat het nu zo laat in het jaar gebeurt, is ongebruikelijk. Dat roept een gewichtige vraag op: hoe kwam dit nu? Was het een toevalligheid, een vloek, of is het een gevolg van een veranderend klimaat en gaan we het dus vaker zien? Dat zou een gigantisch probleem zijn.

“Bij orkanen zijn er verfijnde mechanismen om ze te voorspellen. Als dit vaker voorkomt, zal de noodzaak om ook tornado’s preciezer te kunnen voorspellen ook aan betekenis winnen. Wat het lastig maakt: tornado’s komen, in al hun verwoestende kracht, ook vrij precies. In een warenhuis van Amazon werkten ze gewoon door, ondanks dat ze het alarm hadden ontvangen. Het gebeurt vaker, het zal ons wel niet overkomen, dat was de gedachte.

“De kans is natuurlijk ook wel klein dat je net pech hebt. Ik stond voor dat Amazon-gebouw: die tornado is er dwars doorheen geraasd. Maar een aantal meter verderop stonden de ramen er nog, zelfs de kerstboom stond overeind.’

Correspondent Thomas Rueb: ‘De chaos was compleet. Het leger werd ingezet om te helpen. Er was alleen geen logische plek om te beginnen met een wederopbouw.’ Beeld AFP
Correspondent Thomas Rueb: ‘De chaos was compleet. Het leger werd ingezet om te helpen. Er was alleen geen logische plek om te beginnen met een wederopbouw.’Beeld AFP

Dit was je eerste stuk voor deze krant. Je deelt het correspondentschap vanaf nu met je partner Maral (Noshad Sharifi). Hebben jullie het Amerika-correspondentschap altijd al geambieerd?

“We hebben er allebei altijd al een diepe fascinatie voor gehad. Dus dat ‘we’ dat wilden: absoluut. Als je paar jaar geleden had gevraagd naar onze droomplek, dan hadden we zeker de Verenigde Staten geantwoord.”

Wat kunnen we verwachten van je de komende tijd? En hebben jullie al een soort taakverdeling?

“Dat niet zozeer. Ik ben wel gek op de zuidelijke staten. Maral is dé correspondent. Ik zie mezelf meer als de verslaggever. Om te doen wat ik nu doe. Alles op te pakken wat zich aandient. Dit is een gigantisch groot land, waarin zo veel gebeurt. Ik wil zo veel mogelijk onderweg zijn. Eergisteren ben ik in allerijl vertrokken toen het nieuws kwam. Ik heb een nacht in de auto moeten slapen want alle stroom was, in een straal van tientallen kilometers, uitgevallen. Ik werd wakker, midden in de puinhoop hier, de hele nacht onder een jas gelegen, om met een opkomende zon verslag te gaan doen: het nieuws achterna.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234