Maandag 26/09/2022

'Het is proper en het stinkt niet'

De hondenpoepschepper en andere revolutionaire uitvindingen van Staf Moens, alias professor Gobelijn

Het had geen haar gescheeld of hij was stinkend rijk geworden. De wonderluier zou miljoenen opbrengen, dacht Staf Moens, toen hij met zijn valiesje van luierfabriek naar luierfabriek trok om zijn uitvinding te demonstreren. Iedereen leek overtuigd: babybilletjes zouden nooit meer plakken. En toen liep het mis. Enthousiaste firma's haakten op het laatste nippertje af. 'Zo gaat het elke keer', zucht Moens, al zestig jaar lang in de weer met uitvindingen die heel wat ellende uit de wereld zouden kunnen helpen. 'Als de mensen nu eens naar mij zouden luisteren.'

Antwerpen

Eigen berichtgeving

Annemie Bulté

Dit wordt mijn doorbraak", wijst Staf naar een berg rommel in zijn atelier. "Hier zit ik al zestig jaar op te wachten. Het kán niet mislukken. Nu word ik rijk." We zien een zak korrels. Het lijkt kippenvoer, maar de zakken blijken gevuld met grijze plastic kogeltjes. "Dit is de oplossing voor mensen die een hekel hebben aan het verversen van de kattenbak", steekt Staf Moens van wal. "Geen stank meer, geen rotzooi, niets." Pauze. Dan, plechtig: "Recycleerbaar kattenzand." Hij heeft ze 'Minous korrels' gedoopt, naar zijn poes, die de nieuwe uitvinding nu al enkele weken aan het uittesten is. In zijn laboratorium, volgestouwd met stapels planken, dozen en knutselgerief staan de kattenbakken tot tegen het plafond gestapeld. De cat toilet 2000 wordt voor kattenliefhebbers wat de Batmobiel voor Batman was, voorspelt Staf. Hij heeft al folders gedrukt en gaat demonstratieavonden organiseren bij de conciërges van appartementsblokken. Van daaruit wil hij, net als Tupperware, de markt veroveren. "Antwerpen telt twintigduizend katten die elk zo'n kilo kattenzand per dag bevuilen", rekent hij voor. "Met Minous korrels bespaar je 20 ton kattenzand per dag! Simpel, maar ge moet eraan denken."

Hoeveel uitvindingen hij al deed, weet Staf niet meer. Dertig jaar geleden raakte hij de tel kwijt. Elke dag staat de 75-jarige professor urenlang in het atelier te knutselen in zijn grijze stofjas. Soms ook 's nachts, als hij een ingeving heeft. De wonderluier, de universele multipress, de ketel die zout water kon veranderen in zoet... telkens dacht hij dat het moment was aangebroken om fortuin te maken. Telkens had hij pech. Anderen stalen zijn idee. Aanvankelijk enthousiaste firma's vonden de productiekosten te hoog en haakten af. Een malafide partner lichtte hem op en ging lopen met het prototype van een verbeterde valhelm voor dokwerkers. Ook op de recente Eureka-beurs in Brussel, de ideale springplank voor uitvinders, viste Staf Moens achter het net. Spijtig, de standplaatsen waren allemaal bezet. "Uitvinder zijn is hard", zucht Staf. "Overal miskend of misbruikt. Ik heb mij voor miljoenen in de schulden gewerkt om al die prototypes te betalen. Tot nu toe heb ik nog geen frank terugverdiend. Weet u wat? De mensen zijn bang voor mijn uitvindingen. Bang voor de gevolgen."

Hij wijst trots naar een van zijn laatste creaties, de 'universele multipress'. We zien een koelkast, beslagen met houten planken. "Nee", schudt Staf het hoofd. "Dit is de oplossing voor de afvalberg." Het vriesvak bevat een microgolfoven. "Verschroeiingsoven", verbetert Staf. "Hij verschroeit etensresten." Het hoopje zwart poeder dat overblijft, wordt door Staf in zakjes geklasseerd volgens datum en herkomst. Aardappelschillen 7 mei 1998, 50 gram humus. Onderin staat de eigenlijke multipress, een hefboom om blikjes en flessen fijn te persen. Echt goed werkt hij niet. "Nog niet", zegt Staf, die beteuterd naar het lichtjes in twee gebogen blikje kijkt. "Maar beeld je eens in dat elk gezin thuis zo'n apparaat heeft, wat een revolutie! Geen vuilniszakken meer, geen verbrandingsovens... Onlangs heb ik de multipress voorgesteld aan het stadsbestuur. Ze wilden hem niet. Natuurlijk niet, anders verkopen ze geen vuilniszakken meer."

Hij was 16 toen hij besefte dat hij uitvinder was. Zijn eerste vondst was een verbeterde schuurmachine. Het leverde hem 10.000 frank op en een schouderklopje van de baas van de bouwfirma. Overal waar hij kwam, liet Staf een spoor van uitvindingen achter zich. Als paracommando in Korea voorzag hij een lemen huttendorp van elektrisch licht door te improviseren met de lampjes van autowrakken. Later ging hij varen, en vond een manier om het zout uit zeewater te trekken. "Ik werkte als kolenschepper in het ruim van een stoomschip. Er was altijd gebrek aan zoet water voor de ketels. Zout water is te zwaar. Jaren later zag ik op een zusterschip mijn uitvinding terug, in een verfijnde versie. Die ingenieurs hadden mijn idee gewoon gepikt."

Tientallen fabrieken schuimde Moens af met zijn ontwerpen. Kreeg de "inrichting voor het maken van druklucht" bijna verkocht aan Bayer - bijna. Probeerde de directie van de Nationale Loterij over te halen om de spelregels te veranderen en zo de armoede uit de wereld te helpen. Joeg een directiesecretaresse gillend het bureau uit toen hij tijdens de demonstratie van de hondenpoepschepper met zijn vinger in een hondendrol ging. De drol was van speculaaspap, maar dat wist de secretaresse niet. "'t Is proper en 't stinkt niet", was zijn slagzin voor de hondenpoepschepper, gemaakt van een boterhammendoos.

De stapel brieven met weigeringen oogt enigszins ontmoedigend. Weigeringen van firma's, minister Kelchtermans, premier Dehaene... Maar Staf geeft niet op. Zijn moment komt nog. Als de wereld rijp is voor zijn uitvindingen.

'Minous korrels' heet mijn recycleerbaar kattenzand. Dit wordt de echte doorbraak

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234