Donderdag 18/08/2022

Het juiste accent op het juiste moment

The Notwist grijpt naar de keel in de Brusselse Botanique

De tijd dat een beetje rockliefhebber voor zijn muzikale kicks op de Angelsaksische wereld was aangewezen, lijkt voorgoed voorbij. Europa roert zich: niet alleen ons eigen land houdt er dezer dagen een bloeiende muzieksien op na, ook in Tsjechië, Scandinavië, Frankrijk en het Middellandse-Zeegebied gebeuren hoogst interessante dingen. Toch zijn het vooral onze oosterburen die sinds de vroege jaren zeventig een voortrekkersrol hebben gespeeld. Bands als Can, Faust, Kraftwerk, Tangerine Dream en Einstürzende Neubauten lieten zich een voor een opmerken door hun originele, vernieuwende aanpak en hun invloed is ook in het muzikale landschap van vandaag nog altijd nadrukkelijk voelbaar.

Een andere Duitse groep die het verdient nauwlettend in de gaten te worden gehouden is The Notwist, uit de omgeving van Weilheim. Het kwartet verraste eind vorig jaar nog met Shrink, een van de beste cd's die we de jongste maanden te horen hebben gekregen, en de single 'Chemicals', die ook aan het Studio Brussel-publiek niet onopgemerkt voorbijging. Een late ontdekking, bleek achteraf, want The Notwist gaat al tien jaar mee, heeft al vier langspelers en talloze EP's op haar naam staan en is geëvolueerd van een melodieus hardcore-gitaartrio à la Dinosaur Jr en Moving Targets, tot een ongrijpbaar gezelschap dat almaar vaker ingrediënten uit jazz, Krautrock en elektronische muziek aan zijn sound toevoegt.

Die evolutie is aan twee factoren te danken: enerzijds raakten zanger-gitarist Markus Acher, zijn basspelende broer Micha en drummer Martin Messerschmid totaal in de ban van Talk Talk en This Heat, anderzijds hebben de vele splintergroepen en nevenprojecten waarbij de bandleden betrokken zijn voor een verruiming van hun muzikale horizon gezorgd. Gevolg: vanaf Shrink werd het trio aangevuld met elektronica- en samplegoochelaar Martin Gretschmann, en met het oog op de huidige tournee, ook nog met toetsenspeler en saxofonist Ulrich Wangenheim. Dinsdagavond sloot het gezelschap zijn korte Belgische clubtournee op een glorieuze manier af in de rotonde van de Brusselse Botanique.

Het geheim van The Notwist, dat werd meteen duidelijk tijdens de instrumentale opener 'NL', is dynamiek. De groep verstaat de kunst om op de juiste momenten de juiste accenten te leggen of stilten in te bouwen en lieflijke, melodieuze passages zonder waarschuwing te laten overgaan in verzengende noise-uitbarstingen. Toch bezondigt ze zich nooit aan doelloos gefreak: de timing van de muzikanten is verbluffend, hun zelfbeheersing evenzeer.

Zoals verwacht werd voor de set van The Notwist veelvuldig geput uit Shrink en de hoogtepunten volgden elkaar in ijltempo op. 'Day 7' gaf aan hoe de groep van J Mascis zou hebben geklonken als ze zich, behalve van gitaren, ook van bubbelende en borrelende synths zou hebben bediend. 'Chemicals', door Acher emotioneel en pakkend gezongen, intrigeerde door de combinatie van echte drums en geprogrammeerde elektrobeats. Maar minstens even fraai waren 'Another Planet' en 'Your Signs', dankzij de welsprekende dialogen tussen sax en trompet. Tijdens 'Moron', nog een instrumental, werden onderling de instrumenten verwisseld, zodat Marcus Acher nu aan de bas plukte, terwijl zijn broer op het klavier tekeerging. En naar het einde van de set toe dolf The Notwist met het stuwende 'My Faults', het melancholische '12' en het in herfstkleuren verpakte 'Torture Day' ook nog enkele parels op uit zijn derde langspeler uit 1995 die, ietwat verwarrend, als 12 door het leven gaat. Laten we volstaan met deze conclusie: als er dit jaar één groep op Pukkelpop moet staan, het liefst ergens op het hoofdpodium, dan is het wel The Notwist.

Het optreden van de Duitsers werd in de Botanique voorafgegaan door de Brusselse formatie Moxie, die eind vorig jaar debuteerde met de uitstekende, gedeeltelijk in San Francisco opgenomen cd Blue Sky, Maybe. De twee dames en twee heren van Moxie bouwen voort op de traditie van New Yorkse gitaarbands als Come en Sonic Youth, maar voegen aan dat idioom genoeg persoonlijke elementen toe om het publiek ook live op sleeptouw te kunnen nemen. Moxie droeg, op haar manier, bij tot een geslaagde concertavond. Waren alle voorprogramma's maar zo goed.

Dirk Steenhaut

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234