Dinsdag 18/01/2022

ReportageAustin

Het o zo Vlaamse Hoegaarden wordt nu in Texas gebrouwen

Christine Celis en Daytona Camps, de dochter en kleindochter van Pierre Celis, die het wit bier Hoegaarden heeft uitgevonden. Beeld SEIJE SLAGER
Christine Celis en Daytona Camps, de dochter en kleindochter van Pierre Celis, die het wit bier Hoegaarden heeft uitgevonden.Beeld SEIJE SLAGER

Wie wil weten hoe een echte Hoegaarden hoort te smaken, moet naar Austin, Texas. Daar brouwen de nazaten van Pierre Celis het iconische Vlaamse witbier nog volgens origineel recept.

Seije Slager

De woorden van de in 2011 overleden Belgische bierbrouwer Pierre Celis zijn in Amerikaans neon vereeuwigd. Beer makes friendships, gloeit het vanaf een muur in de biertuin van Celis Brewery in Austin. Zijn dochter probeert de uitspraak toe te lichten, maar wordt daarbij, heel toepasselijk, steeds in de rede gevallen door allerlei vrienden die haar gelukwensen met de opening van de biertuin, een week eerder.

Het was even spannend of het zover zou komen, twee jaar geleden moest de brouwerij nog uitstel van betaling aanvragen. De investeringen om een nieuwe brouwerij op te richten drukten zwaar op het bedrijf. Maar op deze zachte novemberavond is het afgeladen vol met Texaanse liefhebbers van Vlaams witbier. Dat bier wordt gebrouwen door Christine Celis en Daytona Camps, dochter en kleindochter van de man die in de jaren zestig begon met zijn eenzame kruistocht tegen de dominantie van pils.

Celis white

De twee vrouwen laten een Celis White tappen: die smaakt inderdaad als een witte Hoegaarden die bij ons in de supermarkt ligt, maar dan net iets dieper. Hoe vinden ze de ‘officiële’ Hoegaarden tegenwoordig smaken? “Als ik in België ben, probeer ik er altijd een”, zegt Christine. “Ik heb in het verleden dingen geproefd die echt afweken. Maar de laatste keer dat ik er was, hadden ze het recept wel verbeterd, moet ik zeggen.”

Ooit telde het dorpje Hoegaarden tientallen brouwerijen, maar in de tijd dat de grote pilsconcerns de markt monopoliseerden, gingen die een voor een op de fles. Toen de traditie in 1965 helemaal uit het dorp dreigde te verdwijnen, besloot melkboer Pierre om dan maar zelf de lokale specialiteit te gaan brouwen, in een oude limonadefabriek. Zijn witbier, met een vleugje sinaasappelschil en koriander, werd een succes.

Christine herinnert zich hoe ze opgroeide in die brouwerij. “Mijn vader zei nooit: nu ga ik je leren hoe je bier moet brouwen. Maar hij vroeg me altijd om hem te helpen met allerlei klusjes en zo kreeg ik het automatisch onder de knie.”

Noodlot

In de jaren tachtig sloeg het noodlot toe in de vorm van een brand. Om zijn brouwerij te redden moest Pierre een investering toestaan van het grote concern Interbrew. Onderdeel van de deal was dat hij op zijn 65ste het bedrijf moest verlaten. Het liep al langer niet lekker tussen de oprichter en zijn nieuwe bazen, weet Christine. “Bij mijn vader ging het altijd alleen maar over de smaak. Bij grote bedrijven spelen ook andere prioriteiten.”

Pierre kende wat mensen in Austin, Texas, en die suggereerden om daar opnieuw te beginnen. Hij liet watermonsters analyseren en concludeerde dat het water precies hetzelfde calciumgehalte had als in Hoegaarden. De originele Hoegaarden-gist, ook essentieel voor de smaak van bier, smokkelde hij mee in een reageerbuisje. “Dat deed hij in zijn sok, en daarmee liep hij zo het vliegtuig in, geloof het of niet”, herinnert Christine zich. Zelf was ze al volwassen, maar ze ging graag met haar vader mee, het avontuur aan.

Dat was begin jaren negentig en eenmaal in Austin vestigde Pierre opnieuw zijn reputatie als eenzame bestrijder van de pilsdominantie. “Je had hier alleen maar Coors, Miller en Bud”, zegt Christine. “Zoiets als het bier van mijn vader hadden mensen nog nooit geproefd.”

In 1994 werd Daytona geboren en ook zij beleefde een brouwerij-jeugd. “Mijn broer en ik renden vaak rond in de brouwerijhal”, herinnert ze zich. “Er is geen geur zo verleidelijk als vers gebrouwen bier. Soms loop ik de brouwerij hier binnen als ze bezig zijn, en dat word ik in een klap weer teruggevoerd naar mijn kindertijd.” Ze herinnert zich haar eerste biertje, een framboise, dat ze per ongeluk had opgedronken omdat ze dacht dat het limonade was. “Ik had nog nooit zoiets lekkers geproefd.”

Avontuur

Ook het tweede avontuur van Pierre Celis liep stuk op een grote brouwer: Miller nam het bedrijf over met de belofte om de distributie te verbeteren, maar bleek niet goed te weten hoe je andere bieren dan pils aan de man bracht. In 2005 trok het concern de stekker uit het merk Celis.

Daytona was op dat moment pas 11, te jong om het vak al geleerd te hebben. Maar eenmaal volwassen besloot ze dat ze de familietraditie wilde voortzetten. Ze ging in de leer bij een zogenaamde brew pub (microbrouwerij met een eetcafé erbij, red.) in Buffalo en kwam daarna terug naar Austin om zich verder te ontwikkelen in de grote brouwscene die zich inmiddels in haar geboortestad had gevormd. “Tot mijn verbazing bleek het werk van mijn opa in de jaren negentig voor veel van die mensen een grote inspiratiebron.”

Derde keer

Het was voor haar een stimulans om in 2017 voor de derde keer een Celis Brewery te beginnen, samen met haar moeder. En: waar opnieuw de originele Hoegaarden met de originele gist gebrouwen wordt. Maar waar Daytona de oude Vlaamse traditie ook van wat Amerikaanse impulsen voorziet. Er zijn nog tientallen biersoorten op tap, die in weinig aan de Vlaamse wortels herinneren.

“Je kunt zoveel meer spelen met bier dan met wijn”, zegt Daytona. “Je kunt smoothies maken, espresso, honing, wat niet.” Ze tapt een in een portvat gerijpt biertje, een nieuwe smaak waar ze bijzonder trots op is.

“In België zijn ze zulke traditionalisten als het op bier aankomt. Amerikanen staan veel opener voor nieuwe smaken”, besluit Christine. (Trouw)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234