Donderdag 18/08/2022

Het veelkoppige monster dat liefde heet

Nog niet iedereen beseft het, maar Brazilië is méér dan een voedingsbodem voor topvoetballers. Het land is ook rijk aan muziek: iedere streek heeft haar eigen ritme, er wordt gezongen en gemusiceerd op vrijwel iedere straathoek en de omvang van de florerende platenindustrie is vergelijkbaar met die van de VS. En uiteraard heeft Brazilië zijn eigen sterren, zoals de 33-jarige Marisa Monte.

Brussel / Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

Haar optreden zondagavond in Brussel was dan ook uitverkocht, tot groot chagrijn van de talloze lieden op de stoep voor de AB die de oogverblindende zangeres maar al te graag eens aan het werk hadden gezien.

Monte behoort momenteel tot de grootste namen uit de música popular brasileira, een genre dat ontstond in het post-bossanovatijdperk, als onmiddellijke uitloper van de baanbrekende Tropicália-beweging uit de late jaren zestig. MPB is een mengvorm van typisch Braziliaanse stijlen zoals samba, bossa en choro, met pop, rock en funk. Uiteraard kwamen al die muziekjes, gecombineerd of afzonderlijk, ook aan bod tijdens de ruim honderd minuten durende set van de diva uit Rio de Janeiro.

Op haar achttiende wilde Marisa Monte eigenlijk, net als haar idool Maria Callas, operazangeres worden. Maar toen ze voor haar belcantostudies twee jaar in Italië verbleef, begon ze pas echt te beseffen hoeveel de muziek van Braziliaanse artiesten als Gilberto Gil en Caetano Veloso voor haar betekende. Uiteindelijk bleek de lokroep van de MPB groter dan die van de Scala en in 1988 begon ze aan een bliksemcarrière die, na vijf langspelers, haar hoogtepunt nog steeds niet heeft bereikt. Montes jongste cd, net als de vorige drie geproducet door Arto Lindsay, heet Memories, Chronicles and Declarations of Love: Proofs, Texts and Denials en bevat uitsluitend liedjes over het veelkoppige monster dat liefde heet. Geen wonder dus dat de negenkoppige band van de zangeres het podium besteeg op de tonen van Gainsbourg & Birkins 'Je t'aime, moi non plus'.

Even sloeg de schrik ons om het hart toen Marisa Monte ten tonele verscheen met een opzichtige zwarte pruik. Een grapje gelukkig: het rekwisiet kwam snel in een hoekje terecht, zodat niets meer de aandacht kon afleiden van warmbloedige en melodieuze latin-popliedjes, type 'Amor I Love You', 'Não e Fácil', 'Perdão Você' (mooie melodie, subtiele ritmen) of 'O Que Me Importa' (Bacharach à la brésilienne).

Monte gaf blijk van een ontwapenende podiumprésence en hanteerde zelf regelmatig de elektrische gitaar, wat alvast wees op een toegenomen zelfvertrouwen. Ook aan het decor was bijzondere aandacht besteed. Zo werden er bijvoorbeeld filmbeelden, tekstregels en slogans geprojecteerd op voiles die op verscheidene manieren boven het podium waren gespannen, wat knappe visuele effecten opleverde.

Marisa Monte heeft zowel banden met de avant-garde als met de traditie: ze werkt niet alleen samen met de hoogst bizarre Arnaldo Antunes, maar vertolkt ook werk van oude sambameesters als Paulinho da Viola en Nelson Cavaquinho, van wie in Brussel respectievelijk 'Para Ver as Meninas' en 'Gotas de Luar' op de setlist prijkten.

Wie Brazilië zegt, zegt ritme. Af en toe mochten dus ook de drie percussionisten uitgebreid op de voorgrond treden en op die momenten kreeg je de indruk dat er een wervelende bloco afro over het podium raasde. Op andere momenten stond de cuíca in de muziek centraal, een percussie-instrument dat een geluid voortbracht dat nog het meest aan hondengeblaf deed denken. Tussen het nieuwe materiaal door greep de chanteuse occasioneel terug op oudere liedjes, waaronder de luchtige funkpop van 'Ei Sei' of het fraaie 'Beija Eu' (allebei uit Mais), maar die hadden we uit haar mond al sensueler gehoord. Ook bracht ze teleurstellend weinig uit Rose + Charcoal, misschien wel de beste plaat die ze ooit heeft gemaakt. Wel kwam ze met een stevig rockende coverversie op de proppen van 'Soul By Soul', een nummer van het Bahiaanse genie Carlinhos Brown.

Tegen het einde van de show werden de songs steeds ritmischer en dansgevoeliger, zodat het publiek volop de gelegenheid kreeg zijn dansspieren te oefenen. Tevredenheid alom dus: Marisa Monte is een prima zangeres die weet hoe je een publiek in de ban houdt. Maar de magie die ze enkele jaren geleden in het PSK bereikte, werd dit keer net niet geëvenaard.

WIE? Marisa Monte.

WAAR EN WANNEER? Ancienne Belgique, Brussel, zondag 29 oktober.

ONS OORDEEL: "Marisa Monte is een prima zangeres met een sensuele uitstraling. Met haar melodieuze latin-popliedjes hield zij, samen met haar negenkoppige band, het publiek moeiteloos in de ban."

Pop

Marisa Monte in uitverkochte AB

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234