Dinsdag 16/08/2022

Het zeemansgevoel ten top gedreven

Gerechtigheid is geschied: Luc Van Acker heeft The Ship, zijn Belpopklassieker uit 1984, in de AB gespeeld. Zijn Rewind-concert was bij momenten hartverwarmend.

"Elk nummer is het mijn verjaardag", zei Luc Van Acker kort voor de bisnummers. Het klonk laconiek, maar de boodschap was duidelijk: Van Acker genoot volop van dit eerherstel in 's lands voornaamste concertzaal, waar voor de gelegenheid op het podium de boeg van een schip was geconstrueerd. Eerder al had hij met een hoorbare krop in de keel 'Zanna' aangekondigd. De blikken die hij tijdens dit duet uitwisselde met Anna Domino gaven de sfeer duidelijk weer: opwindend en hartverwarmend, maar soms wat onwennig.

Zo controleerde Van Acker halverwege zijn set de 'passagierslijst' - The Ship, weet je wel. Een melig grapje dat als inleiding diende op een uitgebreid relaas, inclusief bedankingsrondje, over hoe Van Acker weer onder de aandacht is gekomen. De Arbeid Adelt!-reünie, de Belpopdocumentaire, 'Zanna' als Music for Life-lied, zijn deelname aan de Rock Rally: niet alleen is het een bekend verhaal, het haalde ook de vaart uit een set die met 'Heart and Soul' net op stoom kwam. Even werd het gênant, toen bleek dat zijn makkers Gust De Coster en Marcel Vanthilt niet in de zaal waren.

Wel aanwezig: producer en mentor Jean-Marie Aerts. Zijn gitaarspel in de vlijmscherpe punkfunk van 'Feels like Love' tilde het concert naar een hoger niveau, dat tot het einde bewaard bleef. 'Wild and Angry' klonk laid back, maar onder de oppervlakte laaide het vuur op. In het voodoobluesachtige staartje van de song ging Van Ackers uitstekende band los en schreeuwde de kapitein zich de ziel uit het lijf.

'Keep Talking' dreef op een funkgeraamte van bolle baslijnen en droge percussie, ingekleurd met spaarzame gitaar- en synthesizerklanken en een broeierige saxsolo. Tijdens 'Wildlife' ging Van Acker, aangevuurd door Peter Gabriel-gitarist David Rhodes, in vocaal én fysiek duel met Van Jets-frontman Verschaeve. Het was zo'n prachtsong die schipperde tussen postpunk, gesofistikeerde Britse pop en afroritmes.

Van Acker kwam twee keer terug. Eerst met 'The Fear in My Heart' en 'Climbing the Mountain', waarin hij terecht zong "we're on top of the world". Tot slot bracht hij met Anna Domino en Ad Cominotto op accordeon 'Each Man Kills the Thing He Loves', dat als vanzelf overging in 'Zanna'. In deze gestripte uitvoering raakte het nog meer dan toen het de eerste keer passeerde. Terwijl Ad Cominotto het zeemansgevoel ten top dreef, kwam de hele band meezingen, waarna ook het publiek inviel. Mooi.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234