Dinsdag 16/08/2022

Assisen Antwerpen

"Ik ben er zeker van dat Britta ooit gevonden wordt"

null Beeld PHOTO_NEWS
Beeld PHOTO_NEWS

Assisenvoorzitter Michel Jordens heeft Tijl Teckmans (32) uit Duffel vandaag twee uur op de rooster gelegd over de omstandigheden waarin Britta Cloetens (25) uit Wilrijk gestorven is. De beschuldigde benadrukte dat het nooit zijn bedoeling was om haar te doden. "Ik had er ook geen reden toe. Dat is net de essentie. Het is allemaal zo surrealistisch." In het tweede deel van zijn verhoor heeft Tijl verteld hoe hij het lichaam gedumpt had in de Ardennen. Hij begrijpt niet dat ze nog niet werd teruggevonden en is er rotsvast van overtuigd dat dat nog zal gebeuren.

Redactie

Britta was op zaterdag 23 april 2011 de Honda-garage langs de Boomsesteenweg in Antwerpen binnengestapt. Tijl was toen nog als enige aanwezig. "Er was meteen een klik tussen ons. We hadden een leuke babbel en begonnen wat te flirten met elkaar terwijl ik haar enkele auto's toonde. Het was al snel duidelijk dat ze niets bij Honda kon komen doen, maar ik heb toch maar twee offertes gemaakt."

Hij sloot vervolgens alle deuren, haalde twee cola's uit een automaat en ze gingen in zijn wagen zitten. "We kusten en raakten elkaar aan, maar door de hoge middenconsole van de auto zaten we niet echt gemakkelijk. We stapten uit - ik weet niet meer van wie het idee kwam - en we liepen naar de koffer. Ik haalde de hoedenplank uit de auto en legde de zetels plat."

"Hadden jullie dan gepraat over wat er vervolgens ging gebeuren? Was Britta daarmee akkoord? ", vroeg voorzitter Michel Jordens. De beschuldigde antwoordde dat het allemaal heel 'naturel' ging. "Het was eerder 'go with the flow'. We voelden ons goed bij elkaar. Twee volwassen mensen kunnen toch doen en laten wat ze willen zonder daarvoor verantwoording af te leggen, niet? "

"Gefrustreerd en woedend"

Toen Jordens opmerkte dat volgens haar familie en vrienden zo'n gedrag nogal atypisch was voor Britta, wond Tijl zich een beetje op. "Wat kan ik daarop zeggen? We hadden dezelfde leeftijd. We waren beiden ambitieus. Misschien had ze nood aan wat liefde en aandacht? Het is toch leuk als iemand anders jou leuk vindt? Ik weet wat er gebeurd is en voor mij is dat het belangrijkste. Ik wou dat ik mijn leven kon geven om haar terug te brengen."

Tijl zette daarna zijn relaas over die dag verder. Hij had het slipje van Britta uitgetrokken, ze had zich omgedraaid en was voorover in de koffer gaan liggen. De beschuldigde wilde haar 'plezieren', maar toen liep het fout. Ze zei dat hij moest stoppen en dat ze naar de politie zou gaan.

"Ik was gefrustreerd en woedend, omdat ik niet begreep waarom. Ik werkte die gevoelens op het kofferdeksel uit en sloeg het naar beneden, net op het moment dat ze uit de wagen wilde komen. Ze kreeg het deksel op haar achterhoofd en begon te bloeden. Het was helemaal niet mijn bedoeling om haar te doden. Als ik de koffer een halve seconde later had dichtgeslagen, had ik hier nu niet gestaan."

"Ik rookte een joint achter het stuur"

Toen Britta dood bleek te zijn, was de wereld van de beschuldigde ingestort. "Ik had al ervaring met vechten tegen de bierkaai als het op het gerecht aankwam. (Hij kreeg in 2009 achttien maanden cel met uitstel voor aanranding, maar zegt dat hij ten onrechte veroordeeld werd, nvdr.) Mijn leven werd daardoor overhoopgehaald en ik kon dat niet opnieuw aan. Ik had zoveel schrik van het gerecht en om mijn echtgenote en mijn job kwijt te geraken, dat ik alle logica liet vallen. Ik kon alleen maar denken: dit moet weg. Ik wil hier niets mee te maken hebben."

Hij had haar lichaam in de koffer gelegd en was naar huis gereden. Hij had onderweg nog een sms op Britta's gsm beantwoord en het toestel vervolgens gedumpt. "Ik deed dat, omdat ik niet wilde dat de politie bij mij terechtkwam."

Nadat hij thuis oude kleren had aangetrokken, zette hij koers richting Ardennen. Hij belde nog naar een vriend, die tegen zijn vrouw moest zeggen dat hij bij hem was, als ze ernaar vroeg. "En daarna was ik compleet in gedachten verzonken. Het leek allemaal zo surrealistisch, als een nachtmerrie waaruit ik ieder moment kon ontwaken. Ik rolde een joint achter het stuur en rookte hem op, terwijl ik 210 kilometer per uur reed."

"Gesmeekt om vaker in de Ardennen te zoeken"

Hij weet nog dat hij het Vierarmenkruispunt in Tervuren passeerde en op de E411 reed. Hij had een afslag genomen, maar het laatste deel van het traject kan hij zich niet meer herinneren. "Ik reed naar links en naar rechts en belandde op een geasfalteerde weg in het bos. Ik stopte ter hoogte van een jaagpad, haalde haar lichaam uit de kofferbak en legde het enkele meters verderop tussen de bomen, waar ik het met wat bladeren en takken bedekte. Ik begrijp dan ook niet dat ze nog niet gevonden is en ik ben er zeker van dat dat nog gaat gebeuren."

Hij uitte zijn frustraties naar de speurders toe die de zoekacties niet ernstig genoeg zouden genomen hebben. "Ik heb gesmeekt om vaker in de Ardennen te gaan zoeken, niet voor mij, maar voor de ouders van Britta. Ik wil ook dat zij haar kunnen begraven, maar de speurders gingen liever naar Puurs en Nederland. En dan ben ik een monster. Ooit zal Britta gevonden worden en dan zal iedereen zien dat ik gelijk had."

De beschuldigde was na het dumpen van het lichaam weer naar huis gereden. Terwijl zijn vrouw in bed lag, had hij nog naar harde porno gekeken op zijn computer. "Ik kon geen seks met haar hebben, terwijl ze van niets wist. Daarom heb ik mezelf 'verder geholpen'.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234