Maandag 03/10/2022

'Ik ben nog altijd een stoute meid'

Een beetje popdiva meet zich sinds Madonna op gezette tijden een nieuw imago aan. Het hoeft dus niet te verbazen dat de nieuwe Christina Aguilera nauwelijks uitstaans heeft met het provocerende imago dat haar ten tijde van 'Dirrty' geen windeieren legde. De zangeres hult zich sinds haar wederopstanding in de Hollywoodglamour van het interbellum.

Door Lola Ogunnaike

Tijdens een etentje in een hip Japans restaurant in hartje Manhattan blikt Aguilera terug op de tijd dat ze nog niet zo veel artistieke vrijheid genoot als nu. Ze veroverde de muziekwereld in 1999. De tienermuziek boomde en boybands als The Backstreet Boys en 'N Sync gooiden hoge ogen. Haar label toverde haar om tot popprinses en liet haar songs als 'Genie in a Bottle' zingen.

"Ze wilden me een welbepaalde look en houding aanmeten, maar dat was ik niet", vertelt Aguilera nu. "Ik hield me aan hun regeltjes om een voet in de stijgbeugel te hebben." En het lukte. Haar album Christina Aguilera voerde de hitlijsten aan en er werden ruim acht miljoen exemplaren van verkocht. In 2000 bracht Aguilera, die een Ecuadoraanse vader heeft, zowel het Spaanstalige album Mi Reflejo als een kerst-cd uit. Beide verkochten goed.

Aguilera staat bekend om haar schitterende stem, haar uitdagende houding en haar voorliefde voor jongens. "Ik ben nog altijd een stoute meid", verzekert ze. Best mogelijk, maar Aguilera, 26 intussen, is flink veranderd sinds ze voor het laatst het voetlicht van de media opzocht. Ze heeft de sjofele, veelkleurige hairextensions ingeruild voor een kapsel uit de jaren dertig. De hoerige minirokjes en leren sm-pakjes moesten plaats ruimen voor een oude Hollywoodlook en de travestietenmake-up verving ze door een mildere glamour.

Ook haar muziek is veranderd. Onlangs bracht ze met Back to Basics haar eerste cd in vier jaar uit. Het album bevat flink wat liefdesliedjes, zoals 'Ain't No Other Man'. De single is een met blazers doorspekte en bezielende ode aan muziekmanager Jordan Bratman, met wie ze nu bijna een jaar getrouwd is. "Voor ik Jordan kende, dacht ik dat love songs alleen maar melig konden zijn, en wou ik er me niet aan wagen", zegt ze. "Maar nu ben ik veel gelukkiger."

Maar Christina Aguilera wil graag één iets pijnlijk duidelijk stellen: haar gelukkige huwelijk heeft haar niet sentimenteler gemaakt. "Ik heb een nieuwe liefde in mijn leven, maar dat betekent nog niet dat ik milder geworden ben, of dat ik mijn standpunten over seksualiteit zal bijstellen", zegt de platinablonde zangeres.

Voor Basics, een dubbel-cd met 23 nummers, deed Aguilera een beroep op het talent van rocksongwriter en producer Linda Perry en van producer DJ Premier. Die is vooral samen met rapper Guru bekend als Gang Starr en werkte ook met Jay-Z en Nas. Aguilera brengt niet alleen hulde aan haar nieuwe liefde. Het album is ook een eerbetoon aan de muziek die haar heeft geïnspireerd: jazz en blues uit de jaren twintig, dertig en veertig, en soul. Tijdens de opnamen, zo vertelt ze, luisterde ze vooral naar Ella Fitzgerald, Eartha Kitt, Billie Holiday en Etta James. Ook haar nieuwe look heeft ze aan hen ontleend.

"Het visuele aspect vind ik al net zo belangrijk als de muziek", zegt ze. "Ik zou nooit een nummer opnemen zonder rode lippenstift. Dat was mijn manier om me in te leven in mijn personage. Het was een soort method singing, zeg maar."

Aguilera werd doorgaans als een betere artieste dan Britney Spears beschouwd, maar moest in haar toch haar meerdere erkennen. In 2000 gaf Aguilera Britney het nakijken toen ze de Grammy voor beste nieuwe artiest won. Toch bleef Spears, met haar flirterige, maagdelijke imago en haar onthullende schoolmeisjespakjes de grootste van de twee.

Aguilera wou haar kraaknette popimago van zich afschudden en begon het publiek te bespelen. Ze liet tatoeages en piercings aanbrengen, negen in totaal, ze ging zichzelf Xtina noemen en vertelde dat ze met borden gooide om stoom af te laten. Haar rokjes werden korter, haar decolleté werd dieper en haar teksten werden pikanter. Met 'Dirrty', de eerste single uit Stripped, de cd die ze in 2002 uitbracht, schudde ze haar brave imago helemaal van zich af.

Maar die nieuwe, vulgaire look ging algauw haar grote talent overschaduwen. In de clip van 'Dirrty', een van zweet doordrongen miskleun, staat ze vooral wat rond te dartelen in weinig verhullende chaparejos, u weet wel van die leren overbroeken voor cowboys die eigenlijk dienen om er nog een jeans onder te dragen. Producer Perry herinnert het zich nog heel goed: "Ik keek naar Christina en ik zei: 'Ben je high? Dit is vervelend. Waarom doe je zoiets?"

Aguilera verstopt zich niet achter excuses. "Ik wist dat het een gedurfde zet was, en ik wist dat veel mensen er niet klaar voor zouden zijn", zegt ze. "Het fantastische was dat iedereen, of ze het nu goed vonden of niet, een mening over die song had. Iedereen sprak erover."

Volgens Perry is Aguilera slimmer en berekender dan de meeste mensen haar aangeven. "Ze bracht 'Dirrty' uit om iedereen te laten zien dat ze geen heilig boontje is. En daarna was er 'Beautiful'", zegt ze, verwijzend naar de populaire en zelfbewuste ballad van de zangeres. "Ze wou de mensen doen afknappen om ze dan enthousiast te maken, en dat is haar gelukt."

Stripped kwam er niet zonder slag of stoot. "Het was moeilijk omdat ze zichzelf zo graag wou bewijzen", zegt Perry. "Bovendien was Aguilera toen nogal zwaarmoedig".

Dat geeft de zangeres ook zelf toe: "Ik ben met veel angst, agressie en attitude aan Stripped begonnen. Al die dingen die ik had opgekropt en onderdrukt toen ik aan het eerste album werkte, kwamen allemaal naar boven. Ik had muren rond me opgetrokken, ik moest me verdedigen omdat ik een jonge vrouw was in de muziekwereld. Ik had het gehad met die mensen die ik dacht te kunnen vertrouwen, en die dat vertrouwen schaadden."

Maar sommige muren had ze al voor haar carrière opgetrokken. Zowel in interviews als in haar songteksten heeft Aguilera altijd openlijk gepraat over het huiselijke geweld waaronder zij en haar moeder hebben geleden. Op Stripped zingt ze in 'I'm OK': "Hurt me to see my mother's face / Every time my father's fist would put her in her place / Hearing all the yelling I would cry up in my room / Hoping it would be over soon."

Ook op Basics heeft ze het daarover. In 'Oh Mother' prijst ze haar moeder omdat ze haar vader is ontvlucht. En 'The Right Man' gaat over een pijnlijke jeugd die je achter je laat als je uitkijkt naar een toekomst met de ware Jakob. "Ik zing over fysiek misbruik", aldus Aguilera, "en dat werkt therapeutisch. In mijn kindertijd heb ik geleerd dat ik nooit mocht toestaan dat ik me in de handen van een man hulpeloos voelde. Het heeft er ook toe geleid dat ik altijd voor andere vrouwen zal opkomen."

Ze zegt dat ze intussen volwassen is geworden en dat de wonde flink geheeld is. Aguilera: "Mijn man heeft heel veel muren gesloopt." Ze straalt als ze het heeft over de man die ze "mijn beste vriend en ruggengraat" noemt en over het gezinnetje dat ze over een paar jaar willen stichten. "Het heeft even geduurd, maar hij is erin geslaagd."

Het stel was meer dan drie jaar samen toen ze in november vorig jaar trouwden in Napa Valley, Californië. "Ik ben nooit zo'n meisje geweest dat van haar trouwdag droomde", vertelt Aguilera. "Ik had altijd alleen maar oog voor mijn carrière. Jongens kwamen pas op de tweede plaats." Maar het geduld van haar partner heeft haar overtuigd. Uiteindelijk besliste ze bij haar huwelijk alleen naar het altaar te lopen en haar vader niet uit te nodigen. "Hij heeft zich nooit de moeite getroost om er te zijn. Waarom zou hij dat dan nu doen? Ik heb het tot nog toe zonder hem gered."

Maar nu staat ze er niet meer alleen voor en dat is duidelijk heel wat voor haar. "Je moet als man al sterk in je schoenen staan om met mij samen te leven en om te kunnen met mijn manier van leven", zegt ze. "En je moet als man al heel sterk zijn om me de vrijheid te geven die ik nodig heb om te kunnen doen wat ik moet doen als artiest. En dat is Jordan."

Aguilera heeft haar lippen rood gestift, ze draagt een strakke spijkerbroek en een afzakkende trui zonder mouwen die haar weelderige boezem benadrukt. Ze lijkt zo weggelopen uit een roman van Vargas wanneer ze op een zwoele zomeravond de Sony Studios in Midtown binnenloopt. Voor een publiek van een twintigtal mensen uit de muziekindustrie speelt ze er nummers uit Basics. De wijn, de champagne en de hors-d'oeuvres staan op de buffettafel uitgestald.

"Ik hoop dat jullie je wat kunnen laten vollopen", spint ze. De geurkaarsen branden terwijl ze spontaan de verhalen achter haar songs vertelt. In het up-tempo 'Makes Me Wanna Pray' zingt ze: "Your love has brought me to a higher place / Every day I'm amazed and it makes me want to get down and pray."

Ze zegt dat dat nummer, net zoals 'Ain't No Other Man', over Bratman gaat. Bratman zelf zit tijdens de luistersessie de hele tijd stilletjes aan haar zijde. En in 'Nasty Naughty Boy', een sexy striptease, luidt het: "I want to give you a little taste / Of the sugar below my waist."

"Het moest toch iets provocerends hebben", aldus Aguilera. "Zo ben ik nu eenmaal."

DJ Premier wist niet waar hij het had toen ze hem opbelde, maar Aguilera zei dat de jazzy sound die hij Gang Starr begin jaren negentig had bezorgd haar had overtuigd. "Hij gaat grasduinen in zijn vinylplaten, hij pikt er de obscure dingen uit en vindt het oude opnieuw uit", zegt Aguilera. "Je weet nooit of het zal klikken met iemand, maar we konden het meteen prima met elkaar vinden." Hij meet zich ook minder allures aan dan veel bekende producers, en ook dat kon haar wel bekoren.

Ze vindt het bovendien fijn dat Premiers sound niet alomtegenwoordig is. "Ik voel er niets voor om met The Neptunes samen te werken", zegt ze over het bekende producerduo Pharrell Williams en Chad Hugo. "Veel van wat je op de radio hoort, klinkt net hetzelfde omdat iedereen dezelfde producers gebruikt. En dat is niet bevorderlijk voor de muziek. Niemand durft nog risico's te nemen en een andere weg in te slaan. Iedereen wil in zijn eigen, veilige hokje blijven." En dat is Aguilera in geen geval van plan, ook al strijkt ze haar label daarmee tegen de haren in.

"Toen we de eerste single voor de platenmaatschappij speelden," vertelt Premier, "vonden ze dat ze het project beter anders kon aanpakken. Maar zij had iets van: 'Kan me niet schelen. Dit zal het worden.' En daarom hou ik zo van haar."

Een dubbelalbum uitbrengen is een risico, geeft Aguilera toe. "Ik heb mezelf wat in de voet geschoten. Een dubbelalbum uitbrengen kost meer en dat is niet altijd naar de zin van het label. Statistisch gezien verkopen dubbelalbums ook niet zo goed. Maar ik vind dat je onbevangen moet zijn als je iets doet voor je kunst."

Maar Clive Davis, hoofd van RCA Records, zegt dat zij nooit hebben getwijfeld. "Ze is een van de toonaangevende artiesten van het moment geworden. Ze laat een frisse wind waaien door de hitlijsten en verlegt de grenzen van de popartiest. De video en de optredens zijn helemaal haar werk en zij verdient dan ook alle lof."

Terwijl Spears, een trotse hillbilly en binnenkort moeder van twee, haar imago wat probeert op te poetsen en de geruchten als zou haar huwelijk op de klippen lopen de kop probeert in te drukken, is het uitgerekend haar gewezen rivale Aguilera die de weg van het fatsoen is ingeslagen. De sletterige zangeres van weleer is er ook van overtuigd dat zij het laatst zal lachen.

"Net zoals ik wist dat ik veel meer zou zijn dan een geest in een fles, wist ik dat ik niet voorgoed die meid met haar chaparejos zou zijn", zei ze. "Ik zit de hele rit uit."

Terwijl Britney Spears, een trotse hillbilly en binnenkort moeder van twee, haar imago wat probeert op te poetsen, is het uitgerekend haar gewezen rivale Christina Aguilera die de weg van het fatsoen is ingeslagen

Christina Aguilera:

Het visuele aspect vind ik net zo belangrijk als de muziek. Ik zou nooit een nummer opnemen zonder rode lippenstift. Dat is mijn manier om me in te leven in mijn personage

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234