Woensdag 10/08/2022

'Ik ben verrassend ongeïnformeerd'

Met Vluchtautogedichten won Maarten van der Graaff vorige week de C. Buddingh'-prijs voor het beste Nederlandstalige poëziedebuut. Met hem aan het stuur banen we ons een weg doorheen zijn iPod, slingerend tussen hiphopgetto's en bluesy achtersteegjes.

"Waarom kunnen wij geen liedjes zingen zoals nachtegalen?", vraagt Van der Graaff zich af in het gedicht 'Vrije encyclopedie'. Voor het gemak verstrekt de Nederlandse poëet iets verder zelf het antwoord: "Omdat wij geen nachtegalen zijn en ook nooit kunnen worden. De dichter bijt op hout en blijft alleen."

Van der Graaff sust: "Wees gerust: het cliché van de gefrustreerde dichter die liever muzikant wilde zijn, gaat niet op bij mij. Al hou ik erg van muziek. Ik heb ook best een eclectische smaak. Maar tegelijk ben ik verrassend ongeïnformeerd. (lacht) Meestal laat ik mij door vrienden muziek aanreiken. Op festivals nemen die mij op sleeptouw, en voortdurend laten ze nieuwe platen horen. Mijn laatste ontdekking? The New Gospel for the Wayward van de Deense bluesband Reverend Snake Oil Company. Ik zag die groep live in Utrecht en was direct verkocht. Een andere vriend droeg een tijd geleden ook Zebra Katz aan: een openlijk homoseksuele rapper die geweldige hiphop brengt. Droge en kale beats, maar het kinkt te gek."

Automuziek

Ook de hiphop van MF Doom vindt Van der Graaff geweldig. "Die heeft trouwens een fantastische song geschreven met een vriend van me: Martijn Teerlinck, beter bekend als The Child of Lov." Die Nederlandse dichter en R&B-muzikant (die in België geboren werd) stond vorig jaar even op de rand van de doorbraak. Als The Child of Lov verscheen hij op de radar van Damon Albarn, die aandrong op een samenwerking en zijn protegé later ook vurig promootte. Teerlinck leefde evenwel voortdurend in de schaduw van de dood. Door een aangeboren hartaandoening stierf hij amper een halfjaar na zijn muzikale debuut, op 26-jarige leeftijd.

"Toen hij nog leefde, heb ik samen met een vriend een gedicht van hem online gepubliceerd", herinnert Van der Graaff zich. "Ik bewonderde zijn poëzie heel erg. Pas later kwam ik erachter dat hij ook The Child of Lov was. 'Owl', zijn samenwerking met MF Doom, vond ik grandioos."

Blondie en ik gaan naar de natuur, dus dit gedicht
begint met een omweg.
In de auto merkt Blondie op dat wij door ons onvermogen
symbolen plat te slaan
al te indirecte zoogdieren zijn.
(uit: 'Blondie en ik in de natuur')

Van der Graaffs dichtbundel heet Vluchtautogedichten, maar de dichter bekent dat hij niets meer dan een rijbewijs bezit. "Ik luister nochtans het liefst in de wagen naar muziek, maar dan moet ik die wel eerst lenen van iemand. Achter het stuur zet ik liefst Johnny Cash op: geweldige automuziek. Dan zie je me lekker meeblèren met 'Big River'. En wat met Blondie? (lacht) Tja, met Debbie Harry - de vrouw en de muziek - heb ik niets, vrees ik."

Vluchtautogedichten is verschenen bij Atlas Contact.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234