Maandag 26/09/2022

'Ik blijf een gewone jongen'

We zullen wel zien, zegt Marouane Fellaini (25) over zijn toekomst. Straks vertrekt de Rode Duivel misschien bij Everton. Manchester United, waar 'second dad' Moyes aan de slag gaat, wordt genoemd. Toch gedraagt Fellaini zich niet naar zijn sterrenstatus.

Hale, Greater Manchester, maandag 6 mei. Zomer in Engeland. Op het zonovergoten terras van Piccolino, de plaatselijke Italiaan, draaien plots alle hoofden richting een ranke atleet. De beau monde van het poepchique, residentiële gehucht buiten Manchester kent zijn sterren, maar laat Marouane Fellaini, die even verderop woont, rustig van een slaatje genieten. "Een dag na een wedstrijd heb ik nooit veel honger", zegt hij. Fellaini praat onverstoord over voetbal - soms zelfs in het Arabisch, wanneer vader Abdellatif zich mengt.

De vraag die iedereen bezighoudt, is jouw transfer. Teken jij straks elders?

"On verra. Nog één wedstrijd met Everton, nog twee met de Rode Duivels en daarna zien we wel. Ik heb nog met geen enkele club rond de tafel gezeten."

Clubs kennen je prijs. Voor 26 miljoen kun je naar een club die Champions League speelt.

"Elke voetballer wil in de Champions League spelen, logisch toch? Met Everton raakten we nog nooit zover. De Champions League is een ambitie. Lukt het niet bij Everton, dan wel bij een andere club. Liefst blijf ik in Engeland. De Premier League is de beste competitie ter wereld."

Hoezo, Everton? In september zei je toch dat je alles gezien had op Goodison Park.

"Eén krant heeft dat in mijn mond gelegd, na de interland tegen Wales. Terwijl ik dat nooit heb gezegd. Ik heb al vijf mooie jaren beleefd bij Everton, ben er graag gezien en voel me er goed. Waarom zou ik dan zoiets beweren? Manager David Moyes heeft me toen, bij mijn terugkeer, op het matje geroepen. Ik heb me moeten excuseren bij de ploeg en de fans. Erg hé, voor iets dat ik niet gezegd had."

Waarvan hangt een transfer af?

"Van het totaalpakket. Van het discours van de trainer, van de club, van de competitie, van de centen ook. Ik wil een trainer treffen die me absoluut wil. Everton heeft er destijds alles aan gedaan om me bij Standard te komen halen, Moyes in het bijzonder. Ik tekende in november 2011 bij voor de club, de maats, maar vooral voor Moyes. My second dad. Door mijn harde werk, maar ook dankzij hem ben ik de speler die ik nu ben."

Moyes volgt straks Sir Alex Ferguson op bij Manchester United. Neemt hij je mee?

"Dat ligt niet in mijn handen."

Jouw eerste seizoenshelft was geweldig, na Nieuwjaar was het een beetje minder.

"Ik heb een kleine blessure gehad, maar ik ben hoe dan ook tevreden. Zeker omdat ik op een positie heb gespeeld die niet de mijne is, die nummer 10. Moyes weet dat ook. Hij ziet me in de toekomst als verdedigende middenvelder, maar omdat wij niet die offensieve power hebben, heeft hij me vooruitgeschoven. Ik heb op die positie veel gescoord en ook goeie wedstrijden gespeeld, maar ik ben geen nummer 10. Ik heb nooit anders geweten dan dat ik ballen moet recupereren en ben op mijn best in een dienende rol. Als ik naar een andere club ga, is het als een 6 of een 8. Ook vanuit die posities kan ik gevaar creëren en scoren."

Waarom wil je bij de nationale ploeg niet meer als nummer tien spelen?

"Bij Everton is mijn rol duidelijk. Hier ben ik de pivot die de ballen stillegt en zorgt dat de rest kan aansluiten. Bij de Rode Duivels spelen we de ene keer met één tien, dan met twee op de tien, met Dembélé naast mij en Witsel in de rug. Soms voel ik me er zelfs een buitenspeler. Maar goed, ik wil spelen. Ik ben niet bang om de strijd aan te gaan op mijn beste positie. Concurrentie is eigen aan sport en de ploeg kan er enkel wel bij varen."

Dat heb je Wilmots voor de laatste interland tegen Macedonië duidelijk gemaakt.

"Ik respecteer zijn keuzes, maar ik heb hem gezegd dat ik geen nummer tien ben en hij vindt dat ook. Hij begreep me. Bij de nationale ploeg heb ik bijna altijd op de 6 of 8 gespeeld. Ik heb daar zelden ontgoocheld."

Hoe omschrijf jij jezelf als voetballer?

"Eerst recupereren, vervolgens zo snel, simpel en proper mogelijk proberen uit te voetballen. Ik probeer het spel te versnellen. Vanwaar die vraag?"

Sommige mensen in België verweten jou na de wedstrijd in Macedonië het spel te vertragen.

"Ze zeggen maar. Ik draaf zelden met een bal, ik zoek oplossingen zonder dribbels. Echte kenners weten dat en appreciëren die kwaliteiten."

Vind je het niet frustrerend dat in België in de eerste plaats naar je fysieke capaciteiten wordt gewezen?

"Ach, ik ken mijn kwaliteiten en gebreken, dus ik trek het me weinig aan. Laat ze maar praten. Ik speel in de beste competitie ter wereld en ik hoor hier ex-spelers vaak goede dingen zeggen over mij. Aan die meningen hecht ik het meeste waarde."

Na de derby tegen Liverpool was er weer commotie over je ellebogenwerk.

"Je moet eens zien hoeveel trappen ik incasseer. Daar praat nooit iemand over. Waarom? Ik begrijp dat niet. Hier is het elke week oorlog in de zestien. Ik probeer me gewoon los te wrikken en me te beschermen. Behalve die domme kopstoot tegen Stoke en die verkeerde reactie naar het publiek tegen Wigan heb ik weinig verkeerd gedaan. Dat was fout, je m'excuse. Je kunt veel van me zeggen, maar niet dat ik het niet eerlijk speel. Ik ben hard maar fair. Ik zal nooit moedwillig of zonder aanleiding een speler kwetsen."

Romelu Lukaku zei onlangs dat hij weinig vrienden heeft, omdat velen hem enkel appreciëren als voetballer. Herken jij dat?

"Ik heb ook geen zin om 5.000 vrienden te hebben. Behalve mijn ploegmaats heb ik hier weinig vrienden. Sylvain Distin, Mirallas, Benteke, Hazard. In België heb ik twee à drie goeie maten. (kijkt naar zijn vader) Hij is mijn beste vriend. Als speler komt het er ook op aan je goed te omringen. Ik heb een team rond mij, waarin iedereen zijn specialiteit heeft. En dan is er mijn familie. Vooral hen laat ik mee genieten, omdat zij zware opofferingen hebben gedaan. Pa heeft zelfs ons huis verkocht toen ik naar Standard ging. Ik ben dan ook geen showman geworden. Ik ben mezelf gebleven: een eenvoudige jongen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234