Dinsdag 04/10/2022

'Ik kan geen namen of titels onthouden'

Wim Willaert werd in één klap werelberoemd in Vlaanderen met zijn West-Vlaams Engels in de serie Eigen kweek. Vanaf morgen is hij het uithangbord (Master, zoals dat heet) van het achtste Filmfestival Oostende, en toont hij er zijn peroonlijke selectie topfilms.

Wim Willaert is een kind van de zee. In 1967 in Nieuwpoort geboren en daar getogen. Maar om van het echte leven te proeven, trok hij op tijd en stond naar Oostende. "Dat was voor mij de eerste grote stad, in het verre westen waar ik toen woonde. Voor mijn ouders was Brussel het einde van de wereld. In Oostende had ik ook familie wonen. Het was wel niet het einde van de wereld, maar het kwam toch in de buurt. (lacht) Als jonge gast ging ik daar uit. Het was de tijd van de Engelsen. Ik heb daar een keer, zoals in de westerns, iemand echt gewoon door een ruit zien vliegen. En ik heb er nog een lief gehad."

Momenteel woont Willaert in Gent. Tien meter buiten Gent, in Melle-Vogelhoek, preciseert hij. En ja, hij mist de zee.

Philip Seymour

Een van de privileges die Willaert dit jaar geniet in Oostende, is dat hij zijn eigen selectie films ('Master Collection') mag selecteren. Die van Wim Willaert oogt, met titels als Gainsbourg, vie héroique van Joann Sfar uit 2010, Five Easy Pieces van Bob Rafelson uit 1970, The Idiots van Lars von Trier uit 1998 en Le chat met Jean Gabin en Simone Signoret uit 1971 nogal eclectisch. "Een rode draad? Neen, het is een amalgaam. Ik kan geen namen of titels onthouden. Ik ben daar al heel 'schandelijke' dingen mee tegengekomen. Dat ik bepaalde namen totaal niet ken en dat blijken dan heel bekende mensen te zijn. Er zit ook geen lijn in de films die ik zie. Ik ga niet naar alle Tarantino's kijken, maar ik heb er wel een paar gezien en die onthou ik dan. Als ik iets zie dat goed is, dan slaat dat binnen. En dat blijft zitten. Mijn selectie hangt dus samen met mijn manier van kiezen.

"Vóór ik mijn kinderen had, ging ik gewoon naar de cinema en besliste daar welke film ik zou bekijken. Dat kan nu niet meer. Ook daarom ga ik nu naar Oostende om daar acht dagen op het festival nieuwe films te bekijken. En sommige films uit de Master Collection heb ik gekozen omdat ik ze zelf nog eens opnieuw wil zien. (lacht) Een film als Boogie Nights van Paul Thomas Anderson bijvoorbeeld, met Philip Seymour Hoffman. Na zijn dood heeft men veel van zijn films vertoond, maar deze niet omdat het maar een heel klein rolletje was. Maar mooi! Mooi en juist!

"Een Belgische titel als Calvaire van Fabrice du Welz is dan weer het bewijs dat Vlamingen en Walen even absurde films maken. Neem een film als Hasta la vista, over drie andersvaliden die in het zonnige zuiden van bil willen gaan: is er een ander land waar men zulke films maakt? (lacht) De Waalse filmprijzen zijn genoemd naar Magritte en in Oostende heb je de Ensors, voor de Vlaamse film. Als je het werk van die schilders ziet: dát is Belgisch. Daar is bij alle twee een serieuze hoek af, op een manier die alleen in België kan."

Een nieuwe sectie van Filmfestival Oostende, die vorig jaar door Johan Heldenbergh geïntroduceerd werd, is 'Jonge Helden', waarbij de Master aanstormend filmtalent van bij ons in de schijnwerpers mag plaatsen. Dit jaar zijn dat Maximiliaan Dierickx, Liesa Van der Aa, Maxim Stollenwerk en Gilles Coulier. De aanwezigheid van Coulier hoeft weinig uitleg. Wim Willaert speelde mee in zijn drie kortfilms, waaronder Mont Blanc, die vorig jaar geselecteerd werd in Cannes. Momenteel is Coulier bezig met de opnames van de televisiereeks Bevergem, waarin Willaert opnieuw van de partij is.

Frank was content

Ook met cameraman Dierickx en regisseur Stollenwerk heeft Willaert reeds samengewerkt, zowel bij hun studentenfilms, videoclips als professionele kortfilms. "Ik heb zelf veel gehad aan kortfilms", zegt Willaert. "Om te leren hoe ik cinema moest maken. Na mijn studie aan Studio Herman Teirlinck kreeg ik de kans om mee te doen aan De smeerlappen, een kortfilm van Frank Van Passel. Dat was mijn eerste filmervaring en ik had het gevoel dat ik het niet zou kunnen. Maar Frank was precies wel content van mij. Nadien heb ik zoveel mogelijk ja gezegd tegen elke student die mij voor een filmpje vroeg. Ik denk dat ik toen meer geleerd heb dan zij.

"Mijn echte filmexamen was toen de Belgische actrice Yolande Moreau mij vroeg voor haar regiedebuut Quand la mer monte uit 2004 (die in Frankrijk twee Césars won en waarvoor Willaert zelf op het Festival van Namen bekroond werd met de Bayard d'Or voor beste acteur, JT). Ik was blijkbaar geslaagd in mijn examen, maar sindsdien ben ik studentenfilms blijven doen. Niet omdat ik het gevoel heb dat ik iets moet teruggeven, maar omdat ik hen wel iets kan leren, zonder te zeggen hoe het moet. Over Liesa Van de Aa moet ik nog zeggen dat zij bij de drie kortfilms van Gilles Coulier de muziek heeft gemaakt. Ze gebruikt geluiden uit de film of een ritme en ze doet dat heel knap. Ik vind eigenlijk dat ze de muziek voor een langspeler zou moeten maken."

Het filmfestival van Oostende gaat morgen van start en duurt tot 20 september. www.filmfestivaloostende.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234