Donderdag 30/06/2022

'Ik verdien deze finaleplaats niet'

Het begon als een grap zonder pointe. Maar intussen is het voor rocker Peter Evrard (28) uit Beerse bittere ernst. Al gaat de bouwvakker niet naast zijn schoenen lopen en verwacht hijzelf dat vanavond het doek valt over zijn Idool-verhaal. 'Elke vrijdag denk ik dat ik diegene zal zijn die zal moeten vertrekken. Maar iedere week blijkt dat de kijkers de grap nog niet beu zijn.'

Dworp

Eigen berichtgeving

Kristof Demasure en Bart Steenhaut

Wie van de drie? Dat wordt vanavond de hamvraag in de voorlaatste aflevering van Idool 2003. Als het van Peter Evrard zelf afhangt, ligt hij er vanavond uit. Maar met 'Never Tear Us Apart' van INXS en 'Rockin' In The Free World' van Neil Young zal hij wellicht ook nu weer de modale VTM-kijker bij het nekvel grijpen. "Mijn versie van 'Rockin' In The Free World' zal alleszins wat steviger zijn dan origineel", belooft hij. "Qua stemgehalte dan toch. Neil Young is dan wel een echte rocker, maar zijn stem is nogal dunnetjes."

De rocker krijgt sterallures en is een vedette geworden?

"Eigenlijk is het verbazingwekkend hoe makkelijk je een vedette wordt, want je hoeft er helemaal niets voor te kunnen. Het volstaat dat je met je kop op televisie komt. Ik denk dat Wim, Natalia en ik als drie overblijvers in Idool 2003 op zijn minst het voordeel hebben dat we wel iets kunnen. En blijkbaar raakt Vlaanderen daar stilaan ook van overtuigd."

Waar komt uw grenzeloos relativeringsvermogen vandaan?

"Als je zelf als kind geleerd hebt dat je in deze wereld toch niets te beslissen hebt, dan lach je er gewoon mee. En dan relativeer je alles vanzelf. Ik heb heel snel gezien dat je je leven toch niet in de hand hebt. Dat mijn moeder er na mijn twaalfde niet meer was, had ik niet in de hand. Maar het heeft me wel gemaakt tot wie ik nu ben."

Hoe komt het eigenlijk dat u zo open over de zelfdoding van uw moeder kunt praten?

"Ik vind het heel spijtig dat zelfdoding nog steeds zo'n taboe is in Vlaanderen. Voor mij is dat pure bullshit, want zelfdoding is helemaal geen onaanvaardbare keuze. Soms is het zelfs perfect verdedigbaar. Ik kon het mijn moeder alvast niet kwalijk nemen. Ze was gedeeltelijk geestesziek, en had al verscheidene pogingen ondernomen om zich het leven te benemen. Ze zag het echt niet meer zitten en had gevoel dat ze meer kapot maakte dan iets anders. Dat wil volgens mij nog niet zeggen dat je in zo'n situatie ook dood wilt. Zoals dat bij euthanasie ook niet per definitie het geval is. Alleen: ik begrijp dat je op een bepaald moment voor jezelf beslist dat het genoeg is geweest."

U bent zelf vader van twee kinderen. Begrijpt u dat een moeder haar kinderen achterlaat en zelfdoding pleegt?

"Ja. Ik denk dat iedereen op een punt kan komen dat hij het niet meer ziet zitten. Bij mij zal het misschien eerder filosofisch zijn als ik alles rondom mij niet meer kan relativeren en er de humor niet meer van inzie. Want dan word je cynisch. En dat is een val waar ik niet in mag trappen."

Neemt u uw vader kwalijk dat hij na de dood van uw moeder niet voor zijn kinderen koos, maar voor zijn werk?

"Neen, want dat zou zinloos zijn. Na haar dood ben ik opgegroeid bij kennissen. Mijn vader koos voor zijn carrière als crisismanager, en moest dat op dat moment ook doen. Hij zat vaak in het buitenland en was helemaal opgeslorpt in het businesswereldje waar alleen geld telt, en mensen niet belangrijk waren. Mijn vader heeft lang zo gedacht en probeerde mij dat ook wijs te maken. En ten dele heeft hij wellicht gelijk, want als ik om me heen kijk zie ik ook heel dikwijls dat de mensen helemaal ondergeschikt zijn aan wat het financieel oplevert. Overal."

We kennen nu vooral uw muzikale passie, maar u bent ook jarenlang met theater bezig geweest en hebt zelfs stukken van Shakespeare gespeeld. Was dat een vlucht, omdat u iemand anders wilde zijn?

"Theater was voor mij zeker geen vlucht, maar veeleer een verrijking. Ik vond het de ideale manier om mijn horizonten op een gezonde manier te verbreden. Maar het is niet zo makkelijk om met zoveel volk samen te werken en zo'n grote theatermachine in gang te steken. Muziek maken gaat veel makkelijker. Dat merkte ik meteen toen ik op mijn zeventiende met een eerste groepje begon."

Bent u van nature een podiumbeest?

"Ik sta gewoon heel erg graag op de planken; omdat ik voel dat ik daar met heel veel weg geraak. En het is nog leuk ook. Maar als je in een programma als Idool niet oplet, krijg je al snel een ego. Dat hebben we met sommige finalisten al gezien. Maar die zijn intussen allemaal afgevallen."

Als u zichzelf op de cover van de Joepie ziet staan, krijgt u dan ook een ego of moet u er gewoon heel hard om lachen?

"Amai. Ik kon mijn lach niet eens inhouden tijdens de fotoshoot. Maar ik speel mee in het circus, hé? Mij zegt het allemaal niet zoveel, maar zulke boekjes zijn dan ook niet voor mij bedoeld. Als het aan mij lag, had ik ook andere foto's gekozen. Maar op dit moment kan ik nog niet kiezen. Over twee weken wel." Het is u intussen wel duidelijk geworden dat Idool 2003 één grote luchtbel is. "Ja, maar Idool wel een heel plezante luchtbel. En als je daar verstandig mee omgaat kan die heel mooi schitteren, en kun je er heel toffe dingen mee doen. Ik vind het totnogtoe vooral belangrijk dat ik me amuseer. En niet ten koste van de anderen. Als er een ploeg van vijftig man staat moet die zijn werk kunnen doen. Ik amuseer me met de speelruimte die ik krijg. En ik luister wel naar het commentaar van de jury, maar heel serieus neem ik dat allemaal niet. Af en toe zeggen Jean Blaute en Jan Leyers wel rare dingen. Daar moet ik dan eens op mijn gemak over nadenken. Als ze iets zeggen zal dat wel niet uit de lucht gegrepen zijn."

Als u niet in de tv-studio's bent, draait u momenteel nog steeds mee als ploegleider op een bouwwerf. Maar wilde u eigenlijk niet in Merksplas in een vluchtelingencentrum gaan werken?

"Ik wil gewoon een andere job. Dat is ook geen geheim. Ik heb een half jaar geleden al tegen mijn baas gezegd dat ik graag mijn C4 zou krijgen. Krijgen, inderdaad. Want als je zoals ik in Brussel werkt heb je geen tijd om tussen de bedrijven door even te gaan solliciteren. Dan is het hard werken, en heb ik 's avonds de energie niet meer om wat ook te doen. Solliciteren is geen hobby. Het klopt dat ik bij dat vluchtelingencentrum gesolliciteerd heb, en ik ben bij de eerste zes uitgekomen. Maar sindsdien heb ik er niets meer van gehoord. Eerlijkheidshalve: het zou een job vlak bij huis zijn geweest, wat ik zelf wel een voordeel vond; en het leek me ook dankbaar om met mensen te werken. Met vluchtelingen in de weer zijn verschilt voor mij niet zoveel van op een podium staan, want in beide gevallen heb je volk om je heen. Ik zie dat niet als twee extremen."

Bent u niet verbaasd dat u tot in de voorlaatste aflevering van Idool 2003 nog steeds in de running bent?

"Natuurlijk. Ik heb me voor de lol ingeschreven, en ik vind de grap iedere week beter worden."

Met als ultieme punchline: Idool winnen?

"Dat zou natuurlijk hilarisch zijn, maar voor mij hoeft het niet. Alleen: ik ben gestopt met daarover na te denken, want het valt toch niet voorspellen hoe het publiek denkt. Dat is elke week een nieuwe gok. Ik vind het tof dat de mensen er iemand als ik, die toch wat afwijkt van de norm in zo'n programma, nog altijd bij willen. Dat bewijst dat de mensen die in het begin de lijn van het programma hebben uitgezet, en al met ideeën in hun hoofd zaten van wie ze een platencontract zouden geven hun mening toch hebben moeten herzien."

Het bewijst misschien ook dat platenfirma's vaak verkeerd bezig zijn. Tegenwoordig tekenen ze alleen nog prefabgroepjes.

"Dat is wat cru gesteld, maar het is wel zo dat er zeer veel vluchtige popmuziek wordt uitgebracht. Daar zullen ze vroeg of laat wel weer op terugkomen. Maar de platenindustrie is een traag en log apparaat, en dus duurt het een eeuwigheid voor er daar iets verandert. En is natuurlijk nog een extra probleem: je kunt een groepje wel prefabben, maar een origineel product lanceren is een stuk moeilijker. Want dat kun je niet maken. Dat is er gewoon. Het komt er alleen op aan om het te vinden."

En nu heeft VTM u gevonden.

"Later zal niemand moet zeggen dat ze mij ontdekt hebben, want dat heb ik zelf gedaan. Ik ben al vijftien jaar met muziek bezig. Wim en Natalia ook. Het is niet hautain bedoeld, maar Vlaanderen krijgt nu de kans om mij te ontdekken. En ik krijg nu de kans om mij te laten zien, dat wel."

Het publiek heeft in Idool 2003 de belangrijkste taak van een platenfirma overgenomen: het scouten van nieuw talent.

"Ja, en dat vinden zij natuurlijk geweldig interessant, want in België is er geen kapitaal meer om nog naar nieuw talent op zoek te gaan. Kijk: of het nu over een eerlijk product gaat of over een gemaakt product: het belangrijkste aan een plaat is dat ze verkocht moet kunnen worden. In die zin heb ik veel respect voor een groep als Faith No More. Die redeneerden echt van: we zetten drie singles op deze plaat en voor de rest doen we ons goesting. Zo bleef de platenfirma tevreden, en konden ze zelf van hun muziek blijven leven. Kijk: het gaat niet over luxe of decadentie, maar om de wil van met muziek je boterham te kunnen verdienen. Anders kun je net zo goed in je garage of op zolder blijven zitten."

U bent zelf intensief met muziek bezig, en de afgelopen weken moest u als bij de karaoke meezingen met een nogal gammel ingespeelde klankband. Voor iemand die echt een muzikantenhart heeft moet dat pijn doen aan de oren. "Dat is inderdaad en beetje lullig, maar so be it. Het zijn nog redelijke banden, vind ik, zeker als je ziet in welk tempo ze gemaakt worden. Eric Melaerts speelt die in en blijkbaar beleeft hij daar nog plezier aan ook."

Vervolg op pagina 18

'Later zal niemand moet zeggen dat ze mij ontdekt hebben, want dat heb ik zelf gedaan'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234