Donderdag 06/10/2022

‘Ik waag waanzinnige gokken’

Om 10 uur ‘s ochtends komt Bart Decrem zijn kantoor in Palo Alto in Silicon Valley binnengestapt, recht van het vliegveld. Hij is gearriveerd. Letterlijk en figuurlijk. Decrem (42) mag in zijn vaderland België nauwelijks bekend zijn, in hightechmekka Silicon Valley is hij ‘de man achter Tap Tap Revenge’. Dat was in 2008 het populairste gratis spelletje in de App Store van Apple, waar ondertussen 2 miljard games of miniprogramma’s voor de iPhone of de iPod Touch zijn gedownload. Het voorbije jaar waren er 11 miljoen mensen (183 volle weides van Werchter) die Tap Tap Revenge gespeeld hebben. Het programma doet denken aan de beroemde games Guitar Hero of Rock Band. Je krijgt liedjes te horen en ziet ballen naar de onderkant van het scherm afzakken. Wanneer die ballen onderaan zijn, moet je erop tikken. Doe je dat op het juiste moment, en dus synchroon met de beat, dan krijg je punten. Mis je, dan krijg je strafpunten. Vorige maand verscheen de derde versie van het spelletje. Dat is niet alleen de eerste betalende versie (het kost 79 eurocent) je kan er ook liedjes mee downloaden waarvoor je 50 cent betaalt. Nog geen twee jaar na de oprichting is Tapulous, het bedrijf van Decrem, winstgevend, dankzij lucratieve deals met de grote platenmaatschappijen. Zo verschenen er ondertussen speciale versies van Tap Tap Revenge met enkel de muziek van Coldplay, Metallica, Lady Gaga, Nine Inch Nails en Weezer.

De zoon van de drummer

Toen Appleboegbeeld Steve Jobs eerder dit jaar voor het eerst na zijn levertransplantatie op een podium stapte om de nieuwe iPods aan te kondigen, mocht Decrem op datzelfde podium, aan de zijde van Jobs, zijn nieuwe spel Riddim Racer presenteren. Eind deze maand mag hij mee met Apple op een perstoer door Schotland, Engeland, Frankrijk, Duitsland en Zwitserland. Decrem lijkt niet verrast. “Ik zag dit aankomen”, zegt hij. “Ik wist dat applicaties voor de iPhone groot zouden worden en ik wilde de marktleider worden.” Nadat Apple in 2007 aankondigde dat het de App Store, waarin iedereen een applicatie of app voor de iPhone kon aanbieden, zou openen, richtte Decrem samen met de Australische consultant Andrew Lacy Tapulous op. Verschillende investeerders, waaronder Google, staken 2,8 miljoen dollar in de start-up.Aanvankelijk wilde Decrem een serie toepassingen bouwen met een sociaal netwerk eromheen. Tap Tap Revenge, een applicatie die Tapulous had overgenomen van programmeur Nate True omdat Decrem het zelf graag speelde, paste niet in het idee. “Maar we voegden het toch toe omdat we het zo’n leuk spelletje vonden”, zegt hij. Na de lancering in juli 2008 schoot het spel naar de top. Toen de recessie begon, richtte Decrem zich alleen nog op zijn populairste applicatie en bouwde hij zijn geplande sociaal netwerk. In Tap Tap Revenge 3 kunnen gebruikers chatten, munten verdienen om hun avatars aan te kleden en elkaar dwarszitten met wapens. “We staan op de kruising van twee krachtige stromingen”, zegt Decrem. “Ten eerste is de iPhone razend populair, ten tweede willen artiesten zichzelf heruitvinden nu ze veel minder cd’s verkopen. Tap Tap Revenge is een van de nieuwe distributiekanalen voor muziek.”Platenmaatschappij Universal Music Group volgde die visie en sloot een licentie-overeenkomst met Tapulous. Tegenwoordig brengt Decrem dan ook een groot deel van zijn tijd door met beroemdheden. Morgen komt Dave Matthews langs op kantoor. Will.i.am van de Black Eyed Peas is mee een spel aan het bedenken, net als dj Tiësto uit Nederland. Justin Timberlake is een van Tapulous’ investeerders. En onlangs trok Decrem naar Metallica’s hoofdkwartier bij San Francisco om de bandversie van Tap Tap Revenge te spelen met de zanger en de bassist. Alles hing echter af van de elfjarige zoon van drummer Lars Ulrich, want die moest het spel goedkeuren. “Het is bijna altijd zo dat de kinderen van de artiesten hun stempel erop moeten zetten”, zegt Decrem. Ulrichs zoon hoefde er niet lang over na te denken. “Je hebt niet geleefd zolang je dit spel niet hebt gespeeld!” riep hij volgens de overlevering uit.

Enfant terrible

Eigenzinnig was Decrem altijd al. Hij groeide op in Dilbeek, een Vlaamse voorstad van Brussel, als de jongste van drie kinderen. Zijn moeder was verpleegster, zijn vader personeelsmanager. Toen Decrem dertien was, draaide hij muziek voor een illegaal radiostation in Brussel. Drie jaar later werd hij van het katholieke Sint-Jan Berchmanscollege geschopt. “Ik trok posters van Vlaams-nationalistische evenementen van de muur en deed de tics van een leraar met fascistische opvattingen achter zijn rug na”, zegt Decrem in een Caribisch restaurantje, waar hij een kippenboutje afkluift. “Eigenlijk ben ik er wel trots op dat ik om die reden van school ben gegooid.” Het enfant terrible verhuisde naar de Europese school in Brussel en studeerde nadien politieke wetenschappen aan de Université Libre de Bruxelles. In 1989 kwam hij als 22-jarige met een studentenvisum naar Stanford University in Palo Alto om rechten te studeren. “Ik wilde helemaal geen advocaat worden, maar rechten studeren in Silicon Valley vond ik goed staan”, grijnst Decrem.De hightechsector fascineerde hem. Nadat hij was afgestudeerd richtte hij in het arme East Palo Alto het door Bill Clinton geprezen Plugged In-initiatief op, dat kinderen en tieners leerde omgaan met internet. In 2000 vertrok hij voor anderhalf jaar naar Zuid-Korea, waar hij mee een internetbedrijf van de grond tilde. “Als tiener wilde ik drummen, maar ik had geen talent”, verklaart Decrem zijn kronkelige carrièrepad. “Bij het radiostation in Brussel wilde ik dj’en, maar ik kon niet mixen. Ik werk in de technologie-industrie, terwijl ik niet kan programmeren. Maar ik ben ondernemend en ga mijn eigen weg. Ik heb ideeën en maak anderen daar enthousiast voor. Ik ben goed in dingen opstarten. In Silicon Valley begrijpen ze dat dat heel waardevol is. Het kost namelijk veel energie en je moet er een beetje gek voor zijn.”Inmiddels is hij getrouwd met de Koreaans-Amerikaanse Susy en heeft hij twee dochters. Het gezin woont in een bescheiden wit huis naast een kerk in Palo Alto. Decrem past in Silicon Valley, zegt hij. “Er heerst een cultuur van ondernemerschap door de concentratie van nieuwe ideeën, jonge mensen, technologie en mogelijkheden. En er is een ecosysteem voor investeerders. Die snappen dat ondernemers meestal niet slagen. Soms willen ze juist in je investeren omdat je hebt gefaald: je hebt risico genomen en hebt ervan geleerd. Als je dat niet deed, zou er geen innovatie zijn. Ik neem waanzinnige gokken. Soms mislukt er een.”Het kantoor van Tapulous zit gepropt tussen een new-agewinkel en een restaurant in downtown Palo Alto. De ruimte is sober ingericht, met een zwarte en rode bank in de lobby en simpele bureaus vol jonge werknemers. De witte muren zijn behangen met posters van artiesten en borden met strategieën. Cd’s slingeren overal rond in kantoor. Helemaal achterin zitten de spelprogrammeurs in een kamer zonder ramen te zweten op het nieuwe dj-spel Riddim Racer. Decrem wil het spel nog voor Kerstmis in de App Store hebben. De meeste applicaties in de App Store zijn een paar weken populair en verdwijnen dan, legt Decrem uit. “Maar wij hebben met Tap Tap Revenge een merk en een franchise gebouwd. Al moeten we wel constant innoveren.”

MySpace van de iPhones

De concurrentie neemt snel toe, want de App Store heeft een complete applicatie-industrie voortgebracht. Toen de App Store anderhalf jaar geleden opende, bestonden er slechts 500 toepassingen. Begin deze maand bestond het aanbod al uit 100.000 apps. In Silicon Valley springen start-ups die applicaties voor mobiele telefoons maken als paddestoelen uit de grond. Anders dan tijdens het internettijdperk eind jaren negentig, toen start-ups tientallen miljoenen dollars aan investeringen moesten binnenhalen zonder dat er winst werd gemaakt, is het ontwikkelen van apps goedkoop, waardoor er sneller geld binnenkomt. De App Store, die een deel van de inkomsten ontvangt, levert Apple nu al een extra jaaromzet van 360 miljoen dollar op.De zwaarste competitie voor Tapulous komt nu van grote spelbedrijven als Gameloft of EA. Die zijn ook spelletjes voor mobiele telefoons aan het ontwikkelen en hebben veel grotere marketingbudgetten om hun producten te promoten. Daarom moet Tapulous groeien, zegt Decrem. Over een jaar moet het bedrijf vijf keer zo groot zijn. “Ik weet alleen niet of ik over een jaar nog de man ben om CEO te zijn. We zijn nu aan het uitzoeken wat de juiste strategie is.”Decrem wil Tap Tap Revenge onder meer uitbreiden naar andere platforms en het internet. “Ik wil dat Tapulous de MySpace van de iPhones wordt”, zegt hij. “Wat moeten we daarvoor doen? Moet Tap Tap Revenge ook op gameconsoles beschikbaar zijn? Het is een dilemma: worden we nog wel als een cool bedrijf gezien wanneer we met andere platforms in zee gaan?”Ter illustratie wijst hij naar het gastenboek dat bij de voordeur ligt. Tap Tap Revenge-fans komen langs en schrijven erin. “Ik bouw een gemeenschap en zoek ambassadeurs. Die nodigen we uit.” Ook de vijftienjarige jongen die hem twintig kritische opmerkingen mailde over het nieuwe Metallicaspel. Tapulous verbeterde het spel, waarna de jongen toch een slechte recensie online zette. ‘Dude, wat flik je me nou!’ mailde Decrem hem en schakelde prompt zijn moeder in. “Nu heeft hij problemen met haar.” Decrem grinnikt. “Maar ik zou hetzelfde hebben gedaan toen ik vijftien was.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234