Maandag 24/01/2022

'Ik was misschien een betere arts dan ik ooit politica zal zijn' Tine Peeters

Ga met Elke Sleurs (48) stappen, en de zinnen gutsen eruit. Dat de N-VA-staatssecretaris een bevoegdheid kwijtraakte, relativeert ze tot in het oneindige. 'Mijn onthoofding, zoals de opposite die episode graag noemt, heeft me veel geleerd. Het zal me niet meer overkomen.'

De verslaving aan het stappen begon tijdens haar studies geneeskunde. Boven in huis zit zij - volbloed zenuwpees en controlefreak - te blokken, beneden loopt het vol met kinderen. Sleurs: "Ik heb nooit met alleen mijn biologische zussen en broers aan tafel gezeten. Mijn ouders hebben twee meisjes geadopteerd, mijn moeder was onthaalmoeder, ze ving gerechtskinderen op. Vrienden noemden ons 'de sociale instelling Sleurs'. Na de blok kende ik twee zaken vanbuiten: mijn cursussen en speelgoedgeluiden."

De rust komt bij het wandelen, laat op de avond. Soms maakt ze korte, soms lange lussen rond de Leie in Gent. Elke wandeling kent hetzelfde verloop. "Eerst kan ik mijn gedachten beter ordenen, dan wordt mijn hoofd leeg, dan volledig ijl." Die onthechtheid mist ze nu. De wandelingen blijven klein en sporadisch, de ambities worden des te groter. De camino naar Santiago, de randonnées door de Pyreneeën, ze moeten ooit nog afgevinkt.

Dat het na zes maanden niet goed zat met haar bevoegdheden, daarvoor moest ze zelfs geen grote wandelingen doen. "Johan had financiën, ik fraudebestrijding, en dat was veel te kunstmatig. Ik heb toen zelf een gesprek gevraagd met de voorzitter. In de kranten stond het anders, maar ik ken de waarheid. De media hebben me toen wel erg doen schrikken. Enkele journalisten hebben me afgemaakt, terwijl ze me niet eens gebeld hebben.

"We hadden het ook anders gepland. Door een lek lag alles op straat op donderdag. Met het vragenuurtje en Villa Politica is dat de slechtste dag om gevoelig nieuws uit te brengen. Mijn 'onthoofding', zoals de oppositie die episode graag noemt, heeft me veel geleerd. Het zal me niet meer overkomen."

Sleurs was, voor ze de regering inrolde, professor prenatale diagnostiek in het UZ Gent. Ze adviseerde ouders of ze al dan niet een zwangerschap moeten afbreken. "Zij keken uit naar die baby, en dan moest ik zeggen dat de echo's mogelijk afwijkingen vertoonden. Wie dat 25 jaar doet, kan alles relativeren.

"Soms maak je ook een onvolkomen inschatting. Je behandelt een hartritmestoornis van de baby in de baarmoeder. Net wanneer de kentering intreedt en de baby erdoor lijkt te komen, loopt het toch fout. Als arts moet je dat wel aan die ouders vertellen. Had je die baby van 33 weken dan niet beter eerder geboren laten worden?"

(mijmerend) "Zoals ik aan geneeskunde deed, zo doe ik ook aan politiek. Ik denk: wat is het probleem, wat is de diagnose, hoe gaan we het oplossen? Maar zo mag je niet denken in de politiek. Nu zijn er zo veel externe factoren waar ik geen controle over heb. Dat maakt me ook niet tot de beste politica. Met mijn hang naar precisie was ik misschien een betere arts dan ik ooit een politica zal zijn."

Was ze dan niet beter in het ziekenhuis gebleven? "Neen", lacht ze. "Daar zat ik altijd in een donker kot. 'Sleurs', zei ik vaak tegen mezelf, 'je houdt van licht en natuur, en nu zit je hier in de duisternis naar foto's te staren.' Nu kom ik tenminste al wat meer buiten."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234