Donderdag 02/12/2021
Joost de Vries. Beeld rv
Joost de Vries.Beeld rv

ColumnJoost de Vries

Ik wilde Simone Biles graag een heldin vinden. Maar het liep anders

Joost de Vries is adjunct-hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer en auteur.

Wat nu als je een mening hebt die je liever niet wilt hebben? In dit geval wilde ik graag turnster Simone Biles een heldin vinden. Ze groeide op in armoede, in pleeggezinnen, ze werd al vroeg in haar carrière misbruikt door de beruchte turncoach Larry Nassar. En toch zette ze door. Biles heeft een ontheffing op de wet van de zwaartekracht, met volle souplesse maakt ze sprongen die niet mogelijk zouden moeten zijn. Op de Spelen in Rio vijf jaar geleden pakte ze al vier keer goud; deze Spelen in Tokio hadden haar de meest succesvolle turnster ooit moeten maken – op haar 24ste.

Het liep anders. Zoals tennister Naomi Osaka zich van Roland Garros terugtrok omdat de prestatiedruk haar mentale gezondheid bedreigde, trok Biles zich terug van de turnevenementen waarvoor ze de gedoodverfde favoriet was.

#Heldin, twitterde iedereen. Wat dapper dat ze zo haar gezondheid op de eerste plek zette. Ook verschenen er memes: om de mensen die Biles eventueel geen heldin vonden alvast weg te zetten. Memes van dikke mannen die commentaar op Biles hadden, terwijl ze zelf languit op de bank lagen, met een blik bier.

Dit is het moment dat mijn mening me dwarszat: een paradox waar ik zelf nog niet instinctief raad mee weet. Namelijk dat sport op zichzelf niets is. Biles maakt een radslag op een balk, de Belgische hockeymannen verslaan de Australische. Het zijn vaak adembenemende momenten, vieringen van het menselijk lichaam. Maar een bal die in een net gaat, dient verder geen groter doel.

We kijken omdat sport ons een puurheid geeft die we in het dagelijks leven zelden tegenkomen. Ons leven is diffuus, wij zijn een speelbal van krachten waar we geen invloed op hebben – het klimaat, het kapitalisme, Marc Van Ranst. Maar sport is puur: Marcus Rashford die in de EK-finale vanaf de middenlijn naar de penaltystip loopt, met miljoenen ogen op hem gericht. Wout van Aert op een tijdritfiets, met alleen zijn eigen wil om te winnen als motor. Er is niemand die hen kan helpen, als bliksemafleiders op een stormige avond staan ze bloot in het veld – hoe gaan ze met de stress om?

Waar we voor kijken, is die onnatuurlijke, onmenselijke druk van de sporter die dat ene moment heeft te doen waarvoor hij bestaat, dat ene kraakheldere moment van winst of verlies. Dat is het onverslaanbare drama, dat is waarom topsport de grootste entertainmentindustrie ter wereld is.

Biles’ beslissing uit de wedstrijd te stappen was wijs en menselijk. Maar we bewonderen sporters juist om het onmenselijke van hun bestaan. Dat is ook waarom sporthelden sporthelden zijn. Omdat ze iets doen en ergens mee omgaan dat jij niet zou kunnen opbrengen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234