Dinsdag 27/09/2022

In de Britse hoofdstad heerst een heuse zenuwoorlog

Thierry Bal, Belg in Oost-Londen: 'Iemand heeft deze stad in zijn greep en hoewel ze de meest beveiligde ter wereld is kunnen we er niets tegen doen'

Londense stiff upper lip trilt

Het Britse flegma wordt zwaar op de proef gesteld nu Londen twee weken na de bloedige aanslagen opnieuw getroffen is door terreur. Om de haverklap wordt in de stad (vals) alarm geslagen of worden mensen uit metrostellen geëvacueerd. 'De stad is nerveus. Het is alsof we gevangen zitten', zegt de Belg Thierry Bal (29), die in Oost-Londen woont.

Brussel / Londen

Eigen berichtgeving

Barbara Debusschere

Niet dat ze doodsbang zijn of lamgeslagen. Maar veel Londenaars zijn na de tweede reeks geplande aanslagen, donderdag, ietsje minder koelbloedig dan na de dodelijke bomaanslagen van twee weken geleden. "Ons krijgen ze niet klein, dit is London", was toen het motto.

Dat is in se nog steeds zo. Verslaggevers reageerden donderdagochtend, vlak na de tweede reeks geplande aanslagen, verbaasd dat er nog horden Londenaars op bus en metro stapten. Mensen die naar het werk moesten toonden nog maar eens hun ijzige onverstoorbaarheid, en namen hun gebruikelijke metrolijn.

"Ik aanvaard gewoon dat ik naar mijn werk moet. Het kan ieder moment gebeuren, maar je moet doorgaan met leven", zegt Frances Jones aan de bushalte bij London Bridge tegen persagentschap Reuters. "Als je tijd gekomen is, is je tijd gekomen", vindt ook Elisa Blackborough, bankbediende in de City.

Toch trilt Londen op de benen. Het feit dat er kennelijk geen eind komt aan de dreiging, stelt het Londense zelfvertrouwen tot het uiterste op de proef. Nog eens zoveel reizigers raakten donderdag van erg nabij geconfronteerd met de panische angst die uitbreekt als er een bom afgaat of dreigt af te gaan. Nog eens zoveel mensen hebben het gevoel op de valreep aan de Russische roulette te zijn ontsnapt.

De politie, de stad en haar inwoners zijn onrustig en op hun hoede. Een aanwijzing van de nervositeit zijn de verschillende keren dat er vals alarm werd geslagen. Gisteren werd een moskee in Oost-Londen na een bomalarm meteen omsingeld. Het alarm bleek al snel loos. Inwoners in de wijk rond Whitechapel werden aangemaand binnen te blijven. Gisteren wilden drie jonge Britten wraak nemen op de familie van één van de kamikazes van 7 juli. Ze begoten zijn huis met benzine. Gelukkig kon de politie de brand verhinderen en niemand werd gewond.

"De zenuwen staan gespannen. Iedereen met een rugzak is verdacht. Buiten, en zeker op bus en metro, kijken mensen elkaar argwanend aan, en voortdurend is er oponthoud omdat er iets verdachts gemeld is. Echt deprimerend is dat", zegt de Londense Pinky Ghundale (31). Ze woont samen met haar vriend, de Belg Thierry Bal, in Oost-Londen, vlak bij het metrostation Aldgate, waar twee weken geleden de hel losbarstte.

Pinky: "Wij zijn net een week op vakantie geweest. Toen we terugkwamen moesten we wel de metro op, maar het was met tegenzin. We waren opgeladen van die vakantie, maar nu worden we wel heel snel tot de werkelijkheid teruggebracht. De hele dag door horen we hier sirenes."

Zelf mijdt Pinky het openbaar vervoer zoveel mogelijk. "Ik ben freelancer en ik ben erg blij dat ik van thuis uit kan werken. Het is ongelofelijk hoeveel moedige mensen elke dag nog gaan werken. Maar het is steeds meer stressen. Als ik toch een bus op moet, denk ik 'Waar precies ga ik in die bus zitten?', 'Waarom ligt daar een plastic zakje en wat zit erin?' Ik bel mijn vriend ook met de details van mijn bus. Tot 7 juli was dat niet de gewoonte, waardoor mensen urenlang ongerust waren. Iedereen heeft nu veel meer contact met elkaar. Er worden zelfs taxi's gedeeld, iets wat in Londen ongezien is. We willen ook voortdurend weten wat er gebeurt. Mijn vriend wordt knettergek van de constante stroom onheilsberichten. Maar ja, wat wil je? Een enorme misdaad in een enorme stad."

Ook Thierry, freelance fotograaf en al acht jaar in Londen, mijdt de metro. "Er zijn constant incidenten, metrostellen die moeten stoppen wegens meldingen van verdachte pakjes. Meteen is het dan paniek en steken mensen hun hoofden buiten. Binnen een paar minuten staat de politie er. Ik raak niet snel in paniek en tot nu toe reisde ik door mijn stad met het idee 'wat gebeurt, gebeurt', maar zeker na de tweede golf aanslagen is het anders. Het klopt dat Londenaars erg strijdvaardig zijn. Na de eerste aanslagen wilden ze dat ook zeker tonen, aangevuurd door Blair en (de Londense burgemeester) Livingstone. Ook nu is er geen echte psychose, maar de strijdvaardigheid brokkelt toch af. Zelf ben ik nu ook echt ongerust. Daarnet is een moskee hier in onze wijk omsingeld, er is voortdurend wel iets, je hebt de hele tijd het gevoel dat er een soort dreiging is. Het is alsof we gevangen zitten in deze stad. Iemand heeft ze in zijn greep, en hoewel ze de meest beveiligde stad ter wereld is, kunnen we er niets tegen doen."

Maar Thierry gaat niet weg, ook al zou zijn familie in Blankenberge dat misschien willen. "Mijn leven is hier. Ik voel me hier thuis, heb hier vrienden en heb hier mijn baan als fotograaf opgebouwd. Het is niet haalbaar om zomaar weg te vluchten. Maar voorlopig blijf ik wel even binnen of ga ik te voet."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234