Woensdag 05/10/2022

In de wieg gelegd voor Wimbledon-winst

Triomf van Venus Williams brengt persoonlijke, familiale en raciale vreugde

Wimbledon

Eigen berichtgeving

Bart Fieremans

Bij de Williams-tennisfamilie betekent lotsbestemming nog iets. Want met haar Wimbledon-zege in de finale tegen Lindsay Davenport (6-3, 7-6) kreeg Venus Williams een bevestiging van wat ze al jarenlang wist: als klein meisje al verkondigde vader Richard als een messias dat ze Wimbledon zou winnen. "Dit moest gebeuren", zei Venus Williams met de haar gekende zelfverzekerdheid. Ook haar voorgevoel toen ze enkele weken geleden al de jurk kocht voor het traditionele Wimbledon-bal van de winnaars, heeft haar niet bedrogen.

Het succes van Venus Williams op Wimbledon heeft drie dimensies: persoonlijk, familiaal en raciaal. Voor haarzelf is de Wimbledon-titel een logische bekroning van jarenlang werken, zeker nadat ze vanaf eind vorig jaar haar nog prille carrière gestokt zag door tendinitis aan de pols. "Maar ik heb altijd geloofd dat ik grandslams kon winnen. Ik heb er veel offers voor moeten brengen. Maar ik heb altijd doorgezet. Voor mijn tenniscarrière is dit een groot moment. Maar voor wat mezelf als Venus betreft, zal winnen of verliezen, rijkdom of roem weinig verschil uitmaken."

Met de Wimbledon-overwinning beent Venus Williams op grandslam-niveau haar twee jaar jongere zusje Serena bij die vorig jaar al de US Open won. Om maar te zeggen dat de hele familie bij elk succes van een van de tenniszussen triomfeert. Een grote titel bevestigt dat vader Williams niet aan hoogheidswaanzin leed toen hij tien jaar geleden al verkondigde dat zijn dochters voor tennisgeschiedenis zouden zorgen, en hij zijn kinderen op die leeftijd niet zonder bijbedoelingen de Wimbledon-trofeeën van Chris Evert liet bewonderen. Dat zij die voorbestemdheid nu waarmaken, daar put de excentrieke en fanatieke vader bijzonder veel plezier uit. Opdat toch zoveel mogelijk mensen het zouden weten, krabbelt hij boodschappen op een bord dat hij dan voor het publiek omhooghoudt. 'Welcome to the Williams-show' is een klassieker van hem, zaterdag pakte hij onder meer uit met de spreuk 'This is Venus' party, and no one was invited'. Na de gewonnen matchbal van zijn dochter ging hij op een afdakje van Centre Court uit de bol.

Het feest van Venus Williams reikt verder dan de familie, haar zege heeft ook een symbolische waarde voor de hele zwarte gemeenschap in Amerika. "Natuurlijk voelen we ons verbonden met elkaar", zei de oudste Williams. "We hebben moeten vechten voor alles wat we bezitten. Ook ik heb ondervonden dat niet iedereen mij even graag zag winnen. Maar als mensen ons bezig zien op de court: hoe we lopen, vechten en kreunen, dan vallen we op. We brengen iets dat anders is. Hopelijk inspireert dat andere zwarten om ook te tennissen."

Venus Williams is pas de tweede zwarte winnares van Wimbledon sinds Althea Gibson in 1957 en 1958, een periode toen de raciale discriminatie in het 'blanke' tennis in de praktijk nog uitgesproken voelbaar was. Gibson woont nu op 72-jarige leeftijd in armoedige omstandigheden en door ziekte getroffen in een klein appartement in New Jersey, de finale van Williams zou ze op tv volgen. Een keer had ze Althea Gibson aan de telefoon gesproken, verklapte Williams zaterdag. "Maar ik wist niet goed wat zeggen. Ik voel me wel gepriviligeerd dat ik Wimbledon kon winnen terwijl ze nog leeft."

De zege van Williams lijkt de voorbode van nog veel meer grandslamtitels in de familie. In het vrouwencircuit tipt voorlopig niemand aan de atletische kwaliteiten en de kracht van beide zusjes, en zelfs de meer talentrijke en tactisch geslepen Martina Hingis vindt er moeilijk een antwoord op. Het is al vaker gezegd dat de Williams-zussen het vrouwentennis een nieuw tijdperk binnengeloodst hebben, maar prettig is het ook te constateren dat zij een nieuwe emotionele dimensie toevoegen. Zoals Venus haar zege vierde - uit puur geluk huppelde, danste en fladderde ze in het rond - kende geen voorgaande. "De balletklassen als kind hebben dan toch voor iets gediend", zei ze. "Ik ga mijn emoties niet bedwingen. Zo ben ik nu eenmaal."

De verfrissende uitbundige spontaniteit van Williams gaf de milleniumfinale bij de vrouwen een onvergetelijke uitstraling. De trofee bij de vrouwen heet trouwens officieel 'Venus Rosewater Dish', toepasselijker kan het bijna niet. "Het is cool, een mooie naam", zei Venus Williams. Bij de ceremonie protocolaire schreeuwde ze enthousiast naar het publiek de vrouwentrofee (een schaal) op Wimbledon zoveel mooier te vinden dan de pompeuze mannenbeker. En eindelijk zijn haar dromen geen bedrog meer. Want, zo vertelde ze, hoe vaak had ze 's nachts niet gedroomd dat ze een grandslamtitel gewonnen had, om dan 's morgens bij het ontwaken teleurgesteld te ontwaken. Ook dat is vanaf nu anders.

Venus Williams: 'Ik ga mijn emoties niet bedwingen. Zo ben ik nu eenmaal'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234