Zondag 03/07/2022

'In provincial, is 't zo plezant'

Wat gebeurt er als een oude reus als voetbalclub Beerschot noodgedwongen is neergedaald naar de provinciale reeksen van het Antwerpse voetbal? Het antwoord was gisteren te vinden op het veld van Heist-op-den-Berg, waar de supporters alweer massaal hun wekelijks potje 'carnaval in provincial' kwamen vieren.

Een mooie Vlaamse zondagnamiddag. In het stadion van Heist-op-den-Berg speelt voetbalclub Schriek tegen KFCO Beerschot-Wilrijk. Het is laat in de tweede helft, Beerschot staat al 0-4 voor. En mag ook nog eens een penalty trappen.

Wat volgt is misschien wel hét hoogtepunt in de nog zeer prille geschiedenis van de nieuwe fusieclub. In plaats van de bal naar het doel te trappen, geeft speler Davy De Smedt een voorzetje naar links. Sterspeler Peter Nijs spurt naar de bal en trapt die keihard binnen. Op de manier waarop vroeger, we spreken nu eind jaren vijftig, Beerschotlegende Rik Coppens dat wel eens placht te doen.

Het meegereisde Beerschotlegioen herkent de voetbalistieke referentie en wordt helemaal gek. Met meer dan duizend zijn ze vandaag, sommigen zijn voor de gelegenheid verkleed als boer. Ze schreeuwen, ze zuipen en ze zingen. "In provincial, is 't zoe plezant. in provincial is 't zoe plezant."

Het verhaal van het nieuwe Beerschot was eind mei begonnen. De ploeg, toen officieel nog een eersteklasser, was net failliet verklaard. In die dagen gonsde het van de geruchten over mogelijke samenwerkingen met - eerst - Zulte Waregem en - kort daarna - KV Oostende.

Op het Kiel dachten ze daar ondertussen het hunne van. Men had daar al enige tijd het oog laten vallen op het nabijgelegen KFC Olympia Wilrijk, een ploeg uit de eerste provinciale.

Wilrijk maakte op dat ogenblik nog kans om te promoveren naar vierde nationale, maar dan moest de ploeg op de laatste speeldag wel winnen van KFC Sint-Job.

De beslissende match werd gespeeld op 23 mei, tijdens zo'n avond waarop de zomer heel hard zijn best doet om door te breken. Tot ieders verrassing stonden er die avond bijna duizend toeschouwers langs de lijn. Beerschotsupporters vooral. Ze zien Wilrijk in de verlengingen nog verliezen, maar blijven de ploeg tot de laatste minuut steunen.

Niet zo veel later is de fusie rond. Vanaf nu is het KFCO Beerschot-Wilrijk, een bescheiden eersteprovincialer, maar wel een met een buitengewoon grote aanhang.

Tijdens de afgelopen zomer worden er meer dan vijfduizend abonnementen voor de nieuwe ploeg verkocht. En als Beerschot-Wilrijk op 24 augustus een oefenmatch speelt tegen het zeer bescheiden Wuustwezel, zitten er in het stadion bijna drieduizend toeschouwers.

Hoe onuitroeibaar de clubliefde wel is, bleek al helemaal vorig weekend, tijdens de eerste match van het eerste seizoen in eerste provinciale. Meer dan achtduizend supporters zakten af naar het Kiel, om er hun herboren ploeg met één tegen nul te zien zegevieren tegen Ternesse Wommelgem. Nooit eerder werd een match in de provinciale reeksen door zoveel toeschouwers bijgewoond.

In de kantine

Elders in de provincie, intussen, werden er hier en daar een paar clubs uit de eerste provinciale nerveus. De komende maanden moesten de ploeg én die geweldig grote aanhang immers ook op bezoek bij Houtvenne, Branddonk, Heikant en Kaart.

Waren die ploegjes zonder noemenswaardig stadion wel klaar voor een overrompeling door diehard Beerschotsupporters?

Gisteren was het aan KSV Schriek om, als eerste, de proef op de som te nemen. Zij het niet in het eigen stadion. Op bevel van de politie moest de ploeg uitwijken naar het stadion van het naburige Heist-op-den-Berg, een tweedeklasser. "We moesten een gescheiden entree kunnen voorzien voor de twee supportersgroepen", vertelt Staf Van den Acker, de secretaris van KSV Schriek. "Dat konden wij niet, dus waren we verplicht om naar het stadion van Heist uit te wijken. Eerst vonden we het wel jammer. De match tegen Beerschot is voor ons dé match van het jaar. Die hadden we liever op ons eigen veld gespeeld. Maar uiteindelijk hebben we er ons wel mee kunnen verzoenen. Het heeft ook voordelen. Onze eigen kantine is niet groot genoeg om alle Beerschotsupporters op een fatsoenlijke manier te kunnen bedienen. De kantine van Heist is daar wel op voorzien."

Gewonnen heeft de ploeg van Van den Acker niet, maar armlastiger zijn ze van de passage van Beerschot niet geworden. Want ja, er is aardig wat gedronken, gisteren zondag, rond het veld van Heist. Maar agressie of vijandigheid? Nee. Volgens Matti Scheppers, 20 jaar en Beerschotsupporter sinds de bekerfinale van 2005, draait het allemaal om een familiegevoel. "Het gaat hier om samen zijn. Feesten. Eerste klasse of provinciaal, dat maakt niet veel uit."

Marjan Schilders, 35, was ooit verliefd op Standard, de club die vandaag helemaal bovenaan staat in eerste klasse. Ondertussen is ze van lief veranderd. Een lief dat vier niveaus lager speelt, maar dat dondert allemaal niet. "Kijk hier rond", zegt ze. "Voelt ge dat ook? Die sfeer is toch bangelijk? Kan best zijn dat Standard straks kampioen speelt in eerste. Maar wie staat er eerste in provincial? Beerschot!"

Humor

De match is afgelopen, Beerschot heeft hier gewonnen met 1 tegen 5. In de dug-out zitten drie spelers van Schriek, uitgeteld, met gemengde gevoelens. "Wij hebben hier twee maanden naartoe geleefd", zegt speler Jef Luyten. "Al twee maanden lang ging het bij elke training over de wedstrijd tegen Beerschot. Dan wil je niet verliezen, en zeker niet met die cijfers. Maar aan de andere kant: spelen voor zo'n uitzinnig publiek, het is iets wat wij waarschijnlijk nooit meer zullen meemaken."

Luyten kijkt naar de overkant, waar de spelers van Beerschot een eindeloos feestje aan het bouwen zijn met hun supporters. Luyten lacht. Hij vond hun aanwezigheid naar eigen zeggen helemaal niet intimiderend. "Ik vind die Beerschotsupporters vooral heel erg grappig. Heb ik ook altijd gevonden. Ze spotten heel hard met ons, maar ze spotten tegelijk ook heel hard met zichzelf. Ik heb altijd van die mentaliteit gehouden."

Plezier

Ondertussen is een peuter van een jaar of twee het veld op gewaggeld. De dochter van een Beerschotspeler, zo blijkt. Het kindje wordt op de arm genomen, en mag delen in het feest. Een feest tussen supporters en spelers dat minstens een half uur duurt. "Het klikt tussen de twee", zegt Beerschottrainer Urbain Spaenhoven, gelukzalige glimlach op de lippen. "En weet je hoe dat komt? Mijn spelers en die supporters zijn in feite gelijken. Mijn spelers trainen elke dag, maar ze moeten ook elke dag weer gaan werken. De supporters weten dat. Het zorgt voor een enorm wederzijds respect, en heel veel gedeeld plezier. Natuurlijk willen we met dit Beerschot hogerop. Er is hier veel ambitie. Maar er is vooral heel veel plezier. Het is zoals de supporters zingen. "In provincial, is 't zo plezant." Dat klopt helemaal. Want echt waar: je zit als trainer of speler veel liever in de bus na een 1-5-overwinning tegen Schriek dan na een degradatieduel in eerste klasse, waar je net nog eens een 3-0 om de oren hebt gekregen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234