Dinsdag 05/07/2022

Interview

Ingrid Vanherle, Koningin Voetbal: "Maak het veld voor vrouwenvoetbal tien meter korter"

Vanherle tussen de jeugdspelers.
Vanherle tussen de jeugdspelers. "Vroeger hadden ouders veel kinderen, vandaag hebben kinderen veel ouders. En die hebben allemaal een mening. Dat zorgt voor extra druk."Beeld Eric De Mildt

Ingrid Vanherle (45), hoofd van de jeugdopleiding van Standard Luik, kijkt met meer dan professionele interesse naar het komende EK. Stiefzoon Axel Witsel staat mee op het veld. "Ik zie zijn fouten, natuurlijk."

Sofie Vanlommel

Drie van de vier grote rode kaders aan de muur van haar functioneel ingerichte bureau zijn nog leeg. De enige foto is er een van een vol Sclessin, het stadion van Standard. Ingrid Vanherle heeft geen tijd voor tralala. Er is alleen voetbal, voetbal, voetbal.

Dagen van twaalf uur zijn geen uitzondering op de Académie Robert Louis-Dreyfus, de jeugdopleiding van de Luikse club. Zij is de directeur. Elke dag wordt er getraind, op zaterdag is er wedstrijd. Zondag probeert ze niet te werken. Dan is er nog méér tijd voor voetbal. "Als ik dan in de zetel naar een wedstrijd kijk en ik zie mijn partner in de keuken staan, dan kan ik alleen maar denken: wat is het leven schoon." Ze moet lachen. "Ik kan er ook niks aan doen. Ik ben echt een voetbalbeest."

Het was altijd al voetbal, voetbal, voetbal. Met haar broer en een sok tot bal gepropt, sjotten in de gang. Tot haar ouders er horendol van werden. 'Stop nu toch met dat lawaai!' Met de buurjongens op straat in het Limburgse Hoeselt. "Zo leer je het meest." En uiteindelijk stiekem in de club. "Meisjes mochten eigenlijk niet meedoen, maar met mijn korte kapsel leek ik op een jongen."

Ze wordt de beste Belgische voetbalster ooit genoemd, een echte vedette. Toen ze stopte met voetballen, schreven de kranten: 'De enige vrouw op het veld die met de mannen mee zou kunnen'.

Haar broer speelde bij eersteklasser Winterslag. Ingrid moest het voetbal combineren met een job bij de bank. "Mijn broer speelde graag onder de kerktoren, voor het plezier. Met mijn karakter was hij veel verder geraakt. Als hij 100 keer kon jongleren, dan jongleerde ik 101 keer. Als hij met zijn slechte voet 50 keer trapte, dan trapte ik er 51."

Vanherle verhuisde van haar eerste ploeg Herk Sport naar het vrouwenteam van Standard voor 400.000 frank. Tienduizend euro, dat verdient een topper - stiefzoon Axel Witsel bijvoorbeeld - vandaag in één dag. Weer die lach, ze haalt haar schouders op. "Ik heb alles uit mijn carrière gehaald; ik heb nergens spijt van. Het ging mij alleen om het voetbal. Ik ben van Standard naar Anderlecht gegaan omdat daar meer getraind werd; drie keer per week in plaats van twee. En dan nog een keer extra met een regionale mannenploeg. Gewoon aankloppen bij de trainer en meedoen. Niet stilzitten, nooit klagen. Ik kende de beperkingen van het vrouwenvoetbal. En ik ben er zo ver mogelijk mee geraakt."

null Beeld © Eric De Mildt
Beeld © Eric De Mildt

U pakte als speelster ook veel kaarten.
Ingrid Vanherle: "Als ik een schwalbe moest maken om een wedstrijd met 1-0 te winnen, dan deed ik het. Je moet het niet te mooi willen maken. Het gaat toch om de sport?

"Het vrouwenvoetbal zou zogezegd nog puur en eerlijk zijn. Er wordt ook veel meer echt gevoetbald dan bij de mannen: geen tijd rekken, niet faken, je niet laten vallen. Dat is voor een stuk positief. Maar het gaat er bij mij om dat je echt álles doet om te winnen."

Zullen we ooit naar een vrouwentoernooi uitkijken zoals nu naar het EK van de mannen?
"Ik denk niet dat het vrouwenvoetbal ooit zo groot wordt als het mannenvoetbal. Maar dat geldt voor de meeste sporten."

De Morgen-columnist Hans Vandeweghe zegt: aangezien mannen sterker, sneller en gespierder zijn, staat mannensport voor meer spektakel en zal het altijd populairder zijn.
"Het vrouwenvoetbal heeft twee problemen. De keepers waren zo slecht dat er ontzettend domme goals vielen, niet om aan te zien. Dat is al verbeterd door gerichte training.

"En het spel lijkt saai, omdat er minder kansen zijn. Het duurt gewoon te lang om van de ene kant van het plein aan de andere kant te geraken. Een vrouw gaat nooit zo snel lopen als een man, dat kun je niet met trainen verbeteren. Maar er bestaat een simpele oplossing: maak het veld tien meter korter. Dan sta je met elf op een kleiner terrein. Om te kunnen winnen, moet je dan technisch veel beter gaan spelen. De wedstrijd zal mooier worden, en spannender."

Ingrid Vanherle

• °1970, Bilzen
• vertaler-tolk van opleiding, werkte tot 2012 bij Belfius
• voetbalde bij Herk Sport, Standard Fémina, Anderlecht, OH Leuven en opnieuw Standard
• carrière definitief beëindigd in 2010, Vanherle was 39
• 6 landstitels, 4 bekers, 51 interlands met de Red Flames
• werd na haar voetbalcarrière assistent-coach bij Standard Fémina
• 2012-2015: leidde de Bene League, de Nederlands-Belgi-sche competitie voor vrouwen
• sinds februari hoofd van het jeugdopleidingscentrum (jongens) van Standard
• is samen met Thierry Witsel, vader van Rode Duivel Axel

U zei ooit dat de shortjes korter moeten en de truitjes strakker. Tot ergernis van een aantal speelsters.
"Het hoort er vandaag gewoon bij. Atletes zagen er vroeger ook uit als halve mannen, nu staan daar vrouwen met gelakte nagels en make-up. Ze zien er verzorgd uit.

"En kijk naar Serena Williams. Zij is op zich - geef toe - geen mooie vrouw. Maar ze zorgt ervoor dat er naar haar gekeken wordt. Ze tennist heel goed natuurlijk, maar ze kleedt zich ook altijd speciaal. We hebben het hier over 3 procent van de sport, geen 50. Maar je moet jezelf verkopen."

Vrouwen moeten ook anders naar voetbal gaan kijken?
"Jazeker. Ik schreef tijdens het WK in Zuid-Korea voor een Waalse krant. Ik had onmiddellijk door dat er een ploeg speelde met balansarmbandjes, die kort daarna erg populair werden. Wij schreven daar als eerste over, mijn collega's hadden niks door. Mannen kijken naar grote lijnen, ik let op details."

U zegt zelfs dat u een blessure kunt herkennen aan de manier waarop een speler zich beweegt.
"Soms hou ik tijdens een match constant één speler in het oog, ook als hij de bal níét heeft. En dan kan ik zien: tiens, hij beweegt nu anders. Volgens mij scheelt er iets.

"Mijn partner (trainer en ex-prof Thierry Witsel, SVL) lacht dat vaak weg. Tien minuten later moet de speler meestal wel aan de kant. Toen Jelle Van Damme (ex-Standard-speler, red.) hier begon, heb ik meteen gezegd dat ik vond dat hij een vreemde loopstijl had. Kort daarop bleek dat er iets scheelde aan zijn voet."

Analyseert u ook matchen van Axel Witsel?
"Natuurlijk. Ik zie ook zijn fouten. Met Thierry bespreek ik de hele match. Ik laat het wel aan hem over om Axel te vertellen wat er goed zat, en wat niet."

Kijken mannen soms op van uw kennis?
"Eigenlijk niet. Je moet natuurlijk wel weten waarover je praat. Een man die onzin uitkraamt, dat passeert. Een vrouw wordt daar onmiddellijk op afgerekend.

"Ooit werd ik geïnterviewd over vooroordelen. Na drie minuten was het gesprek voorbij, want ik kon de journalist niet het verhaal leveren van de vrouw die haar plek niet vindt in de voetballerij. Ik heb er nooit last van gehad: niet als meisje, niet als speelster, en ook niet in het mannenvoetbal."

Toen u na uw carrière het trainersdiploma wilde halen, weigerde de voetbalbond zijn medewerking. Omdat u een vrouw bent.
"Dat is waar. Maar zoiets frustreert mij niet, dat wordt een uitdaging. In het reglement stond nergens dat een vrouw geen trainer mag worden. Dus ze konden mij niet weigeren."

Ook in het voetbal op tv zien we haast uitsluitend mannen. Imke Courtois blijft de enige vrouwelijke analist. Bent u al gevraagd?
"Zij doet dat zeer goed. Ik heb eens commentaar gegeven voor Telenet; ik weet niet of de job van analist iets voor mij zou zijn. Puur tactisch zou ik het kunnen. Maar ik kan alleen over het voetbal zelf praten, de strategie en het sportieve. Wat eromheen gebeurt, interesseert mij niet. Wat zo'n Jan Mulder doet, dat is toch eerder... animatie. Sfeer maken, zorgen dat het plezant blijft: dat is niet echt mijn ding."

U bent nu directeur van de jeugdopleiding, een belangrijke functie in een zeer competitief milieu. Hoe haalt u jongens binnen?
"Veel kinderen bieden zich aan en er is een heel team dat elke week jongeren scout. Een talent proberen we te overtuigen met een combinatie van drie zaken: school, sport en gezin. Op die leeftijd spreken we nog niet over bedragen. Dat is niet het beleid van deze club."

Maar het gebeurt wel.
"Er zijn jongens van twaalf met een agent."

En die wordt betaald.
"De jongens zelf niet. Vanaf hun vijftiende kunnen we zo'n jongen een topsportstatuut aanbieden, een contract kan wettelijk pas vanaf zestien jaar. Bij buitenlandse clubs soms al eerder."

Dus jullie raken de grootste talenten kwijt.
"We hebben het afgelopen jaar een aantal goede spelers verloren, ja.

"Mensen zeggen soms: waar zijn de nieuwe Fellaini's, Witsels, Defours? Maar vóór het succes van die jongens wist men België gewoon niet liggen. Als wij hier nu met een toptalent zitten, weet morgen heel België het en een dag later heel Europa.

"Je kunt niet meer in alle rust werken. Je moet je dus op een andere manier wapenen. Het is niet noodzakelijk met geld dat je een speler overtuigt. School is ook heel belangrijk. Vooral voor de mama's. (lacht) Natuurlijk, er zijn altijd gevallen waarbij een ouder zegt: daar krijg ik 100 euro meer, we gaan naar een andere club.

"Als wij iemand aannemen, betekent dit dat wij in hem geloven. Dat we er alles aan zullen doen opdat hij op een dag op Sclessin speelt. Maar hier zitten 210 jongens; 3 tot 5 procent zal het maken. Door de nadruk op scholing proberen we ervoor te zorgen dat ze ook zonder het voetbal verder kunnen. Of in een lagere klasse."

Jullie trainen sinds vorig jaar achter gesloten deuren, om ouders op een afstand te houden.
"De kinderen vinden het heel positief. Veel ouders zien in hun zoon de nieuwe Messi. Dat zorgt voor extra druk.

"Vroeger hadden ouders veel kinderen, vandaag hebben kinderen veel ouders. En al die mensen hebben een mening en ze willen die allemaal geven. Mama, papa, partners, tot de schoonouders toe. Ik moet niet veel zeggen, ik zit in hetzelfde schuitje. Als we naar Axel gaan kijken, staan we allemaal samen langs het veld."

Vertonen de voetballertjes ook meer divagedrag?
"De beste voetballer is hij met wie je het moeilijk hebt gehad. Die ongeduldig is en vooruit wil. Ik weet hoe ik zelf was. (lacht) Michy Batshuayi (ex-Standard-speler, red.) was ook zo. Stel dat we onze energie niet in die jongen hadden gestopt, enkel en alleen omdat hij soms moeilijk deed. Ik vind dat geen probleem, ik zie een uitdaging.

"Jongens die hun eerste contractje krijgen, dat is een vorm van erkenning. Er zijn er die daar heel goed mee omgaan, anderen voelen zich dan al heel wat. Terwijl ze er nog lang niet zijn."

Die paar procent die een eerste contract krijgt, over welke bedragen spreken we dan?
"Die ga ik niet noemen. Niet zoveel. Dat zijn basiscontractjes."

Misschien is het wel veel voor een familie die het moeilijk heeft.
"Dat klopt, dat speelt soms mee. Sommige kinderen hier hebben geen geld om voetbalschoenen te kopen, andere komen uit een financieel zorgeloze omgeving. Zo zit de wereld in elkaar."

Er zijn niet zoveel werelden waar het contrast zo groot is met de bedragen die voor de lucky few in het vooruitzicht liggen.
"Voor de ouders is dat vaak belangrijk, of voor hun agent. Maar bijna geen van de jongens is met het extrasportieve bezig. Zij willen alleen op het veld staan.

"Toen ik hier pas begon, heb ik eens een paar jongens bij mij geroepen. Als je één ding kon veranderen op de Académie, vroeg ik, wat zou dat zijn? 'Dat we met gekleurde voetbalschoenen mogen spelen', antwoordde een van de beste spelers. Zeventien jaar oud, totaal niet met geld bezig. Ik heb het gecheckt: je kunt tegenwoordig voor 30 euro gekleurde schoenen kopen. Dus nu mag het."

Voetbalt u zelf soms nog?
"Het wordt me vaak gevraagd, maar ik zeg altijd neen. Ik ben bang dat ik... Als ik tennis, moet mijn klassement omhoog, als ik zwem, wil ik snellere tijden halen. Ik kan niet zomaar voor het plezier spelen, nooit. Dus voetbal ik niet meer. Eigenlijk erg, hè."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234