Maandag 08/08/2022

Jong modegeweld maakt het verschil

GENT

Indrukwekkend om aan het einde van het twee uur durende defilé meer dan tweehonderd mannequins bij elkaar te zien, gekleed door meer dan vijftig studenten uit drie bachelors en een masterjaar.

Wij, de externe jury, zijn de hele middag vergast op de presentatie van de laatstejaars, die op diverse plaatsen in Gent hun werk tonen. We beginnen in de randgemeente Drongen, waar in een romantische villa met een rozelaar tegen de gevel Helena Verstraete haar mannequins in meerdere kamers heeft neergezet. Ze vertrekt van verschillende materialen (o.a. leder en pony) om daarmee via vlechtwerk volumes te creëren. Het is een indrukwekkende, volwassen garderobe die zo haar weg kan vinden naar een chique boetiek. Behalve hoge punten kreeg Verstraete ook een speciale prijs van de jury voor haar diepgaand onderzoek naar materialen. Volgende halte is galerie Hoet-Bekaert, waar Han Mannaert haar modellen weldoordacht in een witte ruimte heeft opgesteld. Met Every Cloud Has a Silver Lining exploreerde ze de wereld met een microscoop, of omgekeerd, van op heel grote afstand, zodat je niet meer weet wat je ziet. Vertrekkend van die beelden maakte ze ingenieuze prints, en applicaties in metaal en spiegeltjes.

Meer dan massamode

De Bijlokesite is nog in volle renovatie. Lina Celis laat haar modellen aantreden door de gewelfde, voormalige hospitaalgang. In de cirkelvormige ziekenzaal toont ze een collectie die gebaseerd is op aardlagen. “Voor de kleuren ben ik vertrokken van het verenkleed van vogels”, vertelt ze. “Felle kleuren blijken niet met elkaar te botsen als ze in de natuur samen aanwezig zijn.” Het interessante aan haar werk is dat ze zichzelf grote beperkingen oplegt en met weinig middelen steeds verder probeert te variëren met golvende lijnen waarin tricot met zijde, nylon met similileder, zonder knopen maar met ontelbare ritsen, worden gecombineerd. De laagjes trekt ze door tot in de zolen van originele schoenen. In de bibliotheek van de Bijloke heeft Ellen Polfliet haar modellen opgesloten in de kast. De feminiene collectie is gebaseerd op het idee om ‘zich bloot te geven’ en is daarom zowat integraal in huidkleur uitgevoerd. Door zacht fluweel te combineren met geprinte leggings en piepkleine hoedjes (ze heeft stage gelopen bij Els Robberechts), zet ze een hedendaags beeld neer. De presentatie wordt afgerond in café Charlatan, waar Sarah Bos en Cleo Baele I Am What I Play presenteren (zie kader). Een collectie voor vrouwen én mannen, met opvallende accessoires van elektrisch blauw, ingenieus bedrukte zijden T-shirts en lederen jasjes voor de heren, en fel oranje, met zwart en goud bedrukte spektakeljurken voor de dames. In de voormalige Eskimofabriek kunnen we alles nog eens in beweging beoordelen en zorgen de jongere studenten voor enkele verrassingen. Het is duidelijk dat hoofddocent Pieter Coene de lat steeds hoger legt. Het loont zeker de moeite om de ontwerpen van dichterbij te bekijken, want wat maakt het verschil met massamode? De research naar materialen, de prints die van een jurk een uniek stuk maken, en de oefening om bijzondere schoenen te maken waar je toch vlot mee kunt lopen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234