Donderdag 11/08/2022

Liefdesbrief aan larie en apekool

Regisseur en vertaler Stany Crets levert een wervelend spektakel af met een paar moddervette knipogen naar de actualiteit en de musicalwereld in Vlaanderen. Bovendien staat zijn cast heerlijk te (over)acteren.

“A song, a laugh, a song, a laugh.” Het oorspronkelijk idee achter Spamalot, zoals bedenker en Python Eric Idle het ooit in een interview omschreef, leek eenvoudig. De praktijk was dat minder. De film Monty Python and the Holy Grail werd niet zomaar in musicalvorm gegoten. Idle maakte er een musicalparodie van, met showgirls, parodieën van bestaande musicals en steken onder water naar Andrew Lloyd Webber. De parodie op de legende van koning Arthur werd een parodie in het kwadraat. En het werkte. De show kreeg drie Tony Awards en een Grammy Award en reisde de wereld rond langs uitverkochte zalen.

Ook de Vlaamse versie heeft heel wat in huis om een succes te worden. Stany Crets respecteerde het origineel, maar doorspekte het met geslaagde verwijzingen naar de Vlaamse actualiteit en musicalwereld. Van BHV tot het slagzinnetje “Da meendje nie” uit De ronde: Crets moet met een sardonisch glimlach achter zijn schrijftafel hebben gezeten. Leuker nog wordt het als hij de Vlaamse musicalwereld op de korrel neemt. Zo wordt het liedje ‘You Won’t Succeed on Broadway’ (“if you don’t have any Jews”) vakkundig omgetoverd in ‘Sterren van tv’: “Een musical bestaat niet zonder sterren van tv/Zelfs met de meisjes van K3 gehuld in sexy lingerie/Of met massa’s subsidie als alibi”, wordt dat, gefilterd door Crets’ brein.

‘Silliness’

Spamalot mag dan wel veel lagen hebben, diep gaat het niet. De musical is een ode aan de onnozelheid. Er wordt met koeien gegooid, ridders die hun vijand afdreigen door “ni” te zeggen - op zich al bijzonder onnozel - ridders die “ninininini Barbara Streisand” zingen en Fransozen beledigen Arthurs bende door “te kakken in hun algemene richting”. Het is het soort silliness waarmee de Pythons hun cultstatus verworven.

Toch voelt het niet helemaal Pythonesk aan. “Het is Monty Python light”, zei Terry Gilliam, een van de leden van het humorcollectief nadat hij de musical zag en dat is ook zo. De ridders die ‘ni’ zeggen, de grote neerdalende voet van God, ja zelfs ‘Always Look on the Bright Side of Life’: het zit er allemaal in, maar de hele context waarin de Pythonhumor zo goed gedijde, is weg. De musicalparodie die Spamalot vooral is, eist zoveel aandacht op en is er zo over, dat de ode aan de Pythons wat ondergesneeuwd raakt. Het zal wellicht enkel de diehard fans deren, want er komt veel voor in de plaats. De hilarische divapersiflage die Ann Van den Broeck neerzet als Lady of the Lake bijvoorbeeld, of à la Singin’ in the Rain tapdansende ridders in het bos - “een duur, door de Vlaamse Gemeenschap gesubsidieerd” bos, zoals de verteller en koning Arthur beklemtonen.

Overacteren

Jan Van Looveren, Koen Van Impe, Walter Baele, Jonas Van Geel: Stany Crets koos bepaald geen usual suspects uit om Spamalot op de planken te brengen. Hij koos voor komische timing boven zangtalent en voor mimiek en imiteertalent boven danservaring. Terecht, zo blijkt. Zijn cast staat zo overtuigd en met zoveel spelplezier te overacteren dat het haast aandoenlijk wordt. Vooral Koen Van Impe is schitterend als de in verheven Nederlands pratende blaaskaak die Koning Arthur in de Monty Pythonmusical is. Ook Jonas Van Geel, die onder meer de angsthaas Sir Robin speelt, toont wat voor een komisch natuurtalent hij wel is. Hij is sowieso gezegend met een guitig uiterlijk, maar ook zijn timing en inlevingsvermogen blijken onberispelijk. En Walter Baele als Fransoos? Een gouden zet.

Spamalot is soms net iets te flauw en bij momenten dreigt het zoveelste showmeisje met pluimen in haar gat je een indigestie te bezorgen, maar de musical is toch vooral pure fun. Bovendien is het voor de Vlaamse musicalwereld eens something completely different.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234