Zondag 02/10/2022

Los Angeles rouwt om Michael Jackson

LOS ANGELES

Op verschillende plaatsen in de grootste stad van Californië richtten fans geïmproviseerde gedenktekens op. Mensen verzamelden zich zaterdag onder andere voor het huis van de familie Jackson in de rijke deelgemeente Encino, voor het kantoor van de lijkschouwer van LA, waar het lichaam van Jackson aan een autopsie onderworpen werd en voor zijn voormalige landgoed Neverland, ten noorden van de stad.

Het brandpunt van de belangstelling is tot nader order Michael Jacksons ster op Hollywood Boulevard, de beroemde Walk of Fame. Is dat op een gewone dag al een drukke toeristenbestemming, dan is de toeloop nu exponentieel groter. Jacksons ster bevindt zich voor de deur van het Grauman’s Chinese Theater, de historische filmzaal waar veel Hollywoodfilms in première gaan. Het is evenwel niet JacksonVoor het Chinese Theatre staan zeven satellietwagens. De helft van de vier rijvakken brede boulevard is afgesloten met oranje verkeerskegels. Het zorgt voor een behoorlijke verkeersopstopping.Dichte drommen belangstellenden schuiven ondertussen aan om een blik te werpen op de stapel bloemen, teddyberen, ballonnen, tekeningen en brieven die de fans achtergelaten hebben. Vrijdag kwamen er 25.000 mensen langs, zegt een politieagent die het gebeuren mee in goeie banen helpt te leiden. Voor het weekend verwachtte hij nog een grotere volkstoeloop. “Het kunnen er makkelijk veertig-, vijftigduizend per dag worden.”

'Only in LA, dude'

“Michael Jackson was de soundtrack van ons leven”, zegt Viola Keaten (40) uit Riverside, de grootste gemeente van het zogenaamde Inland Empire, de uitgestrekte voorsteden ten oosten van Los Angeles. Ze is hierheen gekomen met haar kerkvriendin Marcella Marquez (37). “Op ‘Don’t Stop ’til You get Enough’ heb ik nog gedanst op mijn high school prom”, zegt Marcella. Viola is zwart. Marcella is Latino. “Michaels muziek was voor iedereen”, zegt Viola. “Je kon hem draaien in het getto of in Beverly Hills. Hij was er voor iedereen, van bendeleden tot Paris Hilton.”Tiffanie Turner (39) uit de San Fernando Valley, ten noordoosten van de stad, is hier al voor de tweede keer. Ze was vrijdag haar respect komen betonen, maar is nu terug om voor haar nichtje een poster te kopen die een dag eerder uitverkocht was. De venters doen hier gouden zaken met inderhaast geproduceerde memorabilia. Turner heeft een warme plaats in haar hart voor Michael Jackson, omdat ze als vierjarige een dansvoorstelling gaf in de kleuterschool op zijn song ‘Dancing Machine’.“Hebben ze Michaels dokter al gevonden?”, vraagt ze. De fulltimeprivéarts van de zanger, cardioloog Conrad Murray, heeft zich op dat moment nog niet gemeld bij de politie. “Dat drugsmisbruik doet me denken aan Elvis Presley”, zegt Tiffanie. “Die is op net dezelfde manier aan zijn einde gekomen. Volgens mij is het geen toeval dat hij destijds met Lisa marie Presley getrouwd is. Er zijn zoveel parallellen.” Lisa Marie Presley schreef op haar MySpacepagina afgelopen weekend overigens dat Jackson haar destijds al gezegd had dat hij bang was om aan zijn einde te komen zoals haar vader.In Los Angeles valt onmogelijk te ontkomen aan de mediahype die het overlijden van Michael Jackson opgewekt heeft. Op de radio kon je er afgelopen weekend van zender naar zender schakelen zonder één onderbreking in de Jacksonsongs. Maar dat neemt niet weg dat men zich er ook van bewust is dat hij een tragische en verre van onomstreden figuur was. Er was de uit de hand gelopen plastische chirurgie: de keer dat hij in Duitsland zijn negen maanden oude zoontje Prince Michael II over de rand van een balkon liet bungelen; en vooral de verdenkingen van pedofilie.Turner: “Ik zeg niet dat hij een pedofiel was, maar zijn omgang met kinderen was niet normaal. Hij verloor zijn eigen kindertijd. Zijn vader mishandelde hem. Ik vind het opmerkelijk hoe respectvol hij zijn ouders toch nog behandelde. Maar dat lag natuurlijk aan de basis van de manier waarop hij met kinderen omging: hij wilde hen de liefde geven die hij zelf nooit gekregen had.”Wie de ster van Michael Jackson wil zien, moet drie kwartier in de rij staan. Eindelijk aangekomen bij het geïmproviseerde gedenkteken krijgen de fans nauwelijks meer dan een paar seconden om te kijken. “Komop, mensen, een foto maken en wegwezen”, roept een securityman. Even verderop staat Albert Migo (50) uit Oxnard, een stadje aan de kustlijn ten noorden van Los Angeles, net voorbij het surfersparadijs Malibu. Albert heeft een lange grijze baard en dito haar, en draagt een korte broek, sandalen, een brede strohoed en een veelkleurig T-shirt van de Grateful Dead. “Ik ben een Deadhead”, zegt hij, “maar ik hou van alle muziek. Michael Jackson was de beste. Je weet pas hoe goed iemand was wanneer hij er niet meer is.” Ook Migo is opgeroeid met Michael Jackson, zegt hij. “Toen ik klein was, keek ik op televisie naar de tekenfilms van The Jackson 5. Later, op de middelbare school, waren alle meisjes gek op Michael. Als je zijn platen niet had, telde je niet mee.”Albert, die om de drie woorden dude (‘kerel’) zegt, is hier vooral om mensen te kijken. “Je moet maar eens rondkijken wat er hier allemaal rondloopt. En wat een mooie vrouwen. No shit, dude.” Net op dat moment komt er een man voorbijgewandeld die tot in de perfectie verkleed is als Jack Sparrow, Johnny Depps personage uit de kaskraker Pirates of the Caribbean. Ook Spider-Man, Marilyn Monroe en een onvermijdelijke Elvis geven acte de présence. “Only in LA, dude”, zegt Albert Migo.

Afpersing en complot

Geraldine Hughes leurt voor het Chinese Theater met haar boek Redemption - The Truth behind the Michael Jackson Child Molestation Allegations. Het boek, dat verscheen in 2004, gaat over de eerste pedofiliezaak tegen Michael Jackson in 1993. Hughes was toen juridisch medewerkster van Barry Rothman, de advocaat van tandarts Evan Chandler, de vader van het toen dertienjarige vermeende slachtoffer Jordan. De zaak, die eindigde met een minnelijke schikking van 15,6 miljoen euro, was een doelbewuste poging tot afpersing, betoogt ze. “Ik heb van dichtbij gezien hoe ze Michael in de val hebben proberen te lokken. De tandarts wilde geld om een film te maken. Ze zeiden niet tegen Michael: ‘Jij hebt mijn zoon misbruikt’, maar: ‘Als jij ons geen twintig miljoen geeft, zullen wij je ruïneren.’ Michael wilde hen dat geld niet geven en zij deden exact wat ze aangekondigd hebben. Ze hebben zijn reputatie verwoest.” Ook Hughes - het mag nooit verrassen in LA - heeft filmplannen met haar boek. “Ik ben al twee jaar op zoek naar een budget voor mijn script. Ik werk nu samen met Sophia Stewart, de vrouw die The Matrix heeft geschreven. (De scenariocredits voor The Matrix staan op naam van regisseurs Larry en Andy Wachowski. Stewart verloor in 2003 een rechtszaak waarin ze claimde dat de Wachowski’s hun idee gestolen hadden uit haar kortverhaal The Third Eye, TV) Michaels vader steunt me ook. Maar in deze stad is men niet van plan om eender wat te doen dat Michael in een goed daglicht stelt.”Hughes raakt in gesprek met Queen on the Scene, een in Los Angeles beruchte dakloze dame wier gave om onbereikbare beroemdheden te ontmoeten gedocumenteerd wordt op de showbizzwebsite TMZ, die vorige week de primeur van Michael Jacksons overlijden bracht. Queen on the Scene claimt dat ze bij Jackson was tijdens zijn laatste dagen. Zij zegt dat ze de contacten heeft om Hughes aan financiering te helpen: “Ik kan het aan Stevie Wonder of Oprah vragen. Die hebben geld.” “Nee, Oprah wil ons niks geven”, repliceert Hughes. “Maar Stevie is geïnteresseerd. Die hebben we al gesproken.” Haar boek verscheen in 2004, tijdens de tweede pedofiliezaak tegen Jackson. “Die eerste keer was afpersing, de tweede keer was een complot”, zegt ze. “Als Michael ook maar één kind misbruikt had, was hij niet als een vrij man uit die rechtbank gewandeld. Maar de aanklager die hem de eerste keer moest laten gaan omdat de zaak buiten de rechtbank geregeld werd, wilde wraak. Die had de eerste keer een modderfiguur geslagen en wilde alsnog bewijzen dat hij gelijk had gehad.”Hughes geeft haar boek cadeau aan Queen on the Scene, die van de weeromstuit in tranen uitbarst en Hughes snikkend en gebeden prevelend om de hals valt. Of ze Michael ooit daadwerkelijk ontmoet heeft, is een vraagteken. Queen antwoordt nauwelijks samenhangend op vragen. Mogelijk is ze niet bij haar volle verstand. Misschien heeft ze drugs gebruikt. Ze wordt op de voet gevolgd door een zwijgende jongeman met een videocamera. “Voor mijn realityshow”, zegt ze. Wordt vervolgd op TMZ.

Uitgenodigd naar Neverland

Voor de familieresidentie van de Jacksons in Encino is het een drukte van belang, hoewel het niet zo'n volkstoeloop is als voor het Chinese Theater. Ook hier: een geïmproviseerde gedenkplaats. Belangstellenden kunnen de woning alleen te voet naderen, want de politie heeft de hele straat afgezet.Voor de poort staat Donna Green (44) hete tranen te huilen. Ze komt uit Las Vegas en is de voorzitster van één van Jacksons fanclubs. Donna, kort van stuk en met zware aangezette eyeliner, werkt in The Mirage, één van de grote casino's in Las Vegas. “Ik zou net aan mijn shift beginnen toen men mij vertelde dat Michael dood was”, zegt ze. “Ik ben compleet ingestort. Ze hebben me naar huis moeten brengen. Toen heb ik meteen besloten om hierheen te komen met mijn kinderen. We zijn vrijdag naar hier gereden vanuit Vegas.”In tegenstelling tot zowat alle aanwezigen kende Donna Michael Jackson persoonlijk. “Ik ben begin jaren negentig met mijn fanclub begonnen. Niet zo lang daarna kreeg ik telefoon van Michael. Hij zei: ‘Ik apprecieer wat je doet. Ik wil dat je met je familie naar Neverland komt.’ Daarna ben ik er acht of negen keer geweest. Dat was magisch, de beste herinnering van mijn leven.”Toen Jackson vorig jaar een tijd in Las Vegas woonde, zag Donna hem een paar keer per week. “We stonden steeds met een handvol fans voor zijn huis te wachten. Hij nam altijd de tijd om met ons te praten, soms wel een halfuur. Hij was zó lief en normaal. Ik wou dat mensen dat over hem geweten hadden. Hij was lang niet zo raar als veel mensen denken.”Donna’s dochter Heather Green (24) was een klein meisjes toen ze mee naar Jacksons privépretpark Neverland mocht. Zij herinnert het zich nog levendig. “De draaimolens en het reuzenrad waren het beste”, zegt ze. “Je mocht zo er lang op blijven zitten als je wilde. Je kreeg ook zoveel gratis frisdrank en snoep als je wilde. Het personeel had geen toelating om nee te zeggen.” Donna: “Na alles wat er gebeurd is, wilde Michael niet meer terug naar Neverland. En hoewel dat ooit mijn favoriete plek was, wil ik er zelf ook niet meer naartoe. Als Michael dat zo aanvoelt, dan doe ik dat ook.” Donna kijkt om zich heen. “Als Michael nu naar beneden kijkt, zal hij gelukkig zijn dat iedereen zo om hem geeft. Maar tegelijkertijd is het ironisch: waar waren al die mensen toen hij naar de rechtbank moest?”

Klein Disneyland

Neverland ligt ruim twee uur rijden ten noorden van Los Angeles. Het elf vierkante kilometer grote landgoed ligt net buiten het centrum van Los Olivos, een dorpje dat leeft van de landbouw en de wijnproeverij. De vlag in het midden van de hoofdstraat hangt halfstok. Een volkstoeloop zoals in de stad is het hier niet, maar een paar tientallen mensen hebben zich verzameld voor de poorten van de Neverland Ranch. De naam hangt er nog, maar het landgoed heet nu officieel de Sycamore Valley Ranch.Jackson, die bij zijn overlijden naar schatting 283,7 miljoen euro schulden had, was niet langer eigenaar van het landgoed. Dat is nu de vastgoedfirma Colonial Capital. De kermisattracties, het reuzenrad en de achtbaan zijn er niet meer, net als Jaksons privézoo, met als beroemdste inwoner de chimpansee Bubbles. In de jaren negentig stelde Michael Jackson hier 150 mensen tewerk. Neverland kostte hem toen 10 miljoen dollar per jaar, wat niet weinig bijdroeg aan zijn financiële ondergang.Dat Jackson hier al een tijd niet meer woonde, hindert niet, zegt Sherry Branson (47) die hier vanuit Los Angeles naartoe is gekomen en van plan is om haar Jacksonbedevaart te combineren met een middag wijn proeven. “Dit is waar hij heel lang geleefd heeft. Dit was zijn droom. Mensen zullen hem voor altijd met Neverland identificeren.”Michelle Pineda (33) uit Santa Maria, een uur westwaarts langs de kust, staat druk foto’s te nemen. Ze heeft artikels geknipt uit alle kranten waar ze de hand op kon leggen en is van plan om een groot plakboek aan te leggen. Michelle zegt dat ze Jacksons dood donderdag vernam via een sms van haar broer. “Ik kon het eerst niet geloven. Ik voelde me verpletterd. Ik ben echt even moeten gaan zitten.” Op de avondschool waar ze aan een universitair diploma werkt, kon ze zich donderdag niet concentreren, zegt ze. “Normaal ben ik heel actief in de klas, maar deze keer zat ik er verstomd bij. De les ging over geluk, maar ik was verre van gelukkig.”Michelle was in 2005 te gast in Neverland met haar dochter Savannah, die toen zes was. Ze waren samen met honderden anderen uitgenodigd als morele steun voor Michael Jackson, die toen de uitspraak in zijn pedofilieproces afwachtte. “Het was een klein Disneyland”, zegt ze. Savannah knikt driftig.Iets verderop zit Michelles man Dave, een amateurrapper die van de gelegenheid gebruikmaakt om zijn nummers aan de aanwezige journalisten te laten horen. “Michelle zit al dagen voor de televisie om alles over Michael op te nemen”, knipoogt hij wanneer zijn vrouw even buiten gehoorsafstand is. “Ik zou hier zelf niet naartoe gekomen zijn. Ik ben niet zo'n idolenaanbidder. Maar goed, voor Michael Jackson heb ik het wel over. Hij was de beste, dat moet je toegeven. Zo krijgen we er nooit meer één.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234