Donderdag 18/08/2022

Met Circus Boonen op tournee door Alpenland

Hoe groot ben je als renner als je voor een driedaagse oefenstage in de Alpen het gros van de nationale en internationale pers achter je gat krijgt? 'Zonder Boonen zou mijn ploeg niet meer bestaan', antwoordt Patrick Lefevere, ploegmanager van QuickStep-Innergetic.

Door Kurt Boes

Albertville l Tom Boonen is zo'n fenomeen dat zelfs de Duitse nationale zender ZDF overkomt om de mening van een Vlaamse wielerkampioen over het WK voetbal te horen.

Albertville, donderdagochtend 10.05 uur. Tom Boonen betreedt de in zon badende binnenkoer van hotel Le Roma. De prut zit nog in zijn ogen, die knipperen door het felle licht. Vermoeid van de verre reis kan hij nochtans niet zijn. De wereldkampioen en zijn gezelschap zijn tenslotte met 500 km/u rechtstreeks met een privévliegtuigje overgevlogen naar de plaatselijke regionale luchthaven. Fotografen springen recht, cameraploegen ook. Iedereen krijgt een vriendelijke 'goeiemorgen' en een stevige handdruk.

Of hij even aan de rand van het zwembad wil zitten? De interviewer van ZDF krijgt als eerste de kans om zijn vragen af te vuren. Fotografen lopen elkaar voor de voeten voor dat ene plaatje. Of Tom even mee wil richting tuin? VRT Televisie heeft een item gepland in het avondjournaal. Of hij ook even een stand-up wil doen voor Tour 2006 voor Karl Vannieuwkerke?

Of hij misschien ook even wil poseren met zijn fiets voor de fotografen met de bergen op de achtergrond? Samen met nieuwkomer in de ploeg José Rujano, dertig centimeter kleiner. Misschien is het wel leuk als Tom de Venezolaan even oppakt? En in de armen neemt als een baby? De wereldkampioen doet het allemaal. Met de glimlach. Hij beseft dat dit nu eenmaal part of the job is.

"Maar", zo zou Lefevere later op de dag zeggen, "soms vindt hij het ook best wel vervelend. Vanmiddag op de top van die col zat hij totaal à bloc en dan staat er wéér een camera op zijn neus gericht. Op zo'n moment draait hij het hoofd weg."

10.30 uur. Het ochtendlijke persmoment is afgelopen. Tijd voor een eerste training. Vlak, door de vallei, zo klonk het. Een tiental wielertoeristen kruipt gretig in het wiel van de QuickStepgarde. Vijftien kilometer verder, na ongeveer een halfuur, moeten de eersten lossen. Totaal verzuurd, tong tussen de spaken, hartslag ver in het rood.

Twintig minuten later draait het groepje de Col du Frêne op. Boonen en co. moeten 600 meter hoogte overwinnen over een afstand van 7 kilometer. Hoe zo vlak? De eerste haarspeldbocht is er meteen te veel aan voor nog een paar moedige amateurs. De rest trekt rustig door. De hele persmeute in het spoor. Soms steekt een wagen met fotograaf of cameraman de karavaan voorbij. Voor weer dat ene leuke plaatje. Ook André Meganck op de motor met cameraman wijkt geen minuut van de zijde van Boonen.

Inwoners van dorpjes als Grésy-sur-Isère en Ecole beseffen niet goed wat er gebeurt. Mémé en pépé zitten op een bankje in de zon, kwestie van de bloeddoorstroming wat op gang te krijgen. "Dis, est-ce que c'était le champion du monde, quoi?"

Na goed 120 kilometer zit het tochtje erop. Douchen, wat nazorg, eten en dan is het weer tijd voor de pers. Opvallend trouwens - of is het toeval? - dat verschillende buitenlandse media jonge, vrouwelijke journalisten richting Albertville hebben gestuurd. Een Zwitserse nieuwszender had zelfs zijn eigenste Swiss Miss (in niets te vergelijken overigens met het hoofdpersonage, een gorilla, uit de gelijknamige Laurel & Hardyfilm) uitgestuurd. Ook de jongedame van Le journal du Dimanche is zeker niet de minst bevallige van de redactie.

"Neen, ik heb het niet moeilijk met al die aandacht", verrast Boonen enigszins. "Ik heb soms de indruk dat vooral de anderen het er lastiger mee hebben. Ik zit in een stadium dat ik blijkbaar voor niemand nog goed kan doen. Onlangs stond er zelfs een lezersbrief in een krant waarin een moeder verontwaardigd stelde dat ik niet gestopt was om een handtekening te geven aan haar twaalfjarig zoontje. Maar ze vergeten dan dat ik net daarvoor wel voor veertig andere moeders met kind gestopt ben voor een foto of een handtekening."

"Ik zou eerlijk gezegd niets liever doen dan elke keer stoppen maar dat is nu eenmaal niet mogelijk. Anders kom ik nooit op tijd aan de start. En bovendien, als ik dan stop voor een moeder of een klein manneke worden die weggeduwd door een of andere ambetante dikzak. (Op zijn plat Balens) 'Hey Boene, tekent mijne trui es'."

Patrick Lefevere heeft het nooit eerder meegemaakt. Niet met Johan Museeuw in Vlaanderen, niet met de hyperpopulaire Richard Virenque in Frankrijk, niet met olympisch kampioen Paolo Bettini in Italië. "En om heel eerlijk te zijn had ik jullie, Vlaamse journalisten, hier ook niet verwacht. We hebben vorige week nog maar een persmoment georganiseerd. Vandaag was eigenlijk voor de buitenlandse pers bedoeld, maar nu staan jullie hier weer. Nu ja, zolang de paparazzi maar niet voor zijn deur liggen."

Intussen probeert QuickStep-Innergetic de hele heisa te kanaliseren. Boonens verhuizing naar Monaco houdt het wielergekke Vlaanderen op afstand. Sporadische, georganiseerde persontmoetingen moeten de honger van journalisten stillen. "Alessandro (Tegner, de perschef, KB) doet een schitterende job", zegt Boonen. "Vandaag mag dan al een helse dag zijn, maar nu ben ik wel weer voor weken van jullie verlost."

Maar, om even een open deur in te trappen, 'Circus Boonen' brengt natuurlijk een aardige stuiver op. Zeker de renner maar ook ploeg en sponsors worden niet bepaald armer van de kunsten van de wereldkampioen. De merchandising rond Boonen bereikt ongekende hoogtes, zijn publicitaire return is intussen nauwelijks nog te schatten.

Lefevere geeft grif toe dat QuickStep-Innergetic staat of valt met Boonen. "Hij is stilaan onmisbaar. Zelfs in die mate dat als hij niet had bijgetekend tot 2008 ik de ploeg gewoon een jaar eerder zou hebben opgeheven. Tom is zo belangrijk dat ik zelfs bereid ben om met hem als enige vedette in de ploeg verder te gaan. Deze hele stage is op uitnodiging van en betaald door de regio Rhône-Alpes. En dat enkel maar om Tom enkele dagen hier te hebben. Hij is momenteel zonder meer de grootste ster van België."

Opvallend

- of toeval? - dat verschillende buitenlandse media jonge, vrouwelijke journalisten richting Albertville hebben gestuurd

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234