Donderdag 06/10/2022

Moeten er nog Kanye's zijn?

Kanye West, die vanavond in Brussel speelt, staat deze week met vriendin Kim Kardashian in adamskostuum op de voorpagina van het Franse tijdschrift L'Officiel Hommes. Niets nieuws onder de zon: al jaren zet Kanye zichzelf in zijn blootje. Zijn opmerkelijkste gedaantes brengen we hier voor het voetlicht.

Lyrische naaktloper

Wat als... Kanye West af en toe zijn mond zou houden? Het zou allicht de saaiste sketch opleveren in het humoristische programma op 2BE. De hiphopper/producer dankt zijn reputatie immers mede aan grootspraak, zelfmedelijden, bloedeerlijke bekentenissen en sensationele soundbites. Een gulle blik in zijn eigenaardige psyche krijg je via Wests persoonlijke tweets of interviews, maar ook met zijn exhibitionistische lyrics. Zo werd 808s & Heartbreak opgehangen aan de plotse dood van zijn moeder en een afgebroken verloving, terwijl de rest van zijn oeuvre leest als een intiem dagboek (Graduation), een CAT-scan van zijn geschifte droomwereld (My Beautiful Dark Twisted Fantasy) of politiek manifest (Late Registration, The College Dropout). Daarbij zet West zichzelf afwisselend voor schut ("I'm an asshole") én op een piëdestal ("but you can kiss my asshole"). Die schizofrenie legde West zo uit: "Ik wil alles zijn voor iedereen."

Snuggere soundwizard

Kanye's platen klinken gesofisticeerd, hypermodern en tonen een sterk begrip van de muziekgeschiedenis. De 21 Grammy's op zijn schouw treden die omschrijving bij - geen artiest deed het ooit beter dan hij. Zonder blikken of blozen vergelijkt West zich dan ook met iconen als Elvis, Michael Jackson, John Lennon en Kurt Cobain. Het cultuurblad The Atlantic ridderde hem zelfs de "Amerikaanse Mozart". En een van de hoge piefen bij zijn label Roc-A-Fella noemde Kanye "een voyeur en een briljante waaghals". West is inderdaad een durfal: een speelvogel die voortdurend spiekt bij anderen, maar samples en inspiraties genereus vermeldt en moedig de grenzen van de hiphop verlegt. AutoTune verhief hij zelfs tot noodzakelijk instrument op 808 & Heartbreak. Behalve virtuoos en controlefreak blijkt West ook een workaholic in de studio. "Krijg je wel genoeg slaap?", vroeg iemand hem eens. Kanye's legendarische antwoord: "Ik kán niet slapen... Mijn volk heeft nieuwe muziek nodig."

Egocentrische ezel

"He's a jackass." President Barack Obama maakte in 2009 weinig woorden vuil aan Kanye West. Hoe het ooit zover kon komen? Vroeg of laat moést het geluk wel eens keren voor the nigga y'all love to hate, zoals de hiphopper zichzelf noemt.

Dat Kanye's calimerocomplex steevast de kop opsteekt tijdens awardshows, was al langer bekend. "Is het omdat ik zwart ben?", jeremieerde hij zelfs eens toen een andere artiest met het gegeerde beeldje aan de haal ging. Op 13 september 2009 leidde zijn aanstellerij helaas tot een debacle. Toen onderbrak West de frêle countryster Taylor Swift tijdens haar dankwoord en schoof Beyoncé naar voren als ware winnares. In twee gehakkelde zinnen sloeg de hofnar van de hiphop zijn bloeiende carrière kreupel. Een maandenlange boetedoening moest de schade inperken, tot bij Jay Leno toe, die als vernederende biechtvader vroeg: "Zou je overleden moeder zich schamen over je gedrag, Kanye?" Pijnlijke televisie. Een paar weken later toonde West zich alweer minder berouwvol op Twitter. "Het ging nooit om zelfzucht. Ik zou alles riskeren om mijn waarheid te verkondigen."

Megalomane messias

In een aflevering van VH1 Storytellers zegt de narcistische hiphopper: "De grootste smart in mijn leven is dat ik mezelf nooit live zal zien optreden." De overtreffende trap van neurotische zelfverheerlijking bereikte Kanye echter in 2006. Op de cover van Rolling Stone poseerde hij bloedserieus als messias, inclusief doornenkroon. In het bijhorende interview beweerde West dan weer dat hij in een moderne versie van de Bijbel zonder twijfel een rol zou spelen. In de clip bij 'Power' draafde West dan weer op als god.

Daarmee kijkt de ster niet op van een verrijzenis of twee: in 2002 ontsnapte Kanye op het nippertje aan de dood na een zwaar verkeersongeval. In zijn ziekenbed schreef hij zijn doorbraakhit 'Through the Wire'. "De dood", beweerde hij later, "is het beste wat een rapper kan overkomen. Maar bijna sterven is ook niet slecht." Na het Taylor Swift-incident verrees hij opnieuw, door een succesvolle comebackplaat en een straffe collaboratie met Jay-Z op Watch the Throne. From hero to zero to hero.

Politieke beeldenstormer

Kanye's vader was ooit Black Panther, maar zelf is de rapper een militant op satijnen pantoffels. Iemand die zich vergelijkt met de protesterende student op het Tienanmenplein, maar erbij meldt: "Alleen sta ik voor de tanks van de sociale media." Toegegeven: Kanye is inderdaad kanonnenvoer voor het journaille door zijn politieke overtuigingen. Maar dat ligt vooral aan zijn uitzinnige statements. Tijdens een live uitgezonden benefiet voor Katrina-slachtoffers in 2008 improviseerde West bijvoorbeeld dat "George Bush niet geeft om zwarte mensen". Dubya zou later in zijn memoires bekennen dat die stunt een all time low was in zijn presidentscarrière. In diezelfde uitzending wees West ook de nieuwsmedia terecht: "Als je een zwarte familie ziet, zegt het bericht dat ze plunderen. Zie je een blanke familie, dan zoeken ze naar voedsel."

Schimmiger was Wests complottheorie over aids in de song 'Heard 'Em Say': volgens de rapper ontwikkelde de Amerikaanse regering "zélf het virus, net als crack, om de zwarte gemeenschap uit te dunnen". Zijn politieke visies scheren rakelings langs de psychose, maar toch betekende West ook veel voor de emancipatie van de hiphop. De laatste jaren stond hij op de barricades tegen homofobie en volgden rappers zijn voorbeeld.

Flamboyant fatje

Wests liefde voor mode is geen geheim. Op en naast het podium draagt hij graag flamboyante outfits. Jay-Z herinnert zich ook haarscherp hoe West in de kantoren van zijn platenlabel Roc-A-Fella aankondigde rapper te worden. In schoenen van Gucci en een roze polo stak Kanye bleek en blank af tegen zijn labelgenoten. In 'Devil in a New Dress' dweept West met die averechtse stijl: "That's Dior Homme, not Dior, homie." Hij noemde zich ook de Louis Vuitton Don, om zich te distantiëren van de pimps en hustlers die de hiphopwereld bevolken.

Na het Taylor Swift-incident in 2009 vluchtte West overigens ook naar Rome om voor het modehuis Fendi te werken. En onlangs zat hij op de eerste rij bij een modeshow van Raf Simons. Binnenkort zou West naar verluidt ook ontwerpen maken voor het Franse label A.P.C. Tot dusver is zijn modeverhaal echter geen eclatant succes: Wests eerste collectie werd haast unaniem afgekraakt.

Kanye West speelt vanavond in Vorst Nationaal, Brussel. Een introductie tot Kanye West vind je vandaag op de Spotify-app van De Morgen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234