Donderdag 06/10/2022

Naar India zonder paprika

Nieuws uit de luchtvaartsector, ook dat belandt af en toe op mijn bureau. Deze keer in een aangename gedaante, want groot nieuws zou ons onthuld worden bij een Indisch getinte lunch in Knokke, in Le Coup Vert. Gastheer Christian Souvereyns is de zoon van zijn beroemdere vader en runt tegenover de kerk van Het Zoute een goed draaiende traiteurszaak met restaurant.

Het Groot Nieuws is dat de Indische maatschappij Jet Airways, een topcarrier, besloten heeft om van Brussel haar Europese hub te maken. Concreet betekent het dat we vanaf 5 augustus voor het eerst rechtstreeks van Brussel naar India zullen kunnen vliegen. In de andere richting gaat de vlucht verder naar de Verenigde Staten en Canada. Salesmanager Bernard Guisset kwam op het idee om het nieuws in Knokke te verspreiden. "Hier zit in de zomer ons potentieel publiek", denkt hij. Dat zijn in de eerste plaats Indische diamantairs, die voortaan zonder tussenstop en met groot comfort naar Bombay of Delhi kunnen vliegen. "Maar ook toeristen", zegt Guisset.

De maatschappij biedt een zeer goede service aan boord. In economy heb je bijvoorbeeld keuze uit vier menu's en zijn de zetels zeer comfortabel. In first class heb je een heuse slaapkamer, afgesloten met deurtjes, en in businessclass gaat de stoel helemaal plat en krijg je je eigen pyjama.

"Voor de bereiding van de Indische gerechten aan boord vanuit Brussel zijn we nog testen aan het doen met Londense restaurants", zegt Guisset. Roger Souvereyns, die erbij is komen zitten, pikt onmiddellijk in: "Wilt u er dan alstublieft op toezien dat er geen rauwe paprika in zit? Ik haat het, ik verteer het niet en overal stoppen ze het in." Souvereyns heeft gelijk: haast in elke maaltijd die je in de lucht krijgt voorgeschoteld zorgen stukjes rode paprika of rauwe komkommer voor wat kleur en beet, terwijl, zo zegt hij, twee op de drie mensen er last van hebben. Bij zoon Christian was er gelukkig geen rauwe paprika te bespeuren. Wel een lekkere, licht exotische keuken. Ter ere van de komst van Jet Airways naar Brussel geeft de chef zijn keuken de hele zomer een exotisch tintje. En zijn klanten maken kans op een ticket naar Bombay of New York.

Kan het niet wat schoner in de lucht?

Nog meer nieuws uit de lucht, zij het van een heel andere orde. In Engeland is de milieuactiegroep Plane Stupid bijzonder actief. Gesticht door een student van 21 doet de groep kleine guerrilla-acties op luchthavens, aan gebouwen van luchtvaartmaatschappijen en op bijeenkomsten van luchtvaart-CEO's. "Liefst 160.000 mensen sterven volgens de Wereldgezondheidsorganisatie elk jaar door klimaatverandering, de luchtvaart speelt daarin een belangrijke rol", klagen ze aan.

Plane Stupid is vooral boos op de overheid, omdat die "de grootste CO2-vervuiler" subsidies geeft, zodat er vluchten voor een prikje kunnen worden aangeboden, en ze tegelijk alternatieven, zoals de trein, duurder maakt. De actievoerders hanteren tactieken die bekend zijn van andere milieugroepen. Ze klimmen over de afsluiting van een luchthaven en posteren zich geketend op een startbaan. Of ze sluiten zichzelf met fietssloten op in het sas van een gebouw van British Airways.

"We richten onze pijlen niet zozeer op de consument", zegt een woordvoerder, "maar het is natuurlijk meegenomen dat die zich ook bewust wordt van de toestand." Volgens een peiling die in mei gebeurde, zou in Groot- Brittannië al 47 procent van de bevolking zijn korte vluchten hebben teruggeschroefd, uit bezorgdheid voor het milieu. Citytrips van minder dan 500 kilometer zijn best te doen met andere vervoermiddelen, zoals trein, bus of ferry, vindt Plane Stupid. En als je dan toch vliegt, doe het dan met een maatschappij die rekening houdt met het milieu.

De baas van EasyJet was zo slim om de protesteerders te woord te staan. "Jullie gaan bij de verkeerde actie voeren", zei Andrew Harrison. "Ga bij Alitalia of British Airways, die vliegen met oude kisten. Wij zijn de efficiëntste maatschappij van het Verenigd Koninkrijk. We vliegen met moderne toestellen en stoten 30 percent minder uit." Kop-van-jut is Ryanair, die met zijn belachelijk lage tarieven nieuwe markten aanboort en weinig oren heeft naar milieuargumenten.

Het is in volle vakantieperiode een onderwerp dat leeft. "Kunnen ze niet vliegen op biogas?", vroeg een vriend zich luidop af. Ik moest denken aan modeontwerpster Katharine Hamnett, die ooit een lans brak voor energie uit koeienvlaaien. Ik zie het al voor me: 'Fly Green, Fly Air Cow.'

Toen werd het stil aan St.-Jacobs

Ondertussen zijn de Gentse Feesten begonnen. Eigenlijk gingen die vorige maandag al van start met de Tour de France, die in mijn buurt passeerde (het was een opsteker te horen dat ook semiprofrenners afzien met dat nijdig hellingske, dat mij telkens wacht als ik thuis kom).

Dinsdag was de vooravond van de Vlaamse feestdag en dat werd in Gent niet met Will Tura gevierd, maar met een gevoelige muziek- en filmavond aan Sint-Jacobs ter herinnering aan de vele Spaanse, vooral Baskische kinderen die in Gent werden opgevangen tijdens de Burgeroorlog. Het pleintje werd stil van de zwart-witfoto's en de onuitgegeven filmbeelden die Fabio Wuytack op groot scherm bracht, terwijl muzikant en stadscomponist Dick van der Harst zijn koor en orkest dirigeerde. Het was voor de gelegenheid versterkt met een Baskische zangeres en musicoloog. Mij intrigeerden twee Baskische txalaprtaspelers, die met zware stokken ritmische klanken uit een paar planken toverden (het instrument zou ontstaan zijn als een soort boodschapper voor de landbouwers. 'Klop,klop, het eten is klaar!').

Het project Vlernica was het hoogtepunt, maar niet het eindpunt van de herdenking van het feit dat zeventig jaar geleden de vluchtelingen hier terecht kwamen. Er is het boek Los niños de la guerra, uitgegeven bij Epo. Er is de openluchtvoorstelling Spaans krijt, waarin acteur Daan Hugaert in de huid kruipt van een Spaans vluchtelingenkind en de bezoekers rondleidt door Gent. De wandeling eindigt bij de tentoonstelling Los niños de la guerra - kinderen van de Spaanse Burgeroorlog, die loopt tot 27 juli in Ons Huis aan de Vrijdagmarkt. In het jongste nummer van Brood en Rozen, het tijdschrift van de sociale beweging, zijn ook nooit gepubliceerde foto's te zien die gemaakt zijn door de Oostendse journalist Corman, onder meer een uniek beeld van de brandende kerk in Guernica. Het was goed om daar aan de vooravond van het tiendaags kampioenschap pinten-drinken-op-muziek aan te worden herinnerd.

Zo zong de jonge Nina Simone

'My baby don't care for shows/ my baby don't care for clothes', zingt Nina Simone, maar ontwerpster Annemie Verbeke geeft wel om kleren, én om Nina Simone. Haar wintercollectie 07/08 kreeg de titel 'I'm just human' en is een eerbetoon aan het vroege werk van de zwarte zangeres. Ze bewondert haar, zegt ze, om "haar talent als vocaliste en als keyboardmuzikante, waarmee ze verschillende muziekwerelden kan bespelen, van klassiek via soul, gospel, folk, spiritual tot jazz."

Bij het onvermijdelijke koopjesrondje langs mijn vaste boetieks vertelde de mevrouw van Suite me dat de volgende collectie van Annemie Verbeke alweer beter zal zijn dan de vorige. Enkele dagen later landt de wintercatalogus in mijn postbakje en ik begin prompt mentaal te shoppen, een goed teken. Een van de sterke punten van Annemies kleren is dat ze niet gauw gedateerd zijn. "Ik vind het een ondraaglijke gedachte dat je kleren na één seizoen plots niet meer mooi zou vinden", zegt ze. Ze is, vervolgt ze in haar wintercatalogus, gefascineerd door mensen, niet door hun uiterlijke schoonheid, maar door wat ze uitstralen. "In elke collectie zit een rode draad, een inspiratie die ik put uit een persoonlijkheid uit de filosofische, de muziek-, sport- of kunstwereld." Nina Simone dus, deze keer.

De steeds groeiende groep van Verbekefans zal zich te goed kunnen doen aan onder andere bronskleurig leder, stoffen die er uitzien als dierenhuid maar het niet zijn, kasjmier en tweed voor oversized cardigans en knielange jurken. 'My baby just cares, for me.' Maar liefst toch mooi gekleed.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234