Vrijdag 30/09/2022

'Niets zo rustgevend als vogelen'

Duizenden Belgen haalden verrekijker en zaadbollen boven voor het Grote Vogeltelweekend van Natuurpunt. Maar echte vogelaars gaan vandaag gewoon door met spechten spotten en spreeuwen tellen. 'Als ik een distelvink zijn buikje zie vullen, vloeien al mijn zorgen weg.'

Het is al zijn veertiende Vogeltelweekend. En na veertien jaar denkt Geert Vanhulle (56) de code eindelijk gekraakt te hebben. "Gepelde zonnebloempitten", zegt de tandarts uit Beernem met enige trots in de stem. "De vogels zijn er gek op. Pindanoten, strooivoer, pindakaas: alles heb ik uitgeprobeerd. Maar niets werkt zo goed als gepelde zonnebloempitten." Terwijl andere spotters klagen dat de regen de vogels de bomen injaagt, is zijn tuin één en al getsjilp en gefladder. Vanhulle en zijn telformulier kunnen de stand amper bijhouden. 35 groenlingen, 27 vinken, 9 merels. "In het begin is het veel turen met de verrekijker, om veerpatronen uit elkaar te houden. Nu herken ik de soorten van ver."

Het tellen gebeurt gewoon in de woonkamer: knieën op de zitbank, neus tegen het raam. Telescoop binnen handbereik. "Buiten jaag je de vogels weg en binnen is lekker comfortabel."

Dat Natuurpunt jaarlijks iedereen oproept om mee vogels te tellen vindt hij fantastisch. Al was het maar om mensen alert te maken op het kwetsbare vogel- en natuurbestand in België. Maar echt vogelen, zo benadrukt hij, is toch nog iets anders.

Zelf gaat er geen dag voorbij of Vanhulle is in de weer met voederbollen en nestkastjes. Een erfenis van zijn grootvader, die hem van jongs af aan meetroonde naar polder en volière. "Als ik me voorstel als vogelaar, kijken mensen soms raar op. Maar ik zou ze niet meer kunnen missen, 'mijn' vogels. Geen beter stressmedicijn: een half uur gadeslaan hoe ze hun buikjes vullen, en al mijn zorgen vloeien weg. Bovendien ben je met iets wezenlijks bezig: dieren helpen overleven in de winter." Of het dan niet gaat vervelen, zo uren naar wat gefladder turen? Vanhulle schudt heftig het hoofd. "Het is net fascinerend. Hun gedrag, hun geluidjes. Roodborstjes die elkaar te lijf gaan, duiven die hun ei op amper drie twijgjes proberen leggen. Een kosmos in het klein. Laatst vond ik in een nestkastje zelfs twee vrouwenmerels én één mannetje: een ménage à trois."

Negentig kilo voer

Ook Machteld Kaesemans (73) uit Zedelgem is verzot op vogels. Fulltime vogelspotter zelfs, sinds haar pensioen. Elke dag trekt ze stevige schoenen aan voor een uitgebreide wandeltocht naar nabijgelegen polders. "Véél interessanter dan heel de dag televisie kijken of in tearooms hangen, zoals veel leeftijdsgenoten doen. Bovendien houdt spreeuwen en winterkoninkjes herkennen je geest veel scherper en alerter", zegt ze, terwijl ze een bandrecorder met vogelgezang bovenhaalt. Studeermateriaal, zo blijkt. "Ik heb nog wat moeite om het juiste geluid altijd bij de juiste soort te plaatsen. Ik vrees dat ik er te laat mee begonnen ben. Er zijn er die er vanaf hun zeven al mee starten."

Bij haar begon het twintig jaar geleden, toen haar man haar een verrekijkertje cadeau deed. "Ik sukkelde met de gezondheid, had meer nood aan buitenlucht. En de tijd gaat sneller voorbij als je naar iets kan kijken."

Intussen is Kaesemans aangesloten bij Vogelwerkgroep Mergus en werkt ze mee aan een gespecialiseerd tijdschrift. Jaarlijks strooit ze 90 kilo aan vogelvoer in de tuin. Haar echtgenoot heeft zijn bureau moeten afstaan. "Van hieruit heb ik het beste zicht op de tuin. Ik kan weinig mooiere dingen bedenken dan een vogel die in volle broedtijd een ander kostuum krijgt." Maar het allerfijnst, zegt ze, is het spotten van een zeldzaam exemplaar. "Niet zo heel lang geleden heb ik een kleine klapekster gevonden. Die laat zich bijna nooit zien in deze contreien. Dat was een geweldige kick. Gerommel in je buik, haren recht omhoog. Hetzelfde gevoel als bij een orgasme. Of beter: bijna hetzelfde gevoel."

Geen rare vogel meer

Machteld Kaesemans probeert jonge mensen warm te maken voor het spotten. "Ik merk dat het populairder wordt. Met al die berichten over de klimaatverandering hebben mensen meer aandacht voor de natuur. Vroeger was ik een rare vogel, vandaag een hippe."

Vanhulles 23-jarige dochter Rieneke is alvast besmet met het vogelvirus. Roodborstjes en zwartmezen kijken is hier uitgegroeid tot een familieactiviteit. Geregeld trekken vader Geert en dochter erop uit, of nemen ze samen plaats voor het raam aan de tuin. De distelvink met de Belgische driekleur is hun favoriet, van de "agressievere" halsbandparkiet moeten ze stiekem weinig weten. "Wat mijn echtgenote van onze hobby denkt? Die mort er niet over. Ze vindt het vooral geweldig dat ik zo vaak de vensterruiten aan de tuin schoonmaak."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234