Zaterdag 13/08/2022

Noodzakelijk kwaad

Politiek en muziek, het is een huwelijk dat even vaak klinkt als klettert. Op Election Special slaagt Ry Cooder er evenwel in om woede met spelplezier te rijmen. De gitaarvirtuoos spuwt zijn gal over de aankomende verkiezingen in Amerika.

Election Special van Ry Cooder is verschenen bij Nonesuch

Waar zijn alle helden heen? Terwijl de wereld in een neerwaarts-rechtse spiraal de dieperik opzoekt, blijft het angstvallig stil bij de troubadours van vandaag. Goed, Neil Young en Bruce Springsteen durfden in de laatste jaren wel eens uit te halen naar het regime van George W. Bush. Of de witteboordcriminaliteit van Wall Street over de hekel te halen. Maar op Green Day na - en ook dat zijn toch geen piepkuikens meer - blijft het angstvallig stil bij de jonge generatie. Geen achterneef van Bob Dylan of Woody Guthrie die de dolle koe bij de hoorns durft vatten.

Dus zoeken we ons heil anno 2012 bij de 65-jarige Ry Cooder, die zich meer dan ooit geroepen voelt om zijn onvrede uit te schreeuwen op een plaat. Zijn woede is overduidelijk gericht op de Republikeinen: in recente interviews noemt hij Mitt Romney al een gevaarlijke kerel, "een meedogenloos sujet", en vergeleek hij diens partij zelfs met de Hitlerjugend.

Cooder stelt zich vandaag op als lid van het verzet, maar zijn strijd voert hij niet met wapengekletter. Wel met sarcastische spot, zoals in de countrysong 'Going To Tampa'. Daarin hoor je een conservatieve hansworst dwepen met vrije wapendracht, Sarah Palin en zijn eigen diepgewortelde, maar op domheid gestoelde haat voor Mexicanen.

In 'Brother is Gone' kiest Cooder dan weer voor een prachtige mandoline-melodie, wanneer hij het verhaal vertelt van de oliemagnaten Charles en David Koch, die à la Robert Johnson een pact sluiten met de duivel op een kruispunt in Wichita.

Spartaans

Nog geestiger is 'Mutt Romney Blues' (sic), dat geschreven werd vanuit het standpunt van de hond van de Republikeinse presidentskandidaat. Niet eens zo'n onnozele keuze, als je bedenkt dat die hond ooit een dag lang door zijn baasje werd vastgebonden aan de auto, tijdens een familie-uitstap. "Now boss Mitt Romney went for a ride, pulled up on the highway side, tied me down up on the roof... Boss I hollered woof woof woof!", klinkt het. Grappig. Maar ook weer helemaal niet. Of zou u zo iemand aan het letterlijke en figuurlijke stuur willen zien?

Andere keren verplaatst Cooder zich in de, vaak belabberde, situaties van Jan Modaal. Woody Guthries geest schemert door in 'The 90 and the 9', over de oneerlijke verdeling van macht en rijkdom. In 'Kool-Aid' keert een soldaat mentaal gehavend terug van het slagveld, en in 'Guantanamo' wordt kant gekozen voor de slachtoffers van walgelijke marteltactieken, met de bitterzoete humor van "Your God is dead! Better try mine!". De rocksong 'The Wall Street Part of Town' spuwt dan weer naar de hebzucht op de beursvloer. Tekstueel valt weinig aan te merken op die song, maar de muzikale legende blijkt toch op zijn best wanneer hij vasthoudt aan rauwe, spartaanse blues. Zo geldt 'Cold Cold Feeling' als een van de hoogtepunten op deze plaat: daarin wordt een belaagde president Obama gevolgd.

Cooder geeft uiteindelijk nog het duidelijkst lucht aan zijn verontwaardiging in de afsluiter 'Take Your Hands Off It': een rootsrocker die ervoor pleit de Bill of Rights (een zeer belangrijk deel van de Amerikaanse grondwet) in ere te houden.

Is dit de beste plaat van Ry Cooder in jaren? Misschien niet. Maar is dit de meest noodzakelijke plaat van Ry Cooder in jaren? Daarop kent u - prachtige, cultuurminnende intellectueel - natuurlijk al lang het antwoord.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234