Dinsdag 16/08/2022

Oei, de staatshervorming speelde wél een hoofdrol

‘Zoals ook wetenschappelijk onderzoek uitwees, was het communautaire voor kiezers in juni 2007 geen prioriteit bij het uitbrengen van hun stem’, schreef Carl Devos (DM 5/1). Collega-politicoloog Marc Hooghe beaamde: ‘De bevolking maakt zich vooral zorgen over de gevolgen van de economische crisis’ (DM 6/1). Peter De Roover schudt het hoofd.

Carl Devos viert de geboorte van Herman Leterme (DM 5/1). Om een echte Belgische staatsman te worden moet Leterme zich beperken tot de opdracht ervoor te zorgen dat er een regering is. Meer ambitie is op het Belgische niveau dodelijk. Leuk landje toch.Leterme neemt plots afstand van de beloofde staatshervorming en gaat daarmee nu ook formeel volledig overstag voor de Franstalige wil. Geen probleem, want ‘de Vlaamse zaak’ was voor de kiezer in 2007 geen prioriteit, weet Devos. Marc Hooghe dreunde het refreintje gisteren ook af (DM 6/1). Walter Pauli schreef enkele maanden geleden al dat het wetenschappelijk vaststond dat het Vlaamse thema “geen hond interesseert”.Naast mijn klavier ligt een 306 bladzijden dikke bundel; de neerslag van een postelectoraal onderzoek, uitgevoerd door Mail Panel/Jury TNS/Dimarso in de periode 13 tot 31 juli 2009, dus na de Vlaamse verkiezingen. Dat werd voorlopig maar in beperkte kring vrijgegeven. Als Devos, Hooghe en Pauli die wetenschappelijke studie niet kennen, willen we hen er graag enkele vaststellingen, die hun apriori’s tegenspreken, uit presenteren. De flaminganten die na genoemde krantenstukken moedeloos neerzakten, mijmerend over de eenzaamheid van het bestaan, kunnen weer rechtveren, want hier klinkt andere taal. Gevraagd naar stembepalende thema’s, eindigt “communautaire kwesties” op een bescheiden veertiende plaats van twintig. Het speelde wel mee bij 58 procent van de kiezers. Alleen rekening houdend met de optie “doorslaggevend” stijgt het naar de zesde plaats, met 23 procent. “‘Communautaire kwesties” is een erg abstract begrip. De geënquêteerden mochten ook uit concrete gebeurtenissen aangeven wat (mee)speelde bij hun keuze. In die lijst van 21 mogelijkheden staat “uitblijven staatshervorming” op de vierde plaats en de splitsing van B-H-V op de zevende. Daartussen op vijf komt nog het “moeilijk functioneren van de federale regering”. Het uitblijven van een staatshervorming is zelfs de nummer één van de “doorslaggevende” gebeurtenissen, nog vóór de “economische crisis”, en de niet-splitsing van B-H-V komt dan op zes (voor liefst 15 procent was dit thema doorslaggevend). Misschien ligt er geen hond van wakker, maar wel een hoop kiezers. Er wordt ook naar de gewenste Belgische staatsstructuur gepeild. Voorstanders van een unitair België en die van een onafhankelijk Vlaanderen houden elkaar perfect in evenwicht, met elk 21 procent. Maar in totaal wil 28 procent van de Vlaamse kiezers méér België, 9 procent is tevreden en 56 procent kiest voor méér Vlaanderen (7 procent weet het niet). Bij alle in het parlement vertegenwoordigde partijen domineert de groep ‘méér Vlaanderen’. Dat is natuurlijk andere koek dan de gesuggereerde onverschilligheid van de kiezer voor ‘het communautaire’. Dit grondige onderzoek bewijst dat een stevige staatshervorming die Vlaanderen méér bevoegdheden geeft, gewenst wordt door een grote meerderheid van ‘de mensen’ en dat een specifiek communautair thema als de niet-splitsing van B-H-V bij die kiezer zowaar een subtopper is bij het bepalen van het stemgedrag, ook in tijden van economische crisis. De indeling van ons Vlaams politiek landschap in B-partijen (waar de Belgische optie overweegt: sp.a, Open Vld en Groen!), V-partijen (of de Vlaamsgezinde VB, N-VA en LDD) en een B/V-partij (CD&V) blijkt een realiteit te dekken, met die nuance dat zelfs in die B-partijen de V-kiezers het talrijkst zijn. De V-partijen moeten voorlopig absoluut niet wanhopen, want het is wiskundig aantoonbaar dat ze hun huidige potentieel (56 procent) nog bijlange niet bereikt hebben (nu samen 34,4 procent). De keuze de B-kant van de CD&V te laten doorwegen, dreigt die partij onder zware electorale druk te zetten. De geboorte van Herman Leterme is meteen de wedergeboorte van de CVP en we weten hoe het daar mee is afgelopen. Het is nu nog wachten op de resultaten van een peiling bij de Vlaamse honden natuurlijk.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234