Maandag 08/08/2022

Onbehouwen parkeren

Joey Baron

We'll Soon Find Out, Intuition/Warner.

Jasper Blom

Jasper Blom's Dialect, VSOP/VIA.

In het maandblad Musician omschreef drummer Joey Baron zijn sound als: "Losjes en langzaam, op de manier zoals we dat in de zuidelijke staten graag zijn. En soulvol, hoop ik." Live heb ik het Baron al ontelbare malen zien en horen klaarspelen, die fantastische souplesse waarmee hij de eenvoudigste song heel rijkelijk kan doen zingen.

Baron is een van de weinige drummers die de drumkit echt kunnen laten zingen, ik reken hem daarom tot de allergrootsten in zijn vak. Zijn beroemdste prestaties leverde hij dan wel in de omgeving van John Zorn (Naked City, Masada) maar in feite is dat een eerder toevallige samenwerking en is Baron vanouds vooral in traditionele vormen geïnteresseerd. Hij speelde bijvoorbeeld bij Tony Bennett, Jay McShann, Big Joe Turner, Mel Lewis en Marian McPartland, maar dat deel van zijn curriculum is niet zo heel bekend. De laatste tijd trekt hij expliciet de kaart van de rhythm & blues met zijn Down Home Band. Enkele maanden geleden stelde hij hier een variante van dat kwartet voor met Amina Claudine Myers op Hammond-orgel, maar op plaat verkiest hij blijkbaar de oorspronkelijke all stars-bezetting met bassist Ron Carter, gitarist Bill Frisell en saxofonist Arthur Blythe. Geen van die vier is echt uit het zuiden afkomstig, maar de affiniteit met de ietwat luie en slome R&B van de zuidelijke staten is groot genoeg. Alleen springen uit de plaat niet dezelfde vonken als uit het concert dat ik in Vooruit zag. Er ontbreekt een stukje spontane musiceervreugde, essentieel om dit tamelijk kale materiaal tot leven te brengen. Aardige composities van Baron weliswaar, soms heel fijntjes neergezet, maar in zijn geheel toch wat te steriel.

Verrassender is de prettige cd van de Nederlandse saxofonist Jasper Blom met pianist David Berkman, bassist Eric Surmenian en drummer Matt Wilson. Ook hier staan traditionele vormen op het menu, maar ze krijgen telkens een kleine draai. Dat heeft zeker te maken met de aanwezigheid van Matt Wilson, maar ook met Bloms vaardigheid om op onverwachte momenten stijlvol uit de toon te vallen. Zijn solo in 'Pad Thay' doet denken aan de onbehouwen maar slimme manier waarop Ab Baars zijn saxofoon soms tegen het orkest parkeert. De plaat klinkt opvallend spontaan. Over het concept is niet lang nagedacht en de voorbereiding is hoorbaar kort geweest, maar het resultaat is fris en levendig.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234