Zondag 26/06/2022

'Ons mama

Kamagurka's kinderen Sarah en Boris Zeebroek: rock- en tekentalent met een stamboom

houdt ons nuchter'

De kinderen van Kamagurka zijn geen verdienstelijke boekhouders geworden. Ze maken prachtige illustraties en doen stof opwaaien als frontvrouw en -man van The Hong Kong Dong. Een duik in de genenpoel van Sarah en Boris Zeebroek.

Door Els Maes en Christophe De Mulder / Foto's Yann Bertrand

Sarah (24) en Boris (22) Zeebroek geloven niet in God, maar wel in zichzelf. Ze weten dat hun achternaam deuren openmaakt, maar ook dat ze daardoor vaak in een heel koude tocht komen te staan.

Als ze afstuderen aan de kunstacademie, bijvoorbeeld. Of als ze samen met hun groep The Hong Kong Dong op het podium van Humo's Rock Rally staan. Als ze falen, staan ze op eigen benen. Boeken ze succes, dan zijn ze 'de kindjes van Kama'. Zullen we het dan maar eens eerst over hun mama hebben?

Op de MySpacepagina van The Hong Kong Dong staat 'Gent en Hongkong' als uitvalsbasis. Zijn jullie trots op jullie Aziatische roots?

Boris: "Door ons uiterlijk ontsnappen we er niet aan, natuurlijk. Ik heb wel bepaalde eigenschappen van een Chinees. Ik heb bijvoorbeeld altijd de neiging om met mijn buik vooruit te staan. Als ik een Chinees zie, valt het me altijd op hoe ze hun bekken kantelen. Mijn grootvader heeft dat ook."

Sarah: "En we kunnen allebei altijd en overal in slaap vallen. Dat is typisch Chinees. Als je naar documentaires over China kijkt, zie je altijd overal slapende mensen: op de bus, achter een loket, in het gerechtsgebouw."

Ik dacht dat dat kwam omdat ze in China zo hard moeten werken?

Boris: "Waarschijnlijk ook. (lacht) Maar het is toch een typisch Chinese eigenschap. Zet mijn moeder op een trein en ze dommelt meteen in."

Sarah: "Zelfs als er heel veel lawaai is kan ik slapen. Ik ben eens meegegaan met Soulwax naar een optreden in Roubaix. Ik was doodmoe en terwijl zij nog een dj-set speelden, lag ik gewoon te slapen."

Boris: "Er was superveel lawaai, boenke boenke boenke, en zij lag daar te slapen."

Sarah: "Dat is niet omdat ik niet geïnteresseerd ben of zo. Maar als ik moe ben, dan ben ik moe en mag de wereld vergaan. Even mijn ogen toe en ik ben weer de oude."

Waarom signeer jij je tekeningen met Sarah Yu Zeebroek? Is dat een statement?

Sarah: "Yu is de achternaam van mijn mama en mijn tweede voornaam. Het is de Chinese term voor het koninklijk meervoud. Ik heb daar verder nooit echt over nagedacht. Ik vind het gewoon een mooie naam. (wijst naar haar broer) Zijn tweede en derde voornaam is Kor en Tom."

Boris: "Op mijn identiteitskaart staat 'Boris, kortom Zeebroek'. Een mopje van mijn vader."

Door alle nadruk op de bekende papa zouden mensen haast vergeten dat jullie ook een mama hebben.

Sarah: "Ja, daar vraagt nooit iemand iets over."

Boris: "Inderdaad, wij zijn niet alleen de kinderen van Kamagurka, wij zijn ook de kinderen van Wei Wun Yu. (trots)"

Wat heeft jullie moeder jullie bijgebracht?

Sarah: "Nuchterheid."

Boris: "Mama heeft ook altijd benadrukt dat mijn vader heel veel geluk heeft gehad in zijn leven. Op zijn achttiende werkte hij al voor Humo. Als kind zie je je vader een beetje als een voorbeeld en dan denk je dat dat allemaal vanzelfsprekend is."

Sarah: "Ik ben nog maar pas afgestudeerd aan de academie en besef heel goed dat het erg moeilijk is om als illustrator aan de bak te komen. Er zijn tekeningen van mij gepubliceerd in De Morgen, in het NRC Handelsblad en Vrij Nederland. Dat is al vree wijs, want ik besef heel goed dat het niet makkelijk is.

"'Maar je moet niet denken dat het bij jou ook zal lukken, omdat het bij je vader gelukt is', zei mama vaak tegen mij en ze heeft volkomen gelijk. Niet dat ze niet in ons gelooft of dat ze ons niet wil steunen, integendeel. Ze is gewoon realistisch."

Boris: "Onze papa zal al sneller zeggen: 'Dat komt allemaal wel in orde. No worries'."

Voor The Hong Kong Dong lijkt het succes erg snel te komen. Jullie mochten optreden in De laatste show en speelden op het Radio Soulwaxfeestje in Flanders Expo voor een paar duizend man.

Sarah: "Dat was zeker het grootste publiek waarvoor we al gespeeld hebben, maar er waren daar maar weinig mensen die ons kenden.

"De laatste show wilde eigenlijk alleen een interview doen met ons en papa samen, maar dat zagen wij niet zitten. We hebben gezegd dat we alleen maar een interview wilden geven als we ook een liedje mochten spelen."

Boris: "Anders worden we eeuwig opgevoerd als 'de kinderen van'. De mensen moeten zien dat we ook zelf iets kunnen."

Is dat de vloek van de naam Zeebroek?

Boris: "Het is een vloek en een zegen."

Sarah: "Uiteindelijk speelt dat ook alleen maar mee in Vlaanderen en in Nederland. In Wallonië kennen ze de naam Kamagurka amper."

Na jullie deelname aan de preselectie van Humo's Rock Rally verschenen op het internet al zure oprispingen over het 'inteeltnest' Humo. Hebben jullie die commentaren gelezen?

Boris: "Ik heb daar echt geen boodschap aan. Als we in de Rock Rally doorgaan naar de halve finale zullen ze gegarandeerd schrijven dat dat door vriendjespolitiek is. Het is de moeite niet om daar op te reageren."

Jullie hebben met Geoffrey Burton (gitarist van Arno, producer van Absynthe Minded en The Rhythm Junks) en drummer Jimmy Wouters (van de vorige Rock Rallywinnaar Hickey Underworld) al heel wat ervaring in huis. Hebben jullie de Rock Rally wel nodig om door te breken?

Sarah: "Ik zie ons als een beginnende groep en daarom hebben we zeker het recht om deel te nemen aan de Rock Rally. Nog niet zolang geleden traden Boris en ik nog alleen op, met een drumcomputer. Nu zetten we stappen vooruit, maar er zijn nog heel veel dingen waar wij aan moeten werken."

Zoals?

Sarah: "Aan alles."

Boris: "Ik zou onder andere dringend zangles moeten volgen. Niet om minder vals te zingen, want dat vind ik af en toe nodig. Ik zal nooit kunnen zingen als Bowie, maar je beschadigt je stem als je ze niet juist gebruikt. Als we drie optredens na elkaar hebben, klink ik zo (piept)."

In jullie lijstje van muzikale invloeden staat Zappa, Bowie en Talking Heads. Hebben jullie de platenkast van papa Zeebroek geplunderd?

Sarah: "Mijn papa heeft een mooie muziekcollectie, maar heeft vooral een heel enge visie. Zijn lijstje zou bestaan uit Zappa, Zappa, Zappa, Beefheart, Zappa, Zappa en Devo."

Boris: "Allemaal goede dingen, maar wij luisteren naar veel meer andere genres."

Sarah: "En wij luisteren ook naar heel veel muziek die ons papa echt verschrikkelijk vindt."

Boris: "Prince, dat haat hij echt. En Flaming Lips."

Sarah: "We waren onlangs aan het luisteren naar Blue Train van John Coltrane, een mijlpaal in de muziekgeschiedenis. En dan zegt hij: 'Ik zal jullie eens een echte goede jazz-cd geven.' Dan kijk ik gewoon de andere kant uit. Waarschijnlijk zal hij een cd'tje van Jules Deelder bedoelen. (gelach)"

Boris: "Wat ook goede jazz is."

Sarah: "Natuurlijk. Ik wil maar zeggen, we hebben veel invloeden van thuis meegekregen, maar we zijn er veel verder in gegaan. Het is belachelijk om vol te houden dat je maar van één soort muziek houdt, want elk genre wordt toch geboren uit een ander."

Op jullie MySpace staat als motto 'Art can make you fart in a way you still look smart'. Jullie lijken jezelf niet echt serieus te nemen.

Sarah: "We nemen onszelf niet te serieus, maar onze muziek zeker wel."

Boris: "Ik heb soms het gevoel dat mensen van ons verwachten dat wij iets grappigs gaan doen."

Sarah: "Omdat we 'de kinderen van' zijn. 'Hier komt het knotsgekke duo, The Hong Kong Dong.' Terwijl wij helemaal niet grappig zijn op het podium. Of we proberen toch niet grappig te zijn.

"Eigenlijk is 'Art can make you fart' eerder een statement over kunst die blasé is. Er zijn zoveel dingen die opgeblazen worden, terwijl de kunstwereld draait om geld, geld en geld.

"Op de Rietveld Academie en Sint-Lucas heb ik veel lessen over hedendaagse kunst gekregen en ik vond het vaak heel saai. Er is gewoon veel bullshit: kijk hier een witte muur en blabla. Enfin, die discussie zou ons te ver leiden. (lacht)"

Sarah, op jouw blog staat bij interesses: 'tekenen tekenen tekenen, schilderen schilderen schilderen, muziek muziek muziek.' In die volgorde?

Sarah: "Ik zou niet kunnen kiezen. Ik heb het allemaal nodig. In die zin lijk ik ook op papa. Ik hou ervan om eenzaam en alleen te zitten tekenen, maar ik heb ook de behoefte om expressiever te zijn. Als je optreedt, heb je rechtstreeks contact met je publiek en dat geeft een goed gevoel."

Wanneer wisten jullie dat jullie tekentalent hadden?

Sarah: "Vroeger op school betekende goed kunnen tekenen realistische dingen kunnen natekenen. Toen ontdekte ik Lucebert en ik vond dat die gast heel goed kon tekenen, op zijn manier. Dat heeft me veel kracht gegeven.

"De verbeelding is nog belangrijker, erin slagen om met je tekeningen een eigen wereld te creëren. Goed kunnen tekenen betekent niks. Er zijn heel veel zangers die vals zingen en geen notenleer kennen, maar toch fantastische zangers zijn."

Waaruit heb je nog inspiratie gehaald voor je tekenstijl?

Sarah: "Van Gogh, Mondriaan, Philip Guston, Caspar David Friedrich.

"Eigenlijk hou ik heel veel van klassieke oude schilderkunst. Van Gogh was een van de grootste mokerslagen. Ik kende dat natuurlijk wel een beetje, maar toen ik in Amsterdam in mijn eentje het Van Gogh Museum bezocht, was ik daar echt niet goed van. Niet zozeer door wat hij schilderde, maar door hoe je zijn hele persoonlijkheid terugvindt in zijn penseelstreken. Dat raakte me."

Door de mythe van de gekwelde kunstenaar?

Sarah: "Nee, dat is juist het aspect dat mij het minste aanspreekt in Van Gogh. Natuurlijk zie je de waanzin en de miserie, maar ik zie in zijn werk vooral veel vrolijkheid."

Boris: "Schilderplezier."

Sarah: "Dat is het, hij roert zo lekker in de verf. (lacht)"

Boris: "En hij durft extreem te gaan, hij overdrijft met felle kleuren en zo. Daardoor wordt het juist geloofwaardig. In muziek is dat ook zo. Je moet soms heel hard overdrijven om gewoon te zijn. Dat klinkt misschien dwaas, maar soms moet je durven over the top te gaan."

Schilder jij nog, Boris?

Boris: "Sinds ik afgestudeerd ben aan Sint-Lucas nog maar weinig. Ik zal altijd blijven tekenen, maar ik heb nu tijd en zin om mij volop op de muziek te smijten. De muzieksector draait om jonge mensen. Schilderen kan ik nog op mijn zestigste."

Wat voor mensen willen jullie zijn op jullie vijftigste?

Boris: "Als ik zo oud ben als mijn vader nu? Ik zou nog altijd muziek maken en tekenen. Ik kan me niet inbeelden dat ik ooit iets anders zou doen. Bizar eigenlijk."

Misschien was dat de ultieme daad van rebellie geweest? Thuis aankondigen dat je IT-manager of boekhouder wordt?

Boris: "(lacht) Stel je voor. Maar dat hadden ze ook oké gevonden."

Sarah: "Dat is wat onze ouders ons hebben meegegeven: doe waar je zelf goesting in hebt. Dat klinkt zo puberaal, maar ik geloof daar echt in. Doen wat je hart je ingeeft, dat is essentieel voor elke mens. Als ik vijftig jaar ben, hoop ik dat ik nog altijd kan leven van wat ik graag doe. Wat dat ook is. Misschien ga ik wel hondjes trimmen."

Zijn jullie minder burgerlijk of conservatief dan vele leeftijdsgenoten? Of dromen jullie van huisje, boompje, beestje?

Boris: "Iedereen heeft nood aan een huis, dat is niet burgerlijk. Ik zou graag veel reizen met The Hong Kong Dong en de wereld zien. Maar ik wil zoals iedereen ook een plek om te wonen en droom er ook van om ooit kinderen te hebben."

Sarah: "Ola, daar wist ik niks van?

"Volgens mij is er niet alleen bij jongeren hier, maar over de hele wereld een rechtser en conservatiever klimaat. Die christelijke bewegingen in de VS, bijvoorbeeld, met hun enge gedachten. Hoe meer de mensen hebben, hoe banger ze zijn te verliezen. Zoals hier in Vlaanderen, dat separatistische gedoe. Dat is toch belachelijk."

Boris: "Als ik naar het nieuws kijk, is alles Vlaams. Wat er aan de andere kant van de taalgrens gebeurt, weten we niet meer."

Sarah: "Zoals nu, met die Annick Van Uytsel of die doodgeschoten agente. Natuurlijk is dat heel erg voor die families. Maar in de media wordt daar overdreven veel aandacht aan besteed. Hoeveel moorden gebeuren er in één dag tijd in de Gazastrook of in Irak? Dat passeert in een kort item in het journaal. Dat vind ik heel erg."

Boris: "Precies daardoor worden mensen ook zo angstig. Ik liet onlangs de hond uit en was met de hondenketting aan het zwaaien. Komt er een kerel op mij af: 'Ik ga de flikken bellen, jij bent gevaarlijk.' Ik hoop dat ik nooit zo word. Ik wil niet angstig door het leven stappen."

Sarah: "Als je altijd angstig bent, leef je in een gevangenis."

Zijn jullie zelf globetrotters? Zijn jullie vaak in Hongkong geweest?

"(samen) Nog nooit."

Boris: "Geef me een vliegticket en ik ben weg. Ik wil al heel lang eens gaan."

Sarah: "We hebben nog familie daar. Ooit moeten we naar daar op tournee. The Hong Kong Dong goes Hong Kong."

Boris: "We komen niet bepaald uit een gezin van wereldreizigers. Vakantie, dat was Oostende of Cadzand."

Sarah: "Papa was altijd druk bezet, dus we gingen maar een week of maximum twee weken weg. Ik was vijftien jaar toen ik voor het eerst het vliegtuig nam."

Hebben jullie een bevoorrechte jeugd gehad?

Sarah: "Geen idee. Dat is een moeilijke vraag."

Boris: "We hebben zelf keuzes mogen maken over wat we willen worden. Ik denk dat dat misschien een voorrecht is."

Jullie vader vertelde in De laatste show aan Bart Peeters dat jullie niet naar Dag Sinterklaas op Ketnet mochten kijken, omdat hij jullie niet met die leugen over de sint wilde opzadelen.

Sarah: "Dat was echt weer typisch."

Boris: "Gewoon gelogen. Weet je tot welke leeftijd ik in de sint heb geloofd? Tien jaar!"

Sarah: "Het klopt wel dat we niet naar Dag Sinterklaas mochten kijken."

Boris: "Omdat hij dat gewoon slechte tv vond."

Sarah: "Maar we keken toch, rebels als we waren."

Hebben jullie je ooit afgezet tegen de smaak van jullie vader? Ooit een cd van The Backstreet Boys mee naar huis gebracht?

Boris: "Nee. Op ons twaalfde waren we dol op Beck. Dat vonden we echt fantastisch."

Sarah: "Beck en de Beastie Boys. Terwijl ze in de klas luisterden naar de Spice Girls, The Backstreet Boys en KoRn. Ik kende dat wel van MTV, maar vond het toch maar brol. Beck was mijn grote idool."

Boris: "En nu is Beck volledig de pedalen kwijt."

Sarah: "Hij is al jaren slecht bezig. Het doet me pijn dat te zien."

De schuld van scientology.

Sarah: "Natuurlijk. Op Pukkelpop stond Beck te zingen alsof hij gehypnotiseerd was. Terwijl dat vroeger één brok energie was op het podium."

Boris: "Vroeger zong hij met passie, nu zat er niks van kracht meer in."

Het zal jullie niet overkomen.

Boris: "Nee, ik ben volledig atheïstisch."

Sarah: "We zijn niet religieus opgevoed, maar hebben wel een sterk filosofische opvoeding gehad. Dat vind ik het belangrijkste, dat je voor jezelf kunt nadenken en je eigen opinie kunt vormen over de wereld. Je moet niet alles zomaar voor waar aannemen."

www.myspace.com/thehongkongdong, sarahyuzeebroek.web-log.nl, www.boriszeebroek.web-log.nl

Boris Zeebroek:

Je moet soms heel hard overdrijven om gewoon te zijn. Dat klinkt misschien dwaas, maar soms moet je over the top durven te gaan

Sarah Zeebroek:

Ik hou veel van klassieke oude schilderkunst. Van Gogh was een van de grootste mokerslagen. Toen ik in Amsterdam in mijn eentje het Van Gogh Museum bezocht, was ik daar echt niet goed van

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234