Woensdag 06/07/2022

Paradise Island

De OO7evende hemel

Net als alle andere Bondfilms is Casino Royale een droomwereld. Maar sommige zaken bestaan echt, zoals het paradijselijke decor waarin Bond en vriendinnen zich verschuilen. Gedurende weken werden er opnamen verricht op - hoe toepasselijk - Paradise Island, een pareltje van de Caraïben. Geen toeval, deze plek heeft er al meer Bondfilms op zitten. Karen Kay schetst de geschiedenis en ging er op zoek naar het Bondgirlgevoel. Dat bleek niet zo moeilijk.

Het stond vroeger simpelweg bekend als Hog Island, Varkenseiland, wat deze idyllische plaats niet echt eer aan deed. Het is een klein eiland, een van de 700 die de Bahama's uitmaken, genoemd naar het Spaanse "baja mar", of de eilanden van de Ondiepe Zee. De archipel van de Bahama's is breed en wijd, begint zo'n 100 km van de kust van Zuid-Florida en baant zich een weg helemaal tot aan Cuba, Haïti en de Dominicaanse Republiek. Het eiland was eerst het thuis van Edmund Lynch, de medestichter van Merrill, Lynch & Company. In 1939 kocht de rijke Zweedse industrieel Axel Wenner-Gren de eigendom van Lynch over, herdoopte het Shangri-La en leefde er 21 jaar lang en gelukkig met zijn echtgenote. Net voor zijn dood, in 1961, verkocht hij het eiland aan zijn buurman. Het eigenlijke contract werd neergepend op de achterkant van een menu na een gezellig etentje tussen hun beiden. De nieuwe eigenaar was Huntington Hartford II, de kleinzoon van de stichter van de Great Atlantic and Pacific Tea Company (A&P). Zijn eerste daad was het eiland een nieuwe naam geven. Het zou voortaan als Paradise Island door het leven gaan. Hartford spendeerde een groot deel van zijn fortuin om Shangri-La om te toveren tot een exclusief schuiloord voor de rijken en de sterren. De Ocean Club, een complex met 52 kamers die uitkijken op Cabbage Beach, werd snel een bestemming voor prinsessen en playboys. Hartford huurde Palm Beacharchitect John Volk in om zijn droom waar te maken. John Volk gebruikte onder meer de stenen van een schitterend 12de eeuws augustijner klooster, die de persmagnaat Randolph Hearst ooit kriskras had opgeslagen in een warenhuis in Florida. Het team van Volk was meer dan een jaar bezig om alle stenen opnieuw in hun historische volgorde te krijgen en te assembleren. Hartford restaureerde ook de Versaillestuinen met de marmeren standbeelden van Napoleons Josephine, Franklin Delano Roosevelt, David Livingstone, de Faustlegende en Cecil Rhodes. Bovendien werd er een gloednieuwe haven aangelegd en een indrukwekkende 18 holesgolfbaan. Café Martinique, opgetrokken in een vroeger boothuis, zou snel bekendheid verwerven, maar de opening van de Ocean Club in 1962 maakte het resort nog exclusiever. Die opening werd zowel door Time als Newsweek gecoverd, waardoor Paradise Island officieel werd omarmd door het Amerikaans establishment. Veertig jaar en een aantal eigenaars - waaronder Donald Trump - later is Paradise Island nu in handen van Sol Kerzners Sun International, dat in 1995 naar verluidt zo'n slordige 125 miljoen dollar neertelde.

Eerder dit jaar brachten de makers van de Bondfilm zes weken door op de Bahama's. Een aantal locaties werden gebruikt om verschillende duik- en andere scènes in te blikken. Het was niet de eerste keer dat Paradise Island voor Bondfilms werd gebruikt. Net voor de honorabele Huntington Hartford het eiland in 1966 verkocht, kreeg zijn vrouw Diane een klein rolletje in Thunderball, en in de credits van de film wordt Hartford trouwens bedankt. Het Café Martinique kwam eveneens in beeld in de Thunderball-film. In totaal waren de Bahama's te gast in zes Bondfilms, waaronder Thunderball (1965), The Spy Who Loved Me (1977), For Your Eyes Only (1981), Never Say Never Again (1983), License to Kill (1989) en nu Casino Royale. Voor Casino Royale werd volop gebruik gemaakt van de twee resorts die Sol Kerzner ontwikkelde op Paradise Island. Er werden opnamen gemaakt in Atlantis, een immens familieresort met 2.317 kamers, maar vooral in de One & Only Ocean Club. Die speelt zelfs een belangrijke rol in het verhaal. Het is ook de eerste keer dat een resort als een echte locatie in een Bondfilm wordt opgevoerd. The Ocean Club behoort nu tot de Kerznerketen van de One & Only en is opnieuw een van de favorieten van de rijke weekenders van de Amerikaanse oostkust. De Club heeft de originele koloniale charme behouden uit de tijd van Hartford, maar er werd een bom geld in gestoken om een en ander uit te breiden. Er zijn nu drie discrete luxevilla's, 90 kamers, 14 suites en vijf cottages. Die dienden nu allemaal om de crew van Casino Royale te huisvesten. In de film zelf speelt villa 1.085 (vier slaapkamers, een privétuin, zwembad, persoonlijke chef en 24 uren butlerservice, en uiteraard zicht op zee) een belangrijke rol. Ze dient als behaaglijke vluchthaven voor Daniel Craig als Bond en Caterina Murino als Solange. De Sardijnse schoonheid zet alles nog eens extra in de verf door op een grijze merrie langs de kustlijn te rijden, enkel gekleed in een pastelgroene bikini. Er doen nog meer mensen uit het domein mee. Huntington Hartfords vrouw, die al eerder een rolletje had in Thunderball, doet opnieuw mee, dit keer aan de zijde van Johhny Gold, de eigenaar van de beruchte Tramps-nachtclub in Londen. André Boersma, de general manager en de senior vice president van de One & Only Ocean Club en zijn familie mogen eveneens opdraven. De bibliotheek van het resort werd getransformeerd in een privécasino. "Dat casino wordt verondersteld in Praag te zijn," zegt Boersma, "maar alle andere locaties in de film doen dit onder de eigen naam van de One & Only Ocean Club."

Een deel van de staff mocht meedoen als achtergrondfigurant, maar Valentino Davis, de barman van de fantastische Dunebar aan het strand heeft een sprekende rol, al kunt u wel raden wat hij te zeggen heeft tegen James Bond.

Wijzelf verbleven temidden van de heraangelegde Versaillestuinen die nu worden onderhouden door zestien fulltime tuiniers. We hadden het niet echt slecht, met ieder detail was rekening gehouden in onze koloniale kamer die uitzicht bood op de azuurblauwe waters van de Cariben. Er was satijnzacht Frettebedlinnen met zijden hoofdkussens, somptueuze badjassen, een bad met de afmetingen van een zwembad en een resem lotions en potions om je te pamperen. Bovendien kregen we van een butler dagelijks tegen zonsondergang onze levering champagne en aardbeien in chocolade.

De moeilijkste beslissing van de dag was of we naar het witte strand van Cabbage Beach zouden gaan of ons begeven naar het chique zwembad, waar een rist bedienden in spannende witte shorts klaarstond met wollige handdoeken, de recentste magazines en koele cocktails. Een aantal van onze dagen brachten we door op de golfbaan van wereldklasse, een schoonheid die geschikt genoeg was om hoogheden als Michael Jordan en de Williams-sisters te plezieren. Hadden we gewild, had ik ook naar de dagelijkse yoga- of fitnesssessie kunnen gaan aan het strand, maar we kozen toch maar om de spieren te laten werken bij een massage. Terwijl onze masseur de pijnlijke plekken inwreef met frangipanioliën, woei een koele oceaanbries ons toe.

Ontbijten was een wonderlijke ervaring. Op het terras van onze kamer konden we kiezen uit een regenboog van vers fruit of uit een assortiment wafels en pannenkoeken in het ultrachique strandrestaurant Dune. Dune wordt gerund door superchef Jean-Georges Vongerichten die ook Vong, Jean-Georges, The Mercer Kitchen en nog een aantal restaurants overal ter wereld onder zich heeft.

Het restaurant telt 150 plaatsen binnen en buiten, die werden ontworpen door de Franse interieurdesigner Christian Liaigre, die eveneens The Mercher Kitchen ontwierp. Het ontwerp is van een simpele elegantie: donker hout, subtiele verlichting, veel glas. Hier hoeft het eten niet in competitie te gaan met de omgeving. Vongerichten heeft zowat alle lokale producten aangewend en deed ermee wat enkel een wereldchef kan. Hij legde ook een volledige kruidentuin aan. Het kan allemaal hier: een eersteklas maaltijd in Dune, een mojito aan de kustbar en dansen op de happy sound van een lokale gitarist. Veel meer hadden we niet nodig om ons een beetje Bondgirl te voelen.

Het tweede resort van Sol Kerzner op Paradise Island is Atlantis: groot, levendig, kleurrijk en vol met gezinnen is het het tegengestelde van de Ocean Club. Maar ook hier verbleven heel wat mensen van de Bondcrew. Wie goed kijkt, zal hier en daar een glimp van deze plaats kunnen opvangen in de film. Atlantis bruist de hele dag van activiteiten. Waar the Ocean Club een oase van rust is, is het inktvlekachtige zwembad hier gevuld met joelende kinderen en baders, opgejut door een nimmer stoppende steelband. Hier bevindt zich ook een echt Casino, het grootste in de Cariben en een van de sleutelattracties voor de vele Amerikanen. Hier staan niet minder dan 980 slotmachines en 78 speeltafels voor craps, baccarat, roulette, blackjack en Caribbean studpoker. Je kunt er ook dagelijks speellessen volgen. Het middelpunt van dit groots project is een waterpartij van 5,6 ha, met zes lagoons, veertig watervallen en twee spectaculaire onderwatergrotten van waaruit je het fascinerende zeeleven kunt gadeslaan: meer dan 50.000 creaturen en meer dan 200 soorten.

Stilaan ontwikkelt dit resort zich voor vele Amerikaanse kinderen als een rivaal voor Walt Disney. Het waterpark wordt permanent uitgebreid met nieuwe rides en attracties en een verbazend nieuw zeeproject, Dolphin Cay. Hier zijn permanent 17 dolfijnen gehuisvest die uit hun aquarium ontsnapten na de storm Katrina. Sommige werden in de Golf van Mexico gegooid en kampten met infecties, ondervoeding en kwetsuren. In de lente van 2007 gaat het splinternieuw dolfijngebouw open. Een heel aparte plaats op Paradise Island is Café Martinique, dat nu gehuisvest is in een koloniaal gebouw in de haven van Atlantis. Hier kijk je uit op de superjachten. Ook hier speelt chef Vongerichten de baas en bracht hij een van zijn favoriete sommeliers, Jose Montalvo, over uit Manhattan. Je kunt er kiezen uit 31 soorten champagne, maar wij kozen voor het drankje dat speciaal door Montalvo werd ontwikkeld voor James Bond in Casino Royale. Een Martini Royale. n

Vakantieresort

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234