Donderdag 21/10/2021

Pop ldame shirley bassey l The Performance

Het is een hartverwarmende traditie in de popmuziek dat oude coryfeeën in de herfst van hun carrière een comeback maken met behulp van een jongere, hippere generatie muzikanten. Johnny Cash is een voor de hand liggend voorbeeld. Maar ook Tom Jones, Loretta Lynn, Dusty Springfield en Willie Nelson beleefden een artistieke renaissance dankzij de muzikanten die als jonge broekjes hun platen nog hadden gekocht. Shirley Bassey is de volgende in de rij. DOOR BART STEENHAUT

De diva en haar discipelen

Bassey (72) is de succesvolste Britse zangeres aller tijden. Ze verkocht 140 miljoen platen, had meer dan dertig hits, en werd onsterfelijk met ‘Diamonds Are Forever’ en ‘Goldfinger’, tot vandaag de beste James Bondnummers ooit gemaakt. En ondanks haar leeftijd houdt ze de vinger stevig aan de pols. Negen jaar geleden liet ze een aantal van haar grootste hits al remixen door Groove Armada, Nightmares on Wax en Moloko, en fungeerde ze als gastzangeres op ‘History Repeating’ van Propellerheads. Ook op The Performance loopt het Goed Volk elkaar voor de voeten, al is Bassey dit keer in een andere hoek gaan zoeken. David Arnold, de man die vandaag de Bondsoundtracks componeert, is producer, maar dat wil niet zeggen dat de songs van voren tot achteren zijn volgestouwd met grootse arrangementen. Integendeel: op songs als ‘This Time’ en ‘I Love You Now’ schittert de stem van Bassey als was ze de vrouwelijke tegenhanger van Sinatra. Omgeven door tijdloze strijkers zingt ze met een vanzelfsprekendheid die haast niet meer van deze tijd is. Het songmateriaal wordt aangeleverd door onder meer Manic Street Preachers, KT Tunstall, Rufus Wainwright, Pet Shop Boys en de onvolprezen Richard Hawley. Zelfs Gary Barlow van Take That levert een goeie song aan. Bassey heeft er altijd haar handelsmerk van gemaakt om nummers van anderen helemaal naar haar hand te zetten. Ook nu lijkt het alsof de songs de zangeres op het lijf zijn geschreven en vormen de nummers een coherent geheel. Zoals het een diva past, vertelt ze in ‘The Performance of My Life’ en ‘Almost There’ via de woorden van anderen over haar eigen leven. De arrangementen doen soms wat Burt Bacharach aan - wat je moeilijk een zwakte kunt noemen - maar wat de nummers boven zichzelf uittilt, is de combinatie van sobere, vaak erg uitgepuurde muziek en die klok van een stem die ze nog altijd heeft. Niet alles is even sterk - ‘As God Is My Witness’ ligt haar niet en doet op de koop toe te theatraal aan - maar afgezien daarvan is The Performance een overtuigende comeback. Of een waardig afscheid. Dat zal de geschiedenis uitwijzen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234