Maandag 26/09/2022

Programmator Patrick De Groote over het Sfinks-festival

'Het blijft me verbazen dat mensen een ticket willen kopen'

Het Boechoutse Sfinks-festival is een muzikale karavaan van honderden muzikanten, afkomstig uit alle vier de windstreken. Elk jaar verwelkomt het evenement tienduizenden mensen op het Molenveld. Ook deze editie belooft weer een vierdaags feest van niet-westerse muziek te worden. Het festival viert vandaag zijn dertigste verjaardag, maar heeft er ondertussen al heel wat facelifts op zitten. Programmator Patrick De Groote geeft uitleg.

Hoe hou je een festival na 30 jaar spannend én aantrekkelijk voor een groot publiek?

"Sinds het begin wilden we een ontdekkingsreis uitstippelen voor ons publiek. Voor mij is er niets opwindends aan om voort te borduren op wat je op de radio hoort. Ik reis dan ook vaak naar alternatieve festivals in het buitenland. Daar zie je soms groepen waarvan je het bestaan anders nooit had vermoed. Dat maakt Sfinks even spannend voor mij als voor het publiek."

Er verandert ook jaarlijks wel iets op het Molenveld.

"Dat is uit noodzaak. Vorig jaar ruimde het grote podium al plaats voor een kiosk. Nu krimpt de worldgroove-tent. Dat worden drie blokhutjes: de kleinste dancings ter wereld. (lacht)"

Was het allemaal niet intiem genoeg meer?

"Tussen de artiesten en het publiek zat er vroeger te veel technisch materiaal. Groepen die uit een volkse traditie stammen en rituele muziek brengen, moet je niet scheiden van het publiek door monitors, videowalls en zware machinerie: dat ziet er gewoon niet uit. De fysieke nabijheid maakt zo'n optreden nu gewoon veel intenser."

Denkt u dat die schaalverkleining nog altijd tot 50.000 bezoekers zal leiden?

"Dat trekken we recht door het aanbod te differentiëren: hoe meer podiums we hebben, hoe meer publiek. Daarnaast nodigen we speciaal voor het jubileum oude bekenden uit: Goran Bregovic, Jorge Ben Jor en Ojos de Brujo, die allemaal ooit een fantastische beurt maakten op Sfinks. Stuk voor stuk voortreffelijke acts."

Aan welke editie hebt u de minst goede herinnering?

"Ik zie geen enkel jaar als een dieptepunt. Het blijft me verbazen dat we iedere keer zoveel mensen zo ver krijgen om een ticket te kopen voor een affiche met tal van onbekende namen, muziek die je echt moet ontdekken. Zelfs het noodlottige jaar 2000, met de stortbuien, de modder en de financiële kater zie ik niet als een ramp: muzikaal stond Sfinks tot dan nog nooit zo sterk."

Zijn er artiesten die u nooit hebt kunnen strikken?

"(lacht) Elk jaar wordt die lijst iets langer. Maar het is fantastisch als zo'n act uiteindelijk toch toehapt. De Ethiopische zanger Mahmoud Ahmed heb ik al vier keer half op de affiche gezet, maar steeds ging er iets mis: de ene keer was de toer geannuleerd, de andere keer was hij ziek... Dit jaar móét het gewoon lukken. En zo erg is het niet als een artiest zijn kat stuurt. Dan probeer ik het het jaar nadien gewoon opnieuw. "

U wordt wel vaker een koppig man genoemd. Is dat een sterkte of zwakte?

"Ik ben me pijnlijk bewust van die eigenschap. Het heeft nochtans zijn voordelen: die koppigheid zorgde voor een gestage opbouw van ons publiek en maakte van Sfinks wel het festival dat het vandaag is. Maar ik weet dat mijn harde kop soms problematisch is. Ik probeer eraan te werken. Maar ook weer niet te hard. (lacht)."

Gunter Van Assche

Vijf om naar uit te kijken

"Een dans-tangoproject dat vertrekt vanuit het standpunt: wat wil de tango van Buenos Aires anno 2005 nog zeggen? Deze groep bestaat uit het neusje van de zalm van muzikanten en zangeressen."

"Ik vind het fantastisch dat we deze Tsjetsjenen naar hier konden halen. Het is dan wel geen schoon verhaal wat er in Tsjetsjenië gebeurd is, maar de muziek die daaruit voortvloeide, geeft me kippenvel."

"Ik heb Fela Kuti nooit tot in Boechout gekregen. Maar Seun is een troostend alternatief: hij is niet alleen de zoon van Fela, hij is ook zowat de reïncarnatie van zijn vader. Het zal de eerste keer zijn dat Seun Kuti buiten de grenzen van Nigeria speelt."

"Extatische zang uit Iran. Dit is een experiment, want ze komen geen optreden geven, maar een ritueel uitvoeren. We schuwden zoiets al lang omdat het zo voyeuristisch is. Maar het Razbar Ensemble bleek zo communicatief dat het zeker voor een mooi moment zal zorgen."

"In 2000 was hij onze kers, al was het één op de modder. (lacht) Voor hem was zijn concert op Sfinks vijf jaar geleden het bizarste dat hij ooit heeft gespeeld. Ik hoop dat hij dit jaar voor een ander historisch moment zorgt." (GVA)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234