Maandag 27/06/2022

Prosciutto

Nog een paar vakraden, een reisje voor minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel naar Kaboel, eentje voor premier Guy Verhofstadt naar Noord-Amerika, op het einde van het jaar de lancering van de euro en dan zit het Belgische EU-voorzitterschap erop. Alle Europese problemen verhuizen dan van de Wetstraat naar het Spanje van José-María Aznar. Verhofstadt kan zich weer volledig richten op de Belgische politiek, waar de begroting en het DAT+-dossier smeken om aandacht.

Verhofstadt en Michel hadden zich het voorzitterschap wellicht helemaal anders voorgesteld. Maar gebeurtenissen zoals die van 11 september vallen niet te voorspellen. Het was alle hens aan dek voor de Belgen. Ze hadden moeite om het Europese roer in handen te houden. De Fransen en de Britten voelden zich geroepen om zelf de voorzittershamer ter hand te nemen en minitoppen over de crisis in Afghanistan te organiseren. De frustratie hierover in het Belgische kamp weerhield Louis Michel er op de top van Laken niet van om te onderstrepen welke "gigantische stappen" Europa in het domein van het buitenlands beleid had gezet.

Toegegeven, Michel en Verhofstadt hebben zich de afgelopen maanden flink geweerd tegen de grote lidstaten en getracht om de stem van Europa te laten weerklinken. Maar al te vaak botste hun Europees voluntarisme met de terughoudendheid van de EU-partners. Dat bleek ook uit de discussie over de Verklaring van Laken. Verhofstadt heeft het ambitieniveau van zijn troetelkind meermaals moeten terugschroeven.

Of de verklaring daadwerkelijk een verandering zal inleiden, zullen we in 2004 weten. Dan zal moeten blijken of de staats- en regeringsleiders rekening houden met de suggesties die een conventie over de toekomst van Europa zal doen. Het resultaat van de conventie is niet bindend voor de lidstaten. Als ze haar werk niet naar behoren doet, dan verdwijnen haar aanbevelingen in de schuif.

Verhofstadt hoopt dat zijn verklaring zal zorgen voor een frisse wind in de Unie. Dat is absoluut noodzakelijk. Hoe muf het in Europa kan zijn, bleek afgelopen weekend eens te meer in Laken. De Verklaring van Laken kon vrij snel rekenen op de goedkeuring van de Europese leiders. Ook de aanstelling van een voorzitter en de vice-voorzitters handelde Verhofstadt vlotjes af. Maar de zetelkwestie bleef onopgelost. Als er echt wat te verdelen valt, tonen de lidstaten zich onverbeterlijke egoïsten.

Ondanks de rijkelijke driesterrenschotels die het Belgische voorzitterschap op het domein van Laken had laten aanrukken, bleek de honger van een aantal Europese politici niet te stillen. Vooral de Italianen en de Fransen hadden een bijzonder grote appetijt. Voor de Italiaanse premier Silvio Berlusconi hoorde het Voedselagentschap naast de prosciutto di Parma te liggen. De Franse president Jacques Chirac schaamde zich er niet voor om behalve het voorzitterschap van de Conventie ook nog een lekkere brok uit het zetelpakket voor zich op te eisen. Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral. Of vrij vertaald in Europese termen: eerst komen de zetels en dan pas de Verklaring van Laken. Terecht dat Verhofstadt zijn top niet wou laten verbrodden door een ordinaire tafelruzie. Hij liet iedereen op zijn honger zitten en bediende zich zelf met het Voedselagentschap. Om naast de Verklaring van Laken te leggen, want dat is volgens Michel een "grand cru".

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234