Zondag 02/10/2022

Regen en zweet

Couleur Café kreeg dit weekend de volle lading braakregen. Toch bleef het warm en werd het zelfs heet bij De Jeugd van Tegenwoordig en Tricky.

De neerslag weerhield het publiek niet om alweer in grote getale af te zakken (zo'n dikke 70.000 bezoekers). Het werd al snel duidelijk dat de podiumbeesten het zouden halen van de routineklussers. De meer puristische oldtimers bleven soms onbereden op de parking staan. De jeugd van Couleur Café verwacht op z'n minst dat je de roots vermaalt, mengt met buskruit en confetti, en dat goedje vervolgens in de fik steekt.

Punky en trippy

Het duurde vrijdag even voor de eerste machtsovername zich aandiende. De openers op de Titan (hoofdpodium) Dilated Peoples bleven ongevaarlijk met losse uzi-flodders schieten, de Algerijnse belofte La Yegros verzoop in een slechte geluidsmix. En passant zagen we Dizzee Rascal revenge nemen voor zijn verwaarloosbare Rock Werchter 2013-passage met onder meer een moddervette 'Bonkers'. Toen stond de partyswitch op aan. Maar we vielen in slaap bij het balorkest van Morcheeba en vluchtten richting de streetwise Move stage, alwaar het Zuid-Afrikaanse Skip & Die ook op wraak zinde. De dag voordien stonden ze in volle regen voor een leeg veld op het befaamde Glastonbury Festival. De honger om Couleur Café plat te spelen was dus groot en dus zetten deze aaibare vrienden van Die Antwoord een set neer om u tegen te zeggen. Zangeres Cata.Pirata attaqueerde als een uitgehongerd roofdier, opgejut door de elastieken spierkracht van haar band. Iedereen raakte besmet met afro-elektro.

Girls In Hawaii zag en overwon buiten ons bereik. Puggy donderde vanaf het hoofdpodium over de veel te stil spelende Seun Kuti en zijn veertienkoppige band heen. Kuti speelde onverdiend voor weinig volk. De Jeugd Van Tegenwoordig heerste dan weer over dat podium. Van 50 Cent tot Daft Punk, niemands grooves klinken meer dope dan die van De Jeugd. Als slimme volksmenners wonden ze het publiek op tot een uitzinnige massa. "Hey lieve mensen, doen jullie in Brussel soms aan dansen?" Jazeker. Sexy, vet, funky, geen vals gezongen noot, vloeibaar geworden woordenkunst, tot zelfs een zeer soulvol moment - ze sloegen erin om "Broek af, tetten bloot, Hollandse hoeren" als R&B poëzie te laten klinken. Allemaal een kwestie van "de fucking formule!". Zelfs Basement Jaxx kon dit niet meer overtreffen.

In de Univers-tent zorgde de elektroswing van Parov Stelar Band voor een overbevolkt feestje. Maar voor een laatste echte opkikker moest je bij Soldout zijn. Het Brusselse duo sloot in de marge af door uit haar machines een vrijheid te stampen waar de entertainmentacts bij verbleken. Punky, trippy grootstadselektro, muziek die het lijf vol adrenaline giet. Hoedje af voor deze thuismatch.

Verliefd op de zangeres

Zaterdag sloeg de Brusselse rapper/nachtpoëet Veence Hanao er met zijn knoppenman al vroeg in om een nachtsfeer neer te zetten. Woorden die dansen. Hypnotiserende mokerbeats. We dagen ketje Stromae uit om Veence in te schakelen als voorprogramma. Maar goed, Veence had om 16 uur al het licht uitgedaan door iets te veel met de duivel te flirten. Het werd dus tijd voor een zondvloed. Er viel het één en ander in het water. Doorweekt feestten we verder.

Laura Mvula had dat niet begrepen en speelde zo'n intieme set dat het getik van de regendruppels op de tent overheerste. We droogden onze kleren met de kurkdroge reggae van The Gladiators en Burning Spear. Ben Howard deed zijn best voor de gillende meisjes, maar werd links en rechts bekogeld door verdwaalde beats. Qua beluistering niet ideaal.

Uiteindelijk was het toch wachten op Tricky voor het echte vuurwerk. Bij dit schrijven moet zondag nog komen, maar het zou ons verwonderen als een van de zondagsrijders Tricky toch nog inhaalt qua intensiteit. Het enfant terrible van de triphop stond zichbaar onder hoogspanning. Hij kroop haast in de microfoon. We werden verliefd op zangeres Francesca Belmonte, die absoluut niet moet onderdoen voor Tricky's oude zangeres Martina Topley Bird, en zelf vermoeden we dat ze ook bij Portishead niet zou misstaan. Een jaloerse Tricky kwam af en toe haar microfoon stelen om als een mannetjesdier zijn plaats op te eisen.

Geen 'Hell Is Round the Corner', wel de punkbom 'Black Steel' die vreemd genoeg halverwege werd stilgelegd - een afgebroken orgasme. We konden toen nog niet vermoeden dat hij de set ging afsluiten met een uitgesponnen dierlijke versie van 'By Myself'. Een verslavende baslijn, een Black Sabbath-riff en een Tricky die zijn mantra herhaalt met het ritme en de soul van James Brown, de wanhoop van een jonge Iggy Pop, het slangengekronkel van een Jim Morrison. Hier stond de rock-'n-rollkraan helemaal open. En we dronken ons de nacht in. More rain, more rain!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234