Donderdag 19/05/2022

Reza

Het is nooit zijn bedoeling geweest om te vluchten. "Na een avontuur waarin ik maar meeholde met iedereen, stond ik in Griekenland en keek ik rond me. Ik wilde naar huis, naar mijn ouders. Mijn geld was op. Ik vroeg de man aan het loket van de ferry om me een ticket te geven, maakte niet uit waarnaartoe. Ik toonde hem mijn lege broekzak en smeekte hem mij te helpen."

Het werd Italië, en het lot zorgde er uiteindelijk voor dat Reza in België terechtkwam. "Ik weet het nog goed. Het was 18 mei 2008. Ik was 17 jaar."

Reza was ondertussen al aan zijn zoveelste leven toe. Te voet had hij de bergen tussen Iran en Turkije overgestoken, na een vlucht uit Afghanistan die geen vlucht was. "Ons dorp werd belaagd door nomaden uit de bergen. Met valse papieren eisten ze onze grond op. Wij moesten de bergen in, en onze ouders stuurden mij met mijn broers en zussen naar een ander dorp. Daar besloten mijn grote en kleine broer terug naar huis te keren. Ik reisde verder naar een familievriend in Kaboel. Hij bracht me naar Kandahar, stopte me 800 dollar toe en wenste me veel succes." Met een groepje gingen ze verder op weg, vier maanden lang. "Waarom ik niet terug naar huis ging? Ik wist niet waar ik was, ik was spoorloos. Ik deed maar wat de anderen zeiden."

Toen het gezelschap met eigen middelen de Egeïsche zee wilde oversteken, protesteerde Reza niet. Braafjes legde hij bij voor een opblaasbare roeiboot. "Dagen aan een stuk hebben we geroeid, de golven gooiden ons metershoog de lucht in. Ik dacht dat ik doodging."

Na Griekenland en Italië belandde Reza uiteindelijk dus in België. In het asielzoekerscentrum van het Rode Kruis in Alsemberg werd hij verliefd op een Kosovaars meisje. Ze zat er samen met haar zussen en haar ouders. Haar vader was ertegen, zijn dochter was beloofd aan een andere man. En Reza had geen bruidsschat te bieden. "We besloten samen weg te lopen. We wonen nu een jaar alleen, in een studio."

Reza volgt ondertussen een voltijdse opleiding in het avondonderwijs als elektricien. Vier maanden geleden werd hun zoon Benjamin geboren. "Ze zeggen dat ik nu meer kans om hier te blijven, omdat ik papa ben. Maar daarom hebben we geen kind gemaakt. Ik wacht nu op een regularisatie. Mijn drie asielaanvragen zijn op niets uitgedraaid. Ik reken op een beetje menselijkheid."

Terug naar Afghanistan wil Reza niet meer. "Dan ga ik nog liever dood. Toen mijn laatste asielaanvraag werd afgewezen, heb ik diep gezeten. Ik had zelfmoordneigingen, zei tegen mijn assistente dat ik geen oplossing meer zag. Hoop heb ik niet meer. Mijn kind, dat is mijn hoop."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234