Zaterdag 01/10/2022

Road to Perdition

De pijnlijke waarheid: deze met trommels en trompetten en met wilde uitspraken als 'zet de Oscars al maar koud' aangekondigde tweede prent van Sam 'American Beauty' Mendes is behoorlijk slappe kost: mooie, afgelikte beelden maar geen inhoud whatsoever. Het grote pijnpunt is het verhaal, zoooo afgezaagd en voorspelbaar dat ik soms een kwartier voor een plotwending al zin had om de uitkomst ervan door de zaal te brullen.

Hier en daar wordt regisseur Mendes gelauwerd omdat hij het oude, doch wat in vergetelheid geraakte thema van vader-zoonrelaties durft aansnijden. Geef de man een standbeeld verdorie!

Road to Perdition is de zoveelste lading gebakken lucht met een schoon plastiekske en strikske rond, tot in de perfectie gefotografeerd, met netjes slingerende rookpluimen, esthetische regenvlagen en dreigend belichte gangstertronies. Maar van de beloofde 'film noireske duistere gangsterthriller' valt helaas niet veel te merken, daarvoor is het allemaal weer te mooi gedaan, te perfectionistisch, Disney goes gangsterstyle.

Kortom, het ziet er schoon uit van ver maar het is ver van schoon, een andere variant van de 'Moulin Rouge-ziekte': een mooie verpakking, maar voor de rest een lege doos, goed om de afvalberg van de filmgeschiedenis nog wat mee te vergroten. Pure verspilling. Toch een pluim voor Tom Hanky, hij slaagt er namelijk perfect in een ruige gangster neer te zetten zoals Forrest Gump dat zou doen, al even angstaanjagend en overtuigend. Proficiat!

Jan Devries

Ola Olé

Ola Pola Potloodgat veroverde de grote Theaterfestivalprijs! Moet dat gevierd worden? Natuurlijk! Onder de jeugdtheatermakers? Zeker! Onder de volwassenentheatermakers? Evengoed! Aha, het belangwekkend statement van de erejury komt bovendrijven.

Die erejury stond voor de waanzinnige taak de belangwekkendste productie uit de erg eclectische selectie te vissen. Hun motto: schotten afbreken en de festivaljungle in trekken. Ze kwamen terug van safari met de olifant van Ola Pola Potloodgat in hun enveloppe. Wat vonden ze bij die olifant? Wat misten ze bij de andere creaties? Het toverwoord lijkt 'verrassing'. Waren de andere voorstellingen vooral verwar(r)(m)ende theaterparels, dan was deze creatie een veelzijdige diamant die niet teerde op één spitsvondigheid. Platel scheert constant door inhoudelijke en vormelijke haarspeldbochten. Een roekeloos rijgedrag waarvoor ook deze jury plat ging.

De prijs is, gelukkig, geen ode aan 'het' jeugdtheater maar een lofzang aan warm theater waarin het speelse, het ontroerende en het integere gevat worden. Theater dat heupwiegend door het landschap waadt op zoek naar originele invalshoeken en vernieuwende artistieke impulsen. Nochtans is Ola Pola Potloodgat veeleer een exponent van Platels ondertussen typische theatertaal en dus allerminst vernieuwend. Maar lentefris genoeg om boven dit bont gezelschap uit te springen. Bovendien beseft Platel dat ze in haar theatertaal moet en wil verder, dieper evolueren. Gezegend Zij Pascale Platel.

Els Van Steenberghe

Deze rubriek wil u als cultuurconsument aan het woord laten. U kunt voortaan uw mening over cultuur kwijt via www.urbanmag.be of info@urbanmag.be. Wij hengelen elke zaterdag naar uw reacties.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234