Zaterdag 22/01/2022

Rock die de zuidertoren doet wankelen

BRUSSEL l Zo goed als tijdens de hoogdagen van Afghan Whigs wordt Greg Dulli wellicht nooit meer, maar zondag kwam hij tijdens zijn wervelende concert met The Twilight Singers in de AB verdomd dicht in de buurt. En dat had slechts gedeeltelijk met de aanwezigheid van Mark Lanegan te maken.

Door Dirk Steenhaut

Hij rookt te veel, drinkt te veel cocktails en is de jongste jaren een beetje uitgezet, maar niettemin blijft Greg Dulli een van de meest bezielde rockperformers van dit tijdsgewricht. Op het podium heeft de zanger iets van een gentleman-oplichter: hij is het type dat eerst flemend je vertrouwen wint en er vervolgens achteloos met je vrouw vandoor gaat. Tegelijk drijft Dulli in zijn songs zijn innerlijke demonen uit en zoiets mondt vanzelf uit in een intense luisterervaring.

Meer nog dan een band zijn The Twilight Singers een stoottroep, wiens met soul geïnjecteerde rockvariant zo witheet uit de luidsprekers spatte dat de PA binnen de kortste keren tot een hoopje smeulende as dreigde te worden herleid. De gitaren gingen afwisselend tekeer als bloeddorstige tijgers in een kooi en als slangen in een zuurbad, de ritmesectie bracht de even verderop gelegen zuidertoren vervaarlijk aan het wankelen en ook op het toetsenspel van Jeff Klein, die eerder op de avond het voorprogramma had verzorgd, viel weinig af te dingen.

Tussen 'Teenage Wristband' en 'Underneath the Waves' ontplooide zich een twee uur durende set waarin nogal wat nummers uit het drie jaar oude Blackberry Belle en het recente Powder Burns de revue passeerden. Hoogtepunten zat dus: een geweldige cover van 'Too Tough to Die', een broeierig 'Fat City', een veerkrachtig 'Papillon', zwartgeblakerde rockers als 'Esta Noche' en 'Forty Dollars' en, onze eigen favoriet, het slepende 'Candy Cane Crawl', met Greg Dulli aan de piano.

Ook gastzanger Mark Lanegan verkeerde in topvorm. Zijn lezing van Massive Attacks 'Live with Me' (te horen op de geweldige nieuwe Twilight Singers-ep A Stitch in Time) resulteerde in snijdende, claustrofobische blues. Evenveel inlevingsvermogen legde de zanger aan de dag tijdens het naar The Stooges verwijzende 'Sideways in Reverse' of toen hij zich vastbeet in het werk van Leadbelly ('Where Did You Sleep Last Night'), Brook Benton (het met een pittig orgeltje versierde 'I'll Take Care of You'), Tim Rose ('Boogie Boogie'), Fat Freddy's Drop (het poppy 'Flashback') en de folktraditional 'Black Is the Color'.

Naar goede gewoonte goochelde Greg Dulli weer het hele optreden lang met citaten uit de popgeschiedenis, van Steve Miller tot The Band en van The Beatles tot The Bunnymen. Vooral leuk voor de quizliefhebbers in het publiek. Conclusie: een explosief concert dat ons sterretjes deed zien. Het waren er nog net geen vijf, maar veel heeft het niet gescheeld. Een stofdeeltje, om precies te zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234