Vrijdag 07/10/2022

Rood is liegen

Parker bewijst opnieuw een briljant auteur te zijn die talentrijk onder het niveau van de thrillerplot een stevig romanfundament bouwt

T. Jefferson Parker

De kleur van leugens

Oorspronkelijke titel: The Fallen

Vertaald door Hugo Kuipers

Bruna, Utrecht, 303 p., 17,50 euro.

Voor een inspecteur die rode vierkantjes ziet verschijnen als iemand hem bedriegt, moet het makkelijk zijn een moord op te lossen. Maar zo eenvoudig is het nu ook weer niet in de jongste thriller van T. Jefferson Parker.

Door Fred Braeckman

Kandinsky had het, Nabokov ook en voorts kunstenaars als Liszt, Jimi Hendrix en wellicht Baudelaire en Rimbaud. Ook inspecteur Robbie Brownlaw van Moordzaken heeft de gave, of moeten we zeggen de aandoening. Het gaat om synesthesie, een niet zo zeldzaam neurologisch verschijnsel dat ons bijvoorbeeld klanken doet zien. Of andersom kleuren doet horen. Meer algemeen: als een zintuig een prikkel krijgt, wordt meteen ook een ander zintuig actief. Als je champagne drinkt zou je muziek kunnen horen of de geur van spruitjes ruiken. Robbie ziet rode vierkantjes als iemand liegt, gele driehoekjes als een persoon angst uitstaat, groene trapezia verschijnen wanneer hij jaloers is. Tot voor drie jaar leidde Robbie een gewoon leven, tot hij uit een hotelkamer werd gegooid. Hij trachtte iemand te redden uit een brand, maar de man reageerde onverklaarbaar agressief. Als bij wonder overleefde de inspecteur de val. Hij werd wel een synestheet. Niemand weet van de aandoening behalve zijn vrouw. In San Diego waar De kleur van leugens gesitueerd is, is Robbie intussen een beroemdheid. Zijn foto verscheen in de kranten, de televisie toonde zijn spectaculaire val. De innemende inspecteur krijgt snel bevordering en wordt samen met zijn partner McKenzie belast met een onderzoek naar de dood van Garrett Asplundh, een gewezen politieman die inspecteur werd bij de dienst 'Ethiek' van San Diego. Die stadsdienst moet het doen en laten van politici, ambtenaren, zakenlui controleren en over corruptie waken. Garrett was een bijzonder gewetensvol man die nooit tot compromissen bereid was. Tot hij dood in zijn wagen wordt aangetroffen. Al snel blijkt dat het niet om zelfmoord gaat, wel om een koelbloedige moord. Van roof is geen sprake, dus vermoeden Robbie en zijn partner dat de moord iets te maken heeft met Garretts job. Waar was hij mee bezig? In een flat vinden ze zijn laptop en een cd met compromitterende video-opnamen van politici en hoge politiefunctionarissen die gratis seks hebben in een chic bordeel. Een ander document bevat informatie over een resem belangrijke mensen. Was Garrett een grote corruptiezaak op het spoor? Het aantal mensen dat boter op het hoofd heeft, is enorm. Omdat Robbie heel voorzichtig te werk moet gaan, vordert het onderzoek langzaam en hij krijgt bovendien veel signalen om vooral niet te diep te graven. Als San Diego een slechte naam krijgt, zou dat heel wat kunnen kosten als de stad geld wil lenen, bijvoorbeeld om de politie beter uit te rusten. Robbie heeft ook privéproblemen. Hij is een paar jaar gelukkig getrouwd met de beeldmooie Gina, maar die verlaat hem zonder de minste reden, zo lijkt het wel. Ook de vermoorde Garrett had problemen. Negen maanden geleden verdronk zijn dochtertje van twee tijdens een tuinparty. Garrett begon te drinken en zijn vrouw ging van hem weg. En net op de dag dat hij op weg naar haar toe was voor een mogelijke verzoening werd hij vermoord, precies op de plek waar hij haar het huwelijksaanzoek deed. McKenzie en Robbie aarzelen: heeft de moord te maken met de seksvideo's, corrupte gemeenteambtenaren of ligt de zaak persoonlijker? Tot het laatste moment houdt Jefferson Parker er de spanning in. Hoewel. De kleur van leugens is een bijzonder rijke misdaadroman, maar uiterst traag. Rijk omdat Parker met diepgang schrijft over zijn personages die allen gebukt gaan onder het verlies van iemand die hun dierbaar is. Robbie weet niet waarom zijn vrouw van hem weg is gegaan, de weduwe van Garrett heeft in een paar maanden tijd haar kindje en haar man verloren. Naadloos en heel subtiel worden deze persoonlijke zorgen verweven in het eigenlijke moordverhaal. En dat vertelt Parker traag en meanderend, even voorzichtig en aarzelend als het onderzoek zelf. Maar soms met al te veel details: is het nu echt van belang te vermelden dat een document als jpg wordt verstuurd?

Toch bewijst Parker opnieuw een briljant auteur te zijn die talentrijk onder het niveau van de thrillerplot een stevig romanfundament bouwt. Hij schrijft mooi, gevoelig en stijlvol, toont veel empathie voor zijn personages. De pure klasse van vorig werk als California Girl en De engeltjes van Horridus haalt hij dit keer net niet.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234