Zondag 22/05/2022

Rosseler rolt de favorieten

Al wie niet won, heeft gisteren een wijze les geleerd: in de ‘nieuwe’ Brabantse Pijl is het moeilijk om een achterstand ongedaan te maken. Sébastien Rosseler viel aan na 27 kilometer. Op slotklim de Schavei, 173 kilometer later, won hij de sprint van medevluchters Thomas De Gendt en Jurgen Van De Walle.

Monstervlucht in Brabantse Pijl houdt stand ondanks jacht van Gilbert en Leukemans

Zo was de winst van de ploegmaat van Armstrong om meer dan één reden een toevalstreffer. ‘Ik had geen goeie benen. Ik dacht: ik val aan, laat me inlopen en geef op.’

Geen enkele keer dit voorjaar zat er bij de podiumceremonie zoveel tijd tussen het overhandigen van de flessen en het vloeien van de champagne. Ontkurken is niet vanzelfsprekend. Tom Boonen kan het ondertussen, het trio op het podium van de 50ste Brabantse Pijl niet. Wegens geen ervaring.

Sébastien Rosseler als winnaar, dat ging nog. Ook in de Algarve had ‘de Stier van Stoumont’ dit seizoen al bewezen dat hij een winnaar kan zijn. En Thomas De Gendt op plaats twee, tot daar aan toe. Van de jongeman van Topsport Vlaanderen is nog lang niet uitgemaakt hoe ambitieus hij mag zijn. Vooral plaats drie was een aanfluiting. Daar stond Jürgen Van De Walle: sterke coureur, grote motor, slimme kerel, maar wel iemand die zich doorgaans ver van podia bevindt. Van De Walle is een knecht, zijn hele leven al. Volgens de legende is hem bij zijn eerste race ooit aangeraden om een zo klein mogelijk truitje aan te trekken. Dat was makkelijker om drinkbussen in op te bergen. Het zou nooit meer anders worden. Van De Walle heeft er op zijn drieëndertigste een carrière op zitten ‘in dienst van’.

Het zegt veel dat hij gisteren tot op driehonderd meter van de streep een kandidaat-winnaar was. Na 27 kilometer vatte Van De Walle samen met Rosseler het plan op om in de aanval te trekken. Elk met een verschillende agenda. De QuickStepper anticipeerde om in de finale de ploegmaats van dienst te zijn, de man van RadioShack wilde een alibi om uit de race te stappen. “Van bij het begin had ik slechte benen”, zei Rosseler na afloop. “ik dacht: ik val aan, ik laat me inlopen en geef op. Voorjaar afgelopen.”

De vroege vluchters kregen het gezelschap van De Gendt, Eeckhout, Gottfried en Peruffo. En het draaide vooraan: het zestal fietste een maximale voorsprong bij elkaar van 8.40. In het peloton leidde dat niet tot onrust. Het tempo ging maar een heel klein beetje de hoogte in.

Bij het ingaan van de vijf plaatselijke rondes ging Van De Walle geloven aan iets waarin hij in zijn hele carrière nog niet had geloofd: winnen. Want misschien zou het peloton te laat in actie schieten en misschien was hij wel de sterkste van de koplopers. Hij trok het tempo op: alleen Rosseler en De Gendt konden volgen.

Op dertig kilometer van de meet kwam er achteraan eindelijk een echte reactie: Philippe Gilbert, de man op wiens maat Dirk De Wolf het parcours uittekende, ging tot twee keer toe in de aanval. Leukemans nestelde zich in het wiel, net als Martens en Voeckler. ‘Phil’ en ‘Leukie’ ontpopten zich als een tandem, maar het klokje dat het tijdsverschil aangaf tussen kopgroep en achtervolgers verloor wel heel langzaam seconden. Daar zat stoorzender Martens voor iets tussen, maar de aard van de nieuwe omloop nog veel meer. Tijd goedmaken lukt het best op lange, platte stukken en die heeft de nieuwe Brabantse Pijl nauwelijks nog. Eenendertig hellingen liggen er nu op het parcours: funest voor elke poging tot een georganiseerde jacht.

Dat is dus wat het peloton gisteren met scha en schande heeft geleerd. In de teambussen is ongetwijfeld gevloekt, zo rond twintig voor zes. Björn Leukemans vond het nieuwe parcours ook om emotionele redenen een afknapper: “Voor mij is de Brabantse Pijl een monument. Met aankomst op de Alsemberg.” Dat was gisteren dus niet zo. De ontknoping voltrok zich op de Schavei, een klim van één kilometer. Daar toonde Rosseler zich een stuk sneller dan kompanen De Gendt en Van De Walle.

Belgische winst dus, een Belgisch podium zelfs, maar de echte wederopstanding van het organiserende wielerland is dit vooralsnog niet. Rosseler is net zo goed een renner die naar een buitenlandse ploeg moest gaan om zijn eerste grote koers te winnen. De voorbije jaren bij QuickStep was hij alleen een winnaar van etappes in rittenkoersen. Toch wilde Rosseler gisteren niet tegen schenen schoppen: “Het is niet beter bij RadioShack, het is anders.” Ook de Belgische topfavoriet Philippe Gilbert viste achter het net. Maar treuren deed hij niet: “Vier uur en vijftig minuten koers. De ideale voorbereiding op de Amstel Gold Race.”

Die volgt komende zondag, ook met eenendertig hellingen, maar wel met de sinds 2003 onveranderde aankomstplaats: bovenop de Cauberg.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234