Zaterdag 20/08/2022

Schitterende rit, prachtige Tour. Maar ook doping. Wéér doping

Goed, het is 'maar' Beltran. En tegelijk 'toch' Beltran, omdat hij een van de meest ervaren renners is

Eigenlijk was het een Tourrit om niet snel te vergeten. Vier renners opgegeven, één buiten tijd. Groepjes renners die, van elkaar gescheiden door vele minuten tijdsverschil, zich moe en vuil lieten uitbollen. Het zijn eigenlijk beelden voor in Alpen en Pyreneeën, niet bij een redelijk lastige 'overgangsetappe' door het Centraal Massief. De Tour leek opnieuw te verrassen, charmeert weer. Tot 's avonds het nieuws dat Manuel Beltran betrapt werd, een absolute domper zette op de Tour. Ja het is maar een dopinggeval. Maar ook wéér een dopinggeval. I hate it. (Die Beltran en zijn epo, niet de Tour).

'Kijk eens op de site van L'Equipe. De banner opzij'. Het was acht uur voorbij, maar het nieuws verspreidde zich vliegensvlug in de tochtige perszaal van Aurillac. 'Beltran positif à l'epo'. Waarna de klassieke rimram volgde: het bericht dat Beltran door zijn ploeg met onmiddellijke ingang was geschorst (ontslag volgt pas als ook de tegenexpertise negatief is, of natuurlijk bij bekentenis), de reactie van de Tourdirectie dat Liquigas niét uit de Tour gezet wordt, omdat men het team niet straft om de fout van één renner, en vervolgens huiszoekingen van de Franse politie bij Liquigas. Zucht. Niet dat de Franse politie te voortvarend zou handelen. Of Liquigas. Of ASO. Ze doen allemaal wat ze moeten doen. Maar wel zucht, omdat er nog altijd renners zijn die epo nemen. Wellicht omdat ze dat altijd gedaan hebben en zonder niet mee kunnen. Met de even fijnmazige als systematische controle die vandaag bestaat, is dat alsof een autobestuurder in het zicht van een flitspaal snel optrekt tot 160 kilometer per uur. En zich dan verbaast dat hij op de foto staat. Meer dan dat nieuws nog verbaast, zorgt het voor verbijstering.

Niet dat het helemaal onverwacht kwam. Die ochtend was er al even deining geweest, toen Le Monde het nieuws plaatste dat "une dizaine de coureurs" verdachte bloedwaarden had laten optekenen bij de controles die op 3 en 4 juli, voor de Tourstart te Brest (zie pagina 42) op alle renners werden uitgevoerd.

Net zoals het WADA of de UCI-controleurs, gebruikt het Agence Française de lutte contre le dopage (AFLD) dergelijke afwijkende testen om specifieker te controleren. Renners die naar de controle moeten, worden niet meer at random uitgeloot. De dopingjagers kijken wie er belang bij zou kunnen hebben zich te doperen, en mikken ook op lui met verdachte bloedwaarden.

Die techniek wierp al eerder vruchten af. In de Tour van 2002 wekte de Litouwse relevatie Raimundas Rumsas, die zichzelf na Lance Armstrong en Joseba Beloki op het podium katapulteerde, al een poos de argwaan van de dopingcontrole. Men kon hem niet betrappen. Zelfs toen zijn vrouw door de Franse douane geklist werd met epo in haar auto, ging hij vrijuit. Maar hij werd van zo nabij gevolgd, met zo'n stelselmatige controle dat het kort nadien toch tegen de lamp liep.

Dat gebeurde nu ook bij Manuel Beltran. Hij werd al na de eerst etappe, in Plumelec, bij de dopingcontrole ontboden. Meteen hadden de controleurs hun eerste scalp. Goed, het is 'maar' Beltran. En tegelijk is het 'toch' Beltran. Maar, omdat hij geen vedette is zoals Ullrich of Basso die destijds met veel gedruis de Tour moesten verlaten. Toch Beltran, omdat de 37-jarige Spanjaard een van de meest ervaren renners is in het peloton. Hij begon zijn carrière toen de 'epo-era' op zijn hoogtepunt zat, eerst bij Clas-Mapei van Tony Rominger, en later volgde hij die Rominger naar Mapei-GB, waar hij en zijn garde een bijna aparte entiteit vormden binnen het megateam van Giorgio Squinzi, en dus van ploegleider Patrick Lefevere. Maar om Lefevere rechtstreeks te koppelen aan een renner die twaalf jaar geleden bij hem reed, en niet eens echt onder zijn verantwoordelijkheid, daarvoor moet je wellicht Jean-Marie Dedecker heten.

Beltran bleef een vaste waarde bij grote ploegen, onder meer Banesto (in de jaren dat Abraham Olano en Alex Zülle er kopman waren), vervolgens bij Mapei-QuickStep (eerst onder Lefevere als ploegleider en dan onder Erik Vanderaerden). Ten slotte was hij jarenlang een vaste pion bij US Postal en Discovery Channel, de teams van Lance Armstrong. Zowel in 2003, 2004 als 2005 nam Johan Bruyneel hem op in zijn Tourselectie.

>45

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234