Vrijdag 12/08/2022

Seksmaniak met gevoel voor sfeer

Verspreid over anderhalf jaar bracht The Weeknd drie mixtapes uit die de fans gratis konden downloaden. In een mum van tijd crashte de server, maar tegelijk nam de carrière van Abel Tesfaye een hoge vlucht. Die drie platen zijn vandaag gebundeld tot één episch debuut.

Enig mysterie heeft muzikanten zelden kwaad berokkend op de weg naar succes. Van de maskers van Daft Punk of Dr. Lektroluv over het kluizenaarsbestaan van Prince en Michael Jackson tot de ware identiteit van dubsteppers als Burial of Zomby: een geheimzinnige waas spreekt tot de verbeelding. Ook The Weeknd blijkt daar een handje van weg te hebben. Interviews met Abel Tesfaye worden pertinent geweigerd. Foto's van de Canadese r&b-artiest met Ethiopische roots zijn nauwelijks in omloop. En als zijn portret wel ergens opduikt, kijk je aan tegen een gedrogeerde kerel.

De enige blik op zijn ziel gunt Tesfaye je via zijn Twitter- en Tumblraccounts. En misschien ook wel via zijn songs. Een genereus zicht wordt je alleszins gegund, want in de loop van vorig jaar schreef The Weeknd liefst drie mixtapes bij elkaar. Die heten afzonderlijk House of balloons, Thursday en Echoes of Silence, en zijn nu verzameld op Trilogy. Alle songs werden eerst opnieuw gemixt en gemastered, en voor de fans van het eerste uur zijn er een handvol extra liedjes.

Maar ondanks de digitale poetsbeurt oogt het zicht op het zielenleven van Tesfaye nog steeds bepaald smerig. Hij manifesteert zich als een meedogenloze, narcistische seksmaniak die zijn honger naar vrouwelijk vlees hooguit even wil stillen met coke, drank en pillen.

De eerste songs op de plaat lijken wel een bloemlezing van betekenisloze seks tot verkrachting. Uit het leven gegrepen of de natte droom van een druilerige slaapkamerartiest? Tesfaye klemt de lippen op elkaar. Daarmee roepen de songs van de eerste mixtape onherroepelijk meer vragen op dan ze te beantwoorden.

Even ongrijpbaar voelt ook zijn muziek aan: schrille synths, wazige ritmes, slome beats, grillige soundscapes en een fluwelen stem die af en toe aan R.Kelly of - horresco referens - Craig David doet denken. Zijn stijlvolle, muzikale aanpak heeft wel iets weg van Frank Ocean, die ándere grandioze nieuwlichter van de soul en r&b. Maar in tegenstelling tot die laatste houdt The Weeknd meer rekening met sfeerschepping dan met zoete melodieën die makkelijk naar binnen glijden.

Toegegeven, de combinatie van drie tapes en evenveel nieuwe songs zorgt voor een debuut met een ontstellend lange speelduur. Maar van die dertig songs zit er geen enkele bij die je liever geschrapt zou zien. Zelfs niet uit Thursday, het enige deel uit dit drieluik waarin The Weeknd zowel muzikaal als spiritueel onevenwichtig en zoekende klinkt.

Durven we deze jongen een grote toekomst voorspellen? Hoed u voor valse profeten, natuurlijk. Maar in hetzelfde jaar dat A$AP Rocky en Frank Ocean door de grote poort naar binnen kwamen, en die laatste ook nog als hiphopper uit de kast kwam zonder aan succes in te boeten, lijkt het een kwestie van tijd voor de vreemde eenden in de bijt het rijk van de r&b, soul en hiphop overnemen.

En in het andere geval? Dan hebben we er nog altijd een uitstekende plaat over seksuele escapades bij, moet u maar denken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234