Maandag 08/08/2022

Spektakel op, naast en achter de catwalk

Van gedurfd tot ronduit excentriek: London Fashion Week is een en al eigenzinnigheid. Toegegeven, iets braver en commerciëler dan vroeger, maar nog steeds dé modeweek om talent te spotten.

Wie houdt van sober en ingetogen blijft hier beter weg. De Londense prêt-à-portermodeweek draait vooral om durf en experiment. Zowel op als naast de catwalk. Denk: blauwe bonten jasjes, vloekende prints en gothic chic. Een geel Schots-geruit broekpak gecombineerd met een roos kapsel? De Londenaar komt er moeiteloos mee weg.

London Fashion Week is dan ook een geval apart. Wars van trends. Gewaagder dan New York, individualistischer dan Milaan, cooler dan Parijs. En vooral: broeihaard van jong, aanstormend talent. Niet het minst omdat Central Saint Martins tot de beste modescholen van de wereld behoort.

Wie op zoek is naar de volgende Alexander McQueen of Stella McCartney, zakt best af naar de Britse hoofdstad. En niet alleen naar de catwalkshows. Ook de showrooms en presentatieruimtes in Somerset House, het drukbezochte epicentrum van deze Fashion Week, staan garant voor nieuwe ontdekkingen. Terwijl buiten op de binnenplaats fashionista's in de vreemdste outfits hun uiterste best doen om de aandacht van fotografen te trekken, proberen jonge ontwerpers in de showrooms inkopers en pers te overtuigen van hun potentieel.

Nieuwe materialen

De Française Faustine Steinmetz (28) is een van de jonge designers die werden geselecteerd om hun werk voor te stellen in de Newgen Pop-up Showroom, een wedstrijd van de British Fashion Council en populaire keten Topshop die in het modewereldje met argusogen wordt gevolgd. Het lijstje van vorige winnaars is dan ook indrukwekkend. Ook grote namen als wijlen Alexander McQueen, Christopher Kane en Erdem zijn zo ooit begonnen.

Modebijbel Vogue noemt debutante Faustine Steinmetz alvast "een naam om te onthouden". De hippe winkel Opening Ceremony is al langer fan. "Surrealistisch", vindt de frêle brunette zelf. Ze zindert nog na van de reacties op haar presentatie van vrijdag. Haar originele interpretatie van denimklassiekers voor komende lente en zomer worden bewonderd en geprezen. Geen doorsnee jeans, maar feeërieke, spinnenwebachtige creaties. Geïnspireerd op de Japanese shibori-verftechniek en stuk voor stuk met de hand geverfd, geweven en/of op een speciale manier gestoomd.

"In de aanloop naar de show heb ik vier dagen niet geslapen. Vrienden begrijpen niet dat ik me met veel plezier dag in dag uit kan opsluiten in mijn klein atelier, terwijl zij uitgaan. Ik ben een perfectionist. Dit is mijn droom, hiervoor zou ik kunnen sterven. Vooral een nieuw soort materiaal bedenken intrigeert me mateloos."

Steinmetz studeerde aan Central Saint Martins, werkte voor ontwerper Jeremy Scott, woont en werkt in het hippe East London. Dat ze als Parisienne de Londense modeweek boven haar geboortestek verkiest, vindt ze "de logica zelve". "Parijs zit niet echt te wachten op jonge designers, de British Fashion Council is daar wél heel hard mee bezig. Bovendien zijn de mensen hier veel opener."

Steinmetz kirt verschrikt als ze plots merkt hoe laat het is. "De show van Danielle Romeril is al bezig. Kom mee, die moeten we absoluut zien."

Niet bang voor risico's

De Ierse Romeril (31) is een andere uitverkorene van het Newgenproject. In de kelder van Somerset House tonen een achttal verveeld ogende modellen haar collectie aan een enthousiast publiek. Niet op een catwalk, maar tegen een decor dat een kamp in de wildernis moet voorstellen. Niet toevallig het thema van Romerils zomerlijn: zelfvoorzienende vrouwen op een jachttrip. Zware stoffen in kaki en camouflage worden afgewisseld met lieflijk, doorschijnend kant. De modellen zijn uitgerust met rieten hoedjes en beenwarmers. Romeril, ook al een oud-studente van Central Saint Martins, is duidelijk niet bang voor risico's en knipogen: geen elegante hakken hier, maar teva's, plompe sandalen die door zowat ieder modeblad ter wereld op de zwarte lijst zijn gezet.

"Ik houd van het onverwachte", vertelt Romeril na de show. Haar grote voorbeeld is Raf Simons, tot haar fans rekent ze Belgisch blogster Natalie Joos. Romeril maakt al kleren sinds haar veertiende. Kunstacademie was geen evidente keuze in haar academische familie, dus studeerde ze eerst psychologie en politieke wetenschappen. "Zo saai dat ik plots niet meer bang was om de sprong naar mode te wagen. Inmiddels voelt Londen als thuis aan. Er beweegt hier iets, en dan bedoel ik niet het circus dat zich hier buiten tijdens Fashion Week afspeelt."

Grote namen als Marchesa en het oer-Britse Burberry ruilden recent de New Yorkse en Milanese modeweek in voor de Londense. Toch klagen mode-experts dat Londen de laatste jaren enigszins aan branie heeft ingeboet. De shows zouden in het algemeen minder spectaculair zijn, de ontwerpers meer geneigd tot compromis. Vroeger, klinkt het, waren opkomende talenten vooral bezig met het creatieve luik, niet zozeer met de vraag of ze bij een groot publiek zouden aanslaan. Nu zou het commerciële ook op de Britse modeweek meer en meer in het achterhoofd beginnen spelen.

Logisch, vinden Romeril en Steinmetz. "Als beginnend ontwerper moet je er niet alleen op letten dat je collectie coherent is, het moet ook verkoopbaar zijn en makkelijk te produceren", zegt Faustine. "Moeilijk, maar wat heb je eraan als niemand je kleren draagt? Niet dat ik wil dat iemand mijn creaties als jogging gebruikt, maar het moet wel draagbaar zijn. Anderzijds heb je mensen die geschokt reageren dat een stuk 1.200 pond kost. Tja, daar hebben verschillende mensen wel drie weken aan gewerkt."

Elastiekjes, snel!

De concurrentie is hard. Voor shows van gevestigde waarden als Tom Ford, Paul Smith en Vivienne Westwood staat steevast een lange file: de wachtrij als tweede catwalk - zien en gezien worden, met de felbegeerde uitnodiging zo zichtbaar mogelijk in de hand. In de schaduw van de toppers vechten jongere designers voor een plekje in het spotlicht. Sommigen slagen erin op te vallen: Sibling met zijn gigantische Minnie Mouse-strikken in het haar, de nineties-revival van Nasir Mazhar, de Braziliaanse 'breigoedtovenaar' Lucas Nascimento.

De Britse Elle riep Nascimento en zijn felgekleurde collectie uit tot "het succesverhaal van de tweede dag van de modeweek". Amper een paar jaar geleden nog in de showrooms, nu op de catwalk. De man blijft er zichtbaar rustig onder. Schijnbaar verdwaasd kijkt hij backstage toe op de chaos voor de show: creaties die last-minute worden gestoomd, modellen die op hun smartphone tokkelen terwijl een bende haarstilisten en make-upartiesten hen tegelijkertijd belaagt met lipstick, haarlak en drogers. Tot plots blijkt dat de modellen niet kunnen lopen op de Oosters geïnspireerde open muiltjes. "Snel: bind elastiekjes rond hun voeten. Elastiekjes!" "Modeweken zijn meer dan een marketingtool", vertelt hij. "Het is emotioneel voor een ontwerper. Schetsen die tot leven komen." Ook na het luide applaus op het einde van de show blijft hij kalm. "Waardering is leuk, maar je moet realistisch blijven. Anders riskeer je dat je jezelf voorbij galoppeert."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234