Dinsdag 04/10/2022

Sumoworstelaars, karaoke en de fiets van Indurain

Freddy Carremans / De opening van de Winterspelen in het olympisch museum te Lausanne

Alle ogen zijn momenteel gericht op Nagano. Gedurende twee weken is de Japanse stad gastheer van de Winterspelen. Dan is het twee jaar wachten op de volgende spelen in Sydney. Intussen zal de olympische bedrijvigheid zich voortzetten in Lausanne. In de Zwitserse stad bevindt zich het hoofdkwartier van het Internationaal Olympisch Comité en het olympisch museum. Ter gelegenheid van de Winterspelen pakt het museum uit met een speciaal programma. Vooral gastland Japan wordt belicht, maar ook enkele spectaculaire wintersporten krijgen extra aandacht.

Extra bedrijvigheid aan de oevers van het meer van Genève. Het in klassiek modernistische stijl opgetrokken olympisch museum ontvangt jaarlijks een 200.000 bezoekers, en ook het voorbije weekend kon je er over de hoofden lopen. In het restaurant lopen de kelners aan met typisch Japanse gerechten, hoewel het oosterse aspect van de schnitzel ons niet meteen duidelijk wordt.

Beneden in de hal vinden doorlopend demonstraties van martiale sporten plaats. Het iaido, een vorm van sabelvechten, wordt er uit de doeken gedaan door Pascal Krieger. Niet meteen een Japans klinkende naam, ook in de latere demonstraties blijken opvallend weinig oosterlingen aan te treden. Kniesoren vragen uitleg aan onderdirecteur Claude Jaccard. "De demonstraties worden nochtans niet gegeven door de eersten de besten. Zo is er de aanwezigheid van verscheidene Europese kampioenen en zijn er twee Japanse sumoworstelaars hier, onder wie tweevoudig wereldkampioen Takaskama Tatsuro."

Het sumoworstelen blijkt de publiekstrekker van de avond, niet alleen door de komst van tweevoudig wereldkampioen Tatsuro. Veel opvallender is de aanwezigheid van de Amerikaan Emmanuel Yarbrough, wereldkampioen in 1995. Met zijn 2,05 meter is Yarbrough niet meteen de kleinste van het pak. Maar meer indruk maakt zijn omvang, goed voor 330 kg, wat hem de zwaarste worstelaar in de geschiedenis van het sumo maakt. "Gelieve wat naar achter te gaan of je bent straks zo plat als een pannenkoek", kondigt de presentator van dienst Yarbrough aan. Zijn eerste kamp wint de Amerikaan, maar tegen de lokale, niet al te brede sumoworstelaar moet hij het onderspit delven. "Gagné par surprise", weet de omroeper.

Dan mogen de kinderen de vleesklompen uitdagen. Enthousiast worden schoenen en jassen uitgetrokken om het tegen de kampioenen op te nemen. Een driejarig meisje maakt haar opwachting, maar bij het zien van haar tegenstander schrikt de kleuter. Huilend wordt de veilige schoot van moeder opgezocht. Emmanuel Yarbrough is dan ook een imposante figuur. "Toch hou ik van kinderen", vertelt de Amerikaan. Zijn gevecht met de vervanger van voornoemde kleuter wordt door de kolos verloren. Het zweet loopt van zijn gezicht. Vervolgens neemt Yarbrough het op tegen een tiental kinderen. Dan is het genoeg geweest voor de ex-wereldkampioen. "I'm a little bit hungry now", laat hij weten.

De avond gaat verder met zwaaiende sabelvechters, doorspekt met flashes van de live-uitzending die de Zwitserse zender TSR verzorgt vanuit het olympisch museum. Op regelmatige tijdstippen worden oud-atleten voor de camera gehaald of is er contact met de verslaggever in Nagano. De show is te volgen op een reuzenvideoscherm in het auditorium van het museum.

Rond middernacht keren de krijgskunstenaars huiswaarts en bezet enkel de Zwitserse televisie nog de hal. In het restaurant boven wordt het laven van Kirin-bier gekoppeld aan karaoke. Over een drietal uur begint de openingsceremonie in Nagano. Maar daar hebben de meesten niet op gewacht. De presentatrice heeft nog enkel het gezelschap van haar praatgasten, de karaokezangers kijken enkel nog diep in het glas.

Opblijven voor de openingsceremonie was niet noodzakelijk. Er blijken voldoende heruitzendingen te zijn de dag nadien, ook de animatie in het olympisch museum gaan zaterdag, en de verdere duur van de spelen, voort. Naast de krijgssporten is er aandacht voor origami, kalligrafie en een kimonodefilé. "We willen vooral een weergave tonen van de Japanse levenswijze", vertelt Jaccard. Het verschil in visie wordt nog eens extra benadrukt in de tentoonstelling Tokaïdo, die impressies van Japanse en Europese kunstenaars geeft over de Alpen.

Niet enkel Japan staat in de schijnwerpers. Ook de wintersport wordt niet vergeten. In de tuin geven acrobatische skiërs staaltjes van hun kunnen, binnen loopt een tentoonstelling over de jongste olympische discipline snowboarden. Waarom werd er gekozen voor snowboarden en niet voor de andere nieuwkomers, curling en ijshockey voor vrouwen? "Het is een totaal andere sport", verklaart Jaccard. "Ze heeft een andere levensstijl, een ander taalgebruik. Toch hoort ze in het olympisch kader. Het is tenslotte een echte sport."

Naast de tijdelijke tentoonstellingen toont het museum ook nog een tweeduizend voorwerpen in een permanente expositie. Er zijn aparte ruimtes voor de zomer- en winterspelen en de geschiedenis van de spelen wordt er belicht. "Het olympisch museum is een oude droom van Pierre de Coubertin", zegt Jaccard. "Sedert 1912 was er al sprake van, maar het was wachten tot IOC-voorzitter Samaranch er werk van maakte." Vijf jaar geleden opende het museum zijn deuren. "Bedoeling van het museum is een brug te slaan tussen de verschillende Olympische Spelen. Men vraagt de medaillewinnaars een bijdrage aan het museum. De meesten zijn vereerd iets te geven. Zo kwam Vroni Schneider na het afsluiten van haar carrière haar ski's, schoenen en helm afleveren." Ook de schoenen van Jesse Owens en de fiets van Miguel Indurain vind je terug, maar niet de helm van Ayrton Senna. "Het moeten olympische sporters zijn", verduidelijkt Jaccard. Dus geeft men een vertekend beeld van de sportgeschiedenis? "Om een duidelijke lijn aan te houden, proberen we enkel een weerspiegeling van de Olympische Spelen te geven." Die spiegel moet een blik op verleden, heden en toekomst bieden. Een reuzenscherm toont tv-beelden van de Winterspelen, op computerschermen flikkert de website van Nagano en er is een rechtstreekse lijn tussen het museum en het atletendorp. "Internet geeft weinig meer dan de uitslagen, hier zie je veel meer." Het verleden vindt men terug in het reusachtig archief. Het omvat een bibliotheek van 15.000 boeken, een fotoarchief van 350.000 beelden, video's à la carte en een slordige 40.000 voorwerpen. Tweeduizend worden getoond, de rest uitgeleend of tijdelijk tentoongesteld. Een eerste blik ontdekte niet meteen Belgische bijdragen. "Toch zijn ze er, ik kan me alleen niet herinneren welke."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234