Dinsdag 27/09/2022

ReportageTomorrowland

Tomorrowland blonk uit in alles waar onze regering in faalde tijdens de coronacrisis

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Onder de tagline The Reflection of Love ging het eerste weekend van de 16de editie van Tomorrowland van start. Ons allerbeste exportproduct, oordeelt Katrin Swartenbroux.

Katrin Swartenbroux

De heuvel waar ik bereid ben op te sterven ligt op De Schorre in Boom. Misschien komt het omdat ik allergisch ben voor chocolade of omdat ik met frieten niet veel op heb, maar Tomorrowland is het beste exportproduct dat ons land in huis heeft. Het kan mensen van over heel de wereld bekoren, die stomverbaasd reageren wanneer ik smalend reageer op hun jaloezie “dat ik zoveel geluk heb dat ik hier dichtbij woon”.

Toegegeven. Tomorrowland is, in wezen, niet mijn festival. Ik hou van Die Andere Hardcore, die met de gitaren, de moshpits en de morsigheid. Festivals waar de vipruimtes niet in het zicht worden neergeplant, speakers waar af en toe eens een instrument doorgepompt wordt, bezoekers met esthetischer tatoeages – al is de “Grieks beeld dat bloed huilt”-bingo best een onderhoudend tijdverdrijf.

En toch.

Zelfs wie zijn meug niet terugvindt op de podia of in het publiek zal niet anders kunnen dan toegeven dat dit festival echt wel iets is om verdomd trots op te zijn. Wanneer de megalomane Main Stage die anno 2022 lijkt op een coproductie tussen Tolkien en Fritz Lang voor het eerst opdoemt is het áltijd naar adem happen en dat is niet omdat je best het hellend vlak naar boven klimt om het beste zicht te hebben. “Dju toch”, hoor ik mijn fotograaf in een metal-shirt naast me mompelen. “Dat blijft mij wel pakken.” Het is frappant hoe iets wat voor de rest van de wereld overduidelijk is, ons nog steeds kan overrompelen. Maar ook dat is, helaas, typisch.

Valse bescheidenheid

Toen destijds het concept van een Vlaamse canon geopperd werd passeerden allerlei concepten de revue. Patatten. De Chiro. Vogelepik op ne velo. Het combineren van het hulpwerkwoord ‘gaan’ met het bewegingswerkwoord ‘gaan’. Maar vooral: onze valse bescheidenheid. Onze liefde voor middelmatigheid en de nét-niet van het leven. De zesjescultuur, de low five en de “doe maar niet te zot”. In dat opzicht is Tomorrowland waanzinnig on-Vlaams, hoewel het een showcase is van het beste dat ons land te bieden heeft. Muzikaal, zeker, maar vooral achter de schermen wordt met een Belgische equipe op wereldniveau gespeeld. Van podiumbouwers tot lichttechnici, van productieleiders tot stage managers, van event planners tot geluidsmixers: er is een reden waarom België een festivalland genoemd wordt en dat is niet omdat we zoveel festivals hebben, maar dát we er zoveel hebben is er wel een rechtstreeks gevolg van.

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

En te denken dat we het bijna kwijt waren.

“Ik ben content”, zucht een labelmanager die liever niet met haar naam in de krant wil. “We zijn aan corona veel goed volk verloren. Mensen die ermee gestopt zijn omdat het zo onzeker was. Toppers die plots op het voetbal het geluid gingen regelen – want dat mocht wel doorgaan. Dat heeft er bij velen serieus ingehakt.”

Kijk. Eigenlijk was ik niet van plan het c-woord in de vingers te nemen. Echt niet. Gatsby-vergelijkingen zijn gratuit in het groene licht van de Crystal Garden dat zich door een muur van fonteinen boort, de uitgelatenheid van de massa in de Atmospheretent die hun armen richten naar de 3D-versie van het Afterlife-logo een vingerdikke verpersoonlijking van de roaring twenties.

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Maar als er dan werkelijk een covidbruggetje gemaakt moet, laat het dan dit zijn: het afgelopen weekend blonk Tomorrowland uit in alles waar onze regering in faalde tijdens de coronacrisis. Hoewel niet iedereen zich iets door de neus jaagt alvorens ze hun vrienden knuffelen, en de meeste gezichtsbedekking uit glinsterende microplastics bestaat, werd een diverse massa volk zich verplaatsend voortbewegend binnen een netjes omlijnd gebied in goede banen geleid. Crowdcontrol, zoals dat heet. Mensen harkten bovendien zonder tegenpruttelen een heleboel van hun persoonlijke gegevens over om een ticket te bemachtigen dat hen toegang verschaft tot drinkgelegenheden, dans- en eettenten. “I mean, it’s Tomorrowland. They could have my blood if they wanted to”, lacht Ivor uit Malta.

Vertrouwen

Het codewoord voor deze gehoorzaamheid is vermoedelijk niet Tomorrowland, maar vertrouwen. Het is dat waar de event- en cultuursector om smeekte toen de eerste maatregelen gelost werden en ons land langzaamaan weer wou gaan leven. “Wij hebben hier ervaring mee. Geef ons het vertrouwen.” En waarom ook niet? Laat de gebroeders Beers ons samen met virologen door de onvermijdelijke volgende pandemie loodsen. Verkoop het als een ervaring, een historisch event, geef het een smakelijke tagline en vermarkt de maatregelen onder hashtag togetherness. Nee?

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

“Ik denk niet dat we een virus op deze manier kunnen bedwingen”, zegt geneeskundestudent Elien wanneer ik haar mijn plannen uit de doeken doe. “Maar het is wel heel strak geregeld en proper. Ik heb hier nog nooit een wc-hokje zonder toiletpapier gehad bijvoorbeeld. En dat was toch ook wel een ding, toiletpapier?” Alyssa wordt dan weer emotioneel. “It has been rough man”, legt de Amerikaanse uit. “Mijn moeder is risicopatiënt dus ik ben twee jaar ontzettend voorzichtig geweest. Niet om dramatisch te doen, maar ik heb eindelijk weer het gevoel dat ik leef”, besluit ze alvorens ze voor de laatste keer deze avond het hellend vlak aan de Main Stage op klautert om Alesso van jetje te zien geven. Met een glimlach weiger ik haar uitgestoken hand. Ik heb, zoals geschreven, niets met deze muziek die haar hart aanjaagt en mijn bloed doet koken.

Maar de heuvel waar ik bereid ben op te sterven, die ligt op De Schorre in Boom.

null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman
null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman
null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman
null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman
null Beeld © Stefaan Temmerman
Beeld © Stefaan Temmerman

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234